สวัสดีค่ะเจ้าของกระทู้อยากขอความเห็นค่ะ
ะเป็นกระทู้ที่อยากได้ความเห็นมากๆๆๆค่ะ
เราเป็นผู้หญิงธรรมดาๆคนนึงค่ะ low profileมากๆ
ทำงานและอยู่คนเดียวมาตั้งแต่อายุ16ค่ะ
พ่อเสียชีวิตตั้งแต่เราอยู่ประถมปีที6
ส่วนแม่ไม่เคยรู้จักและไม่เคยเห็นหน้านะคะ อยู่กับพี่สาวพ่อได้แค่3ปีก็หนีออกจากบ้านป้ามาค่ะ เหตุผลเพราะเค้าค่อนข้างดุ ตีเราเหมือนหมูหมา
เรามีแฟนคนแรกตอนอายุ20ปีค่ะแก่กว่าเรา9ปี คบกันได้แค่4ปีเค้าก็มีคนอื่นค่ะ ลุ่มๆดอนๆแม่เค้าไม่ชอบเราค่ะ เราไม่ขอเล่าถึงคนนี้มากนะคะ <br>
เราโสดมาตลอดจากนั้นมีไปแฮงค์เอ้าท์กับเพื่อนแล้วเพื่อนก็แนะนำเพื่อนของเพื่อนให้รู้จักหลายคนค่ะ
หนึ่งในนั้นมีเค้าคนปัจจุบันที่เรากำลังคุยอยู่ด้วยตอนนี้ค่ะ เค้าหายไปประมาณ5ปีได้แล้วเพิ่งมาทักไลน์หาเราตอนเมษายนที่ผ่านมาเอง เราคุยกับเค้าทุกวันเช้าเย็นค่ะ เค้าจะมักหาตลอด จนเราคิดว่าเค้าจีบเราไหม มโนไปต่างๆนานา555
จนเมื่อไม่กี่วันเค้ามาขอจีบเรา บอกเรานะว่าบอกแม่เค้าเรื่องเราแล้ว แม่เค้าไฟเขียว และอยากรู้จักเราค่ะ
อยากให้เราไปเที่ยวบ้านเค้าบ่อย เค้าอยู่ใต้ค่ะเราอยู่กรุงเทพ ถ้าเราโอเคเค้าอยากให้เราย้ายไปอยู่กับเค้าเลย เราก็อึ้งๆนะคะ
ที่เค้าบอกแบบนี้ แอบดีใจมากๆๆ
แต่อีกใจเราก็กลัวค่ะ เรากับเค้าโคตรต่างกันทุกอย่างเลย ครอบครัว ฐานะ
เรากลัวแม่เค้าไม่โอเคกลัวคนรอบข้างเค้าไม่โอเคกับเรา
จะเรียกเราว่าคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าก็ได้นะคะมันก็จะประมาณนั้น ชีวิตไม่มีที่มาที่ไป เวลาใครถามเรื่องครอบครัวแล้วน้ำตามันพาลจะไหลค่ะ
เคยถูกแม่แฟนคนแรกถามว่าบ้านช่องอยู่ไหน มาทางไหนก็ให้กลับไปทางนั้น โหหูชาหูดับไปเลย
เรากลัวเจอแบบครั้งแรกอีก
อีกอย่างเราอยู่คนเดียวมานานกลัวการไปใช้ชีวิตในครอบครัวใหญ่ๆ
เราสับสนมากเลยขอให้เค้าไปคิดดูใหม่ถ้าจะคบกับเรา..
เราก็อยากรักเค้าอยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์เหมือนกัน
.แต่เราก็กลัว
เราควรทำยังไงดีค่ะ