ผมพึ่งโดนแฟนบอกเลิกมาอาทิตย์นึงครับ ด้วยเหตผลที่บอกว่าเบื่อ เบื่อเวลาทะเลาะกัน อยากลองอยู่คนเดียว อยากลองอยู่กับเพื่อนบ้าง ขอติดมหาลัยก่อนแล้วจะคิดเรื่องนี้(แฟนผมม.6ผมปี1ครับ)
ตั้งแต่วันแรกที่โดนบอกเลิกผมพยายามง้อ ขอโทษ โทรไปหา แต่เธอยังยืนยันคำเดิมครับว่าจะเลิก ที่ผ่านมาเธอบอกเลิกผมบ่อยมากครับแต่แปปๆก็กลับมาดีกัน แต่ตอนนี้ดูเธอจริงจรังมาก เธอบอกว่าขอเป็นแค่พี่น้องไปก่อน คุยกันได้แต่ไม่เหมือนตอนที่คบกันนะ ผมก็บอกว่าผมไม่อยากเป็นพี่น้อง แต่เธอก็ยืนยันคำเดิม
ตั้งแต่โดนบอกเลิกผมไม่มีสมาธิทำไรเลย เวลาอยู่ในห้องเรียนก็ดูแต่โทรศัพท์ว่าเธอจะตอบมาตอนไหนบ้าง คือมันไม่มีแรงทำไรเลย คือผมคิดมาตลอดเลยครับ ว่าอยากคบเธอไปเรื่อยๆนานๆ คือคนเรามันจะรักใครได้หลายคนจริงหรอ ถ้าเรารักใครไปแล้วเราเลิกรักได้จริงหรอ ขนาดผมรักแม่ผมๆยังไม่เคยเลิกรักเลย หรือไอการที่ผมคิดว่าเราอยากคบเค้าไปเรื่อยๆ มันเลยทำให้ผมใส่ใจเค้าน้อยลง แสดงความรักกันน้อยลง เพราะคิดว่าเค้าจะไม่ไปไหนจากเรา แล้วเมื่อวันศุกร์ผมกลับมาบ้าน ผมเลยตัดสินใจแล้วว่าถ้าเรารักเค้าจริงๆเราก็ควรปล่อยเค้าไปมีความสุขปล่อยเค้าได้ลองไปเจอกับคนใหม่ๆที่บางทีอาจดูแลเค้าได้ดีกว่าเรา ผมก็เลยบอกเค้าไปว่า ขอพาแกไปเที่ยวพาไปหาไรกินเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม แล้วเธอก็ยอมออกมาครับ ผมก็ขับรถไปรับเหมือนปกติที่เคยทำ แล้วพาเธอไปกินข้าวเดินซื้อของ เรายังทำทุกอย่างเหมือนที่ผ่านมาครับ ผมยอมรับว่ามันทั้งมีความสุขปนไปกับความเศร้า เพราะว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ตอนจะกลับบ้านผมก็ไปส่งเหมือนอย่างเคย แต่ที่เปลี่ยนไปคือประโยคบอกลาครับ ผมบอกว่าขอบคุณนะต่อไปนี้เราจะหายไปจากชีวิตแกแล้ว(ยอมรับว่าตอนนั้นร้องไห้ครับ)แต่สุดท้ายเธอบอกผมว่าไม่ไปได้ไหม เรายังเป็นพี่น้องกันได้(เธอก็ร้อง) แต่ผมยังยืนยันคำเดิมครับว่าผมจะไปเพื่อให้เธอไปเจอคนที่ดีกว่า สุดท้ายผมไปได้ไม่นานผมก็โทรไปหาเธออีกบอกว่าขอโทษ เราก็กลับมาคุยกันอีกครั้งโดยที่สถานะไม่ใช่แฟน โดยความที่เคยตัวผมก็ยังคุยเหมือนเป็นแฟน ถามนู้นถามนี่ สุดท้ายเธอก็บอกว่าจะถามอะไรนักหนาไม่ได้เป็นไรกันแล้วก็บอกว่าเดี๋ยวจะไม่ตอบละนะ
สุดท้ายนี้ผมอยากถามว่า ผมต้องทำยังไงดี คือผมยังต้องการเธอมากๆ รักเธอมากๆ อยากได้วิธีที่จะทำให้เธอใจอ่อนกลับมาคืนดี ยอมรับเลยครับว่าระยะทางที่ห่างกันมีผลมาก ตอนอยู่ที่หอที่เธอหายไป ผมก็ทำไรไม่ได้ ได้แต่เพ้อเจ้ออยู่คนเดียว ไปหาก็ไปหาไม่ได้ ช่วยผมทีครับ
ขอบคุณครับ
โดนแฟนบอกเลิกครับ ตอนนี้ต้องการเค้ามาก ผมต้องทำยังไงดี
ตั้งแต่วันแรกที่โดนบอกเลิกผมพยายามง้อ ขอโทษ โทรไปหา แต่เธอยังยืนยันคำเดิมครับว่าจะเลิก ที่ผ่านมาเธอบอกเลิกผมบ่อยมากครับแต่แปปๆก็กลับมาดีกัน แต่ตอนนี้ดูเธอจริงจรังมาก เธอบอกว่าขอเป็นแค่พี่น้องไปก่อน คุยกันได้แต่ไม่เหมือนตอนที่คบกันนะ ผมก็บอกว่าผมไม่อยากเป็นพี่น้อง แต่เธอก็ยืนยันคำเดิม
ตั้งแต่โดนบอกเลิกผมไม่มีสมาธิทำไรเลย เวลาอยู่ในห้องเรียนก็ดูแต่โทรศัพท์ว่าเธอจะตอบมาตอนไหนบ้าง คือมันไม่มีแรงทำไรเลย คือผมคิดมาตลอดเลยครับ ว่าอยากคบเธอไปเรื่อยๆนานๆ คือคนเรามันจะรักใครได้หลายคนจริงหรอ ถ้าเรารักใครไปแล้วเราเลิกรักได้จริงหรอ ขนาดผมรักแม่ผมๆยังไม่เคยเลิกรักเลย หรือไอการที่ผมคิดว่าเราอยากคบเค้าไปเรื่อยๆ มันเลยทำให้ผมใส่ใจเค้าน้อยลง แสดงความรักกันน้อยลง เพราะคิดว่าเค้าจะไม่ไปไหนจากเรา แล้วเมื่อวันศุกร์ผมกลับมาบ้าน ผมเลยตัดสินใจแล้วว่าถ้าเรารักเค้าจริงๆเราก็ควรปล่อยเค้าไปมีความสุขปล่อยเค้าได้ลองไปเจอกับคนใหม่ๆที่บางทีอาจดูแลเค้าได้ดีกว่าเรา ผมก็เลยบอกเค้าไปว่า ขอพาแกไปเที่ยวพาไปหาไรกินเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม แล้วเธอก็ยอมออกมาครับ ผมก็ขับรถไปรับเหมือนปกติที่เคยทำ แล้วพาเธอไปกินข้าวเดินซื้อของ เรายังทำทุกอย่างเหมือนที่ผ่านมาครับ ผมยอมรับว่ามันทั้งมีความสุขปนไปกับความเศร้า เพราะว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ตอนจะกลับบ้านผมก็ไปส่งเหมือนอย่างเคย แต่ที่เปลี่ยนไปคือประโยคบอกลาครับ ผมบอกว่าขอบคุณนะต่อไปนี้เราจะหายไปจากชีวิตแกแล้ว(ยอมรับว่าตอนนั้นร้องไห้ครับ)แต่สุดท้ายเธอบอกผมว่าไม่ไปได้ไหม เรายังเป็นพี่น้องกันได้(เธอก็ร้อง) แต่ผมยังยืนยันคำเดิมครับว่าผมจะไปเพื่อให้เธอไปเจอคนที่ดีกว่า สุดท้ายผมไปได้ไม่นานผมก็โทรไปหาเธออีกบอกว่าขอโทษ เราก็กลับมาคุยกันอีกครั้งโดยที่สถานะไม่ใช่แฟน โดยความที่เคยตัวผมก็ยังคุยเหมือนเป็นแฟน ถามนู้นถามนี่ สุดท้ายเธอก็บอกว่าจะถามอะไรนักหนาไม่ได้เป็นไรกันแล้วก็บอกว่าเดี๋ยวจะไม่ตอบละนะ
สุดท้ายนี้ผมอยากถามว่า ผมต้องทำยังไงดี คือผมยังต้องการเธอมากๆ รักเธอมากๆ อยากได้วิธีที่จะทำให้เธอใจอ่อนกลับมาคืนดี ยอมรับเลยครับว่าระยะทางที่ห่างกันมีผลมาก ตอนอยู่ที่หอที่เธอหายไป ผมก็ทำไรไม่ได้ ได้แต่เพ้อเจ้ออยู่คนเดียว ไปหาก็ไปหาไม่ได้ ช่วยผมทีครับ
ขอบคุณครับ