ผมคบกับเเฟนผมมาสองพี่ครึ่ง ผมโดนบอกเลิกเพราะผมไม่ค่อยสนใจเค้า เเต่เค้าจะรู้มั้ยว่า ผมยอมทำทุกอย่างให้เค้าเพื่อให้เค้ามีความสุข ผมหายาให้เค้ากินเวลาที่เค้าป่วย ซื้อข้าวให้กินเวลาที่เค้าหิว ซื้อเสื้อผ้าหรือสิ่งของให้ในสิ่งที่เธออยากได้ ผมรักเเฟนของผมมาก ผมโดนบิกเลิกประมาน 1 อาทิตย์เเล้ว สิ่งเเรกที่ผมโดนบอกเลิกเเล้วผมทำคือร้องให้ เสียใจ ผมเชื่อว่าเกือบทุกคนก็เป็นเหมือนผม เเต่หลังจากนั้นผมพึ่งมารู้ว่า เธอเเอบชอบคนอื่น เเอบคุยกับคนอื่น ผมถามตัวเองว่าผม ไม่ดียังไงเธอถึงเปลี่ยนใจไปจากผม เเล้วตลอด 2 ปี ครึ่งของเราหล่ะ เธอยังจำได้มั้ย ว่าเราร่วมทุกข์ ร่วมสุขด้วยกันมาเยอะขนาดใหน เหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ผมจำได้หมดเกี่ยวกับเธอ ผมพยายามลืมเเต่กลับทำไมได้ คงเป็นเพราะมันไม่ใช่ความรัก มันคือความพูกพันธ์ ผมตั้งใจเรียนเพื่อเธอ สอบเข้ามหาลัย ตั้งใจเรียนก็เพื่อเธอ ทำไมเธอไม่เห็นว่าผมรักเธอเเค่ใหน ผมอยากมีคนที่มาปลอบใจผมได้ ที่เข้าใจผมได้  ช่วยให้คำปรึกษาผมด้วยครับ ขอบคุณครับ