จบไปแล้วสำหรับทีมฟุตบอลชายซีเกมส์ สามารถคว้าเหรียญทองมาได้ตามเป้าได้สำเร็จ หลังจากถูกกระแสวิพากษ์วิจารณ์เยอะแยะมากมาย ด้วยการเอาชนะเจ้าภาพมาเลเซีย 1-0
ถ้าดูจากเป้าหมาย ถือว่าโค้ชโย่ง วรวุฒิ ศรีมะฆะ ทำได้เยี่ยม พาทีมชุดนี้ผ่านไปเล่นฟุตบอลเอเชีย U-23 รอบสุดท้ายได้สำเร็จและต่อเนื่องมาถึงเหรียญทองซีเกมส์ นักฟุตบอลเองก็สู้สุดใจ วิ่งกันเต็มที่ ปรบมือให้กับน้องๆ
จุดแข็งของทีมชาติไทยชุดนี้ (รวมไปถึงชุดใหญ่ด้วยตอนนี้) นั่นก็คือเกมรับที่แข็งแกร่ง ตลอดทั้ง 2 ทัวร์นาเม้นต์ต่อเนื่องกันมา ไทยเสียเพียงแค่ 3 ประตู ซึ่งทั้ง 3 ประตู มาจากการเสียลูกจุดโทษทั้งสิ้น นั่นแปลว่าเกมรับของเรามีระเบียบวินัย ยืนตำแหน่งกันได้ดี ตัวรุกเองก็ลงมาช่วยรับได้อย่างยอดเยี่ยม ผลพวงมาจากที่เรามีลีกที่แข็งแกร่ง น้องๆกองหลังพวกนี้เจอกองหน้าต่างชาติในลีกบ้านเรามาหมดแล้ว ดิโอโก้, ชาช่า, เฮแบร์ตี้, อาเรียล โรดิเกวซ ฯลฯ พวกนี้ระดับเหนือกว่ากองหน้าอาเซียนเพื่อนบ้านเราเยอะ
รวมทั้งทำให้เราได้เพชรเม็ดงามในตำแหน่งผู้รักษาประตู นั่นก็คือ นนท์ ม่วงงาม ถึงแม้ซีเกมส์ครั้งนี้ นนท์ จะไม่ได้ถูกทดสอบอะไรมากนัก เพราะมาตรฐานของเรา เหนือว่าชาติอื่นอยู่พอสมควร แต่นนท์ก็แสดงให้เห็นว่า หากอนาคตกวินทร์ไม่พร้อม สินทวีชัยก็โรยรา เรามี นนท์ ม่วงงาม นี่แหละ
แต่จุดอ่อนของทีมชาติไทยชุดนี้คือการขึ้นเกม เราจะเห็นว่าการเล่นเป็นทีมของทีมชุดนี้ ไม่ดีเลย มีหลายคนที่ตะบี้ตะบันเลี้ยงอย่างเดียว เพื่อนอยู่ตำแหน่งที่ดีกว่าก็ไม่ส่งให้ รูปแบบการเข้าทำประตูไม่มีรูปแบบที่ชัดเจน ที่เห็นเป็นหลักคือการออกข้าง แล้วโยนไปหน้าประตู ส่วนการต่อบอลบนพื้นเนียนตา บอลทะลุตามช่องแบบยุคชนาธิป, สารัช นั้นน้อยมาก
ดังนั้นหากหวังจะไปลุยชิงแชมป์เอเชียให้ประสบความสำเร็จแล้วละก็ ต้องปรับปรุงตรงนี้โดยด่วน คงเป็นโจทย์ใหญ่สำหรับสมาคมและโค้ชที่จะดูแลทีมชาติชุดนี้ต่อ ยังไงก็ขอแสดงความยินดีที่คว้าเหรียญทองที่ใหญ่ที่สุด มาฝากแฟนบอลได้สำเร็จ
ตอนนี้ผมใจจดใจจ่อรอดูเกมระหว่าง ทีมชาติไทยชุดใหญ่ พบกับ อิรัก ในวันที่ 31 นี้แล้ว ชุดใหญ่ที่จะมีชนาธิปและธีรศิลป์เป็นครั้งแรกของโค้ชราเยวัช (เสียดายที่ไม่มีกวินทร์และธนบูรณ์ 2 ตัวหลักในแนวรับที่เจ็บ) มาร่วมลุ้นให้ไทยเก็บ 3 แต้มแรกในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกให้ได้ไปพร้อมๆกันครับ!
บทสรุปทีมชาติไทยชุดซีเกมส์แบบหัวไม่ร้อน มาแลกเปลี่ยน วิเคราะห์กันครับ
ถ้าดูจากเป้าหมาย ถือว่าโค้ชโย่ง วรวุฒิ ศรีมะฆะ ทำได้เยี่ยม พาทีมชุดนี้ผ่านไปเล่นฟุตบอลเอเชีย U-23 รอบสุดท้ายได้สำเร็จและต่อเนื่องมาถึงเหรียญทองซีเกมส์ นักฟุตบอลเองก็สู้สุดใจ วิ่งกันเต็มที่ ปรบมือให้กับน้องๆ
จุดแข็งของทีมชาติไทยชุดนี้ (รวมไปถึงชุดใหญ่ด้วยตอนนี้) นั่นก็คือเกมรับที่แข็งแกร่ง ตลอดทั้ง 2 ทัวร์นาเม้นต์ต่อเนื่องกันมา ไทยเสียเพียงแค่ 3 ประตู ซึ่งทั้ง 3 ประตู มาจากการเสียลูกจุดโทษทั้งสิ้น นั่นแปลว่าเกมรับของเรามีระเบียบวินัย ยืนตำแหน่งกันได้ดี ตัวรุกเองก็ลงมาช่วยรับได้อย่างยอดเยี่ยม ผลพวงมาจากที่เรามีลีกที่แข็งแกร่ง น้องๆกองหลังพวกนี้เจอกองหน้าต่างชาติในลีกบ้านเรามาหมดแล้ว ดิโอโก้, ชาช่า, เฮแบร์ตี้, อาเรียล โรดิเกวซ ฯลฯ พวกนี้ระดับเหนือกว่ากองหน้าอาเซียนเพื่อนบ้านเราเยอะ
รวมทั้งทำให้เราได้เพชรเม็ดงามในตำแหน่งผู้รักษาประตู นั่นก็คือ นนท์ ม่วงงาม ถึงแม้ซีเกมส์ครั้งนี้ นนท์ จะไม่ได้ถูกทดสอบอะไรมากนัก เพราะมาตรฐานของเรา เหนือว่าชาติอื่นอยู่พอสมควร แต่นนท์ก็แสดงให้เห็นว่า หากอนาคตกวินทร์ไม่พร้อม สินทวีชัยก็โรยรา เรามี นนท์ ม่วงงาม นี่แหละ
แต่จุดอ่อนของทีมชาติไทยชุดนี้คือการขึ้นเกม เราจะเห็นว่าการเล่นเป็นทีมของทีมชุดนี้ ไม่ดีเลย มีหลายคนที่ตะบี้ตะบันเลี้ยงอย่างเดียว เพื่อนอยู่ตำแหน่งที่ดีกว่าก็ไม่ส่งให้ รูปแบบการเข้าทำประตูไม่มีรูปแบบที่ชัดเจน ที่เห็นเป็นหลักคือการออกข้าง แล้วโยนไปหน้าประตู ส่วนการต่อบอลบนพื้นเนียนตา บอลทะลุตามช่องแบบยุคชนาธิป, สารัช นั้นน้อยมาก
ดังนั้นหากหวังจะไปลุยชิงแชมป์เอเชียให้ประสบความสำเร็จแล้วละก็ ต้องปรับปรุงตรงนี้โดยด่วน คงเป็นโจทย์ใหญ่สำหรับสมาคมและโค้ชที่จะดูแลทีมชาติชุดนี้ต่อ ยังไงก็ขอแสดงความยินดีที่คว้าเหรียญทองที่ใหญ่ที่สุด มาฝากแฟนบอลได้สำเร็จ
ตอนนี้ผมใจจดใจจ่อรอดูเกมระหว่าง ทีมชาติไทยชุดใหญ่ พบกับ อิรัก ในวันที่ 31 นี้แล้ว ชุดใหญ่ที่จะมีชนาธิปและธีรศิลป์เป็นครั้งแรกของโค้ชราเยวัช (เสียดายที่ไม่มีกวินทร์และธนบูรณ์ 2 ตัวหลักในแนวรับที่เจ็บ) มาร่วมลุ้นให้ไทยเก็บ 3 แต้มแรกในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกให้ได้ไปพร้อมๆกันครับ!