เคยมีปัญหากับความขี้นอยด์เกินไปของตัวเองกันบ้างไหม จัดการมันยังไงกันบ้าง ?

"ทำไปเค้าไม่ชวนเรานะ"

"ทำไมเรื่องนี้เค้าไม่บอกเรา"

"ทำไมเหมือนเค้นไม่ได้สนใจเราเลย"

บลาๆ
บางครั้งก็เป็นเรื่องน่านอยด์ แต่บางครั้งมันก็เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ
บางทีก่อนจะรู้สึก เราก็มีความรู้สึกนะ "อดทนสิ นอยด์ไปเดี๋ยวเค้าก็รู้สึกไม่ดีกันอีก ต้องมาง้อบ่อยๆ ไม่ดีเลย"
แต่บางทีคนที่อยู่ในจุดๆนั้นก็มักจะแพ้ความรุ้สึกตัวเอง เก็บความรู้สึกเอาไว้ไม่หมด ชอบเผลอปล่อยออกมาใส่คนใกล้ตัวบ่อยๆ
เคยพยายามปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นจนคิดว่าไม่เป็นแล้ว แต่พอถึงจุดๆนึงความเป็นเราก็คือความเป็นเรา มันไม่ได้หายไปไหนเลย
มีวิธีการจัดการยังไงกันบ้าง