พึ่งสมัครมาเพราะมีปัญหากับหัวใจมากครับ
ต้องเล่าเรื่องแฟนเก่าก่อนครับ
อาจจะมีพิมมึนๆบ้างต้องขออภัย
ขอแทนเธอคนนี้ว่า "วี"
คือผมกับแฟนเก่าเนี้ยรู้จักกันเมื่อตอนม.ต้นซึ้งเราก็คุยกันตามภาษาเพื่อนแต่ผมไม่ได้คิดกับวีแค่เพื่อนครับ
วีเป็นคนที่น่ารักมากสำหรับผม เธอเป็นสเปคในฝันของผม แต่วีก็เป็นที่จ้องมองของใครหลายๆคนเช่นกัน
วีเคยคบกับรุ่นพี่คนนึง เสียใจมากครับ แต่ผมไมไ่ด้เสียใจที่เขาคบกับรุ่นพี่คนนั้นนะผมเสียใจตรงที่มีคนเข้ามาทำให้เธอร้องไห้มากกว่า
ผมแคร์วีมาก ไม่ว่าเธอจะชอบอะไรไม่ชอบอะไร ห่วงใยเธอเสมอครับผมกล้าพูดครับว่าเธอคือความสุข
ตั้งแต่ผมเจอเธอคนนี้ผมไม่เคยมองผู้หญิงคนไหนเลย วันเกิดของวีผมจะเอาของขวัญมาให้เสมอ
นิสัยของผมค่อนข้างแย่ครับ เป็นคนขี้หึงมาก แค่เพื่อนไปยุ่งผมก็หงุดหงิดแล้วครับ คือผู้ชายคนไหนไปยุ่งจะรู้สึกหงุดหงิดมากๆ
เพราะเป็นคนขี้หึงวีเลยไม่ชอบ ผมก็ยอมรับและก็แก้ไขเพื่อให้เธอสบายใจ จนตอนนี้ผมก็เลิกนิสัยนั้นไปแล้ว แต่ก็มีหวงๆบ้างเป็นธรรมดา
แล้ววันนึงผมก็ขอวีคบครับมีความสุขมากของขวัญวันแรกที่เราคบกันผมให้แหวนเธอครับเพื่อเป็นสัญญาว่าผมจะไม่ทิ้งเธอ
แต่ในความสุขก็มีเรื่องร้ายครับ ผมมารู้ทีหลังว่าวีมีคนที่คบกันในเกมอยู่ ผมเสียใจมากแต่ไม่บอกเธอเพราะด้วยเหตุผลเด็กๆคือไม่อยากทะเลาะกับเธอ เพียงเพื่ออยากให้เธอยิ้ม จนวันนึงเธอก็โพสประมานว่าเธอไม่ได้ชอบผม ผมเสียใจมากที่เธอทำแบบนี้กับผม
และแล้วเราก็เลิกกัน เราพึ่งคบกันได้เดือนเดียว เราไมได้บอกเลิกกันแต่วีโพสเป็นนัยๆว่าเธอไม่ได้ชอบผู้ชาย เธอบอกเธอรักผู้หญิงคนนี้มาก
เหตุการตัดมาที่ผมเข้าเรียน ม.ปลาย ซึ่งเธอเรียนแผนเดียวกันกับผม ผมพยายามตัดใจจากเธอแต่เธอก็คุยกับผมเป็นเรื่องปกติเหมือนตอนที่เรายังคบกัน
ผมรักเธอตั้งแต่ม.ต้นจนตอนนั้นขึ้นม.ปลายก็ยังลืมวีไม่ได้สุดท้ายก็เผลอใจให้เธออีกจนได้ ผมก็คุยกับเธอปกติแต่ก็รักษาระยะห่างระหว่างเรา
ผมตัดสิ้นใจเริ่มต้นด้วยการหาคนคุยใหม่ แต่แล้ว..ด้วยความที่รักเธอมาก ลืมวีไม่ได้เพราะเราอยู่ห้องเดียวกันเจอหน้ากันทุกวันคุยกันเหมือนเดิม
มันเป็นปัญญหาสำหรับผม เมื่อผมให้เพื่อนไปเนียนถามวีเรื่องผมว่าเธอเคยรักผมไหม...คำตอบคือ เธอไม่เคยรักผมสักนิดเดียวครับ เธอให้เหตุผลตอน
เธอคบกับผมว่าเธอปฏิเสธคนไม่เป็นเธอเลยตอบตกลง....คำถามในหัวผมคือเธอทำแบบนั้นทำไม เธอไม่เคยแคร์ผมเลยหรอ ผมเสียใจหนักกว่าเก่า
ผมไม่มีความสุขเลย จนมีเพื่อนในห้องมาชอบวี ผมทะเลาะกับเพื่อนเพราะผมรักเธอมากจนไม่อยากให้เธอคบกับใคร....มันเป็นความเอาแต่ใจครับ
เธอหลอกให้ผมรักแล้วเธอก็ทิ้งไปโดยปล่อยให้อยู่คนเดียวกับความทุกข์ที่เธอได้ทำไว้กับผู้ชายคนนึง แต่ก็เกลียดไม่ลงเพราะคำเดียวสั้นๆ คือรัก
รักมา4-5ปี โดยที่ไม่มองใครเลยสักคนเดียว มองดูน้ำเน่าครับ แต่มันคือเรื่องจริง
ส่วนนี้ขอแทนเธอว่า "บี"นะครับ
จนได้ขึ้นเป็นพี่ใหญ่ที่สุดในโรงเรียน วันนั้นเป็นวันเกิดผมมีผู้หญิงคนนึงได้มาโพสหน้าวอลเฟสของผม ผมก็เอะใจว่าผู้หญิงคนนี้ใครน้า ไม่เคยเจอเลย
อยู่ในโรงเรียนหรอ ด้วยความสงสัยผมเลยทักไปหาบี กว่าจะทำใจทักไปได้เกือบแย่ครับด้วยความที่ไม่เคยคุยกับผู้หญิงคนไหน เลยทำให้ลำบากครับ55
คุยไปคุยมาก็เริ่มมีความสุขเล็กๆเกิดขึ้น..ผมทักหาบีทุกวัน เพราะบีเป็นคนคุยสนุก มีอะไรก็ปรึกษากันแล้วผมก็พึ่งมารู้ว่า
บีเป็นเพื่อนกับเพื่อนเก่าเมื่อตอนม.ต้นของผม ผมไม่ทันสังเกตเลยว่าบีเป็นเพื่อนกับเพื่อนเก่าผม
พอเปิดเทอมวันแรกผมเจอบีผมเกิดอาการเขินครับ ทำตัวไม่ถูกแล้วก็มีอาการแบบนี้ทุกครั้งที่เจอบี ผมก็ไม่รู้นะว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้
ผมมีความสุขที่ได้คุยกับบีทุกวัน
แต่แล้ว...ปัญหาเมื่ออดีตก็กลับมา
แฟนเก่าผมที่ชื่อว่าวีครับ เธอได้มาบอกผมว่า เธอรักผมมา5ปีแล้วแต่เธอไม่กล้าบอกเพราะปากไม่ตรงกับใจ วีให้เหตุผลว่าเธอกลัวการมีใครคนนึงเข้ามาในชีวิตของเธอ วีบอกว่าปากไม่ตรงกับใจ วียังบอกอีกว่า เมื่อถึงวันปัจฉิม เธอจะมาบอกรักผม ผมก็เลยถามไปเลยครับ ว่าเธอรักผมจริงๆหรอ เธอก็บอกใช่
แต่สิ่งที่ผมอยากถามจริงๆคือ ไอเวลา5ปีที่ว่าน่ะ ทำไมถึงปล่อยให้ผมเสียใจมาตลอด พอผมจะเริ่มต้นใหม่ทำไมถึงกลับมา ผมเสียใจนับครั้งไม่ถ้วน
สุดท้ายจำแหวนที่ผมให้ได้ไหมครับ เธอบอกว่าถ้าชอบบีจริงๆ เธอจะเอาแหวนที่ว่าไปให้บี ผมบอกเอาไปให้ทำไม ถ้าไม่เอาแล้วก็เอาคืนมา แต่รู้ไหมครับ
ความรู้สึกผมมันพังมาก รู้ว่ามีรักแต่ทำไมถึงไม่พูดออกมา ผมไม่อยากได้แหวนคืนครับแต่ความรู้สึกผมมันบอกว่าอยากได้เธอคืนมา
แต่มันก็ติดตรงที่บีเพราะเพื่อนผมมาบอกว่า บีมีความรู้สึกดีๆให้ ผมก็รับรู้แล้ว และระยะเวลาที่เราคุยกันนั้น 4-5เดือนด้วยกัน
ผมคิดว่าผมจะเป็นฝ่ายผิดมากที่ผมจะทิ้งบีไปหาวีอีกครั้ง แต่ผมก็กลัวว่ากลับไปเธอจะซ้ำรอยเดิม
ผมควรทำยังไงดีครับ
ทำไงดีแฟนเก่ากลับมาแต่มีคนคุยใหม่
ต้องเล่าเรื่องแฟนเก่าก่อนครับ
อาจจะมีพิมมึนๆบ้างต้องขออภัย
ขอแทนเธอคนนี้ว่า "วี"
คือผมกับแฟนเก่าเนี้ยรู้จักกันเมื่อตอนม.ต้นซึ้งเราก็คุยกันตามภาษาเพื่อนแต่ผมไม่ได้คิดกับวีแค่เพื่อนครับ
วีเป็นคนที่น่ารักมากสำหรับผม เธอเป็นสเปคในฝันของผม แต่วีก็เป็นที่จ้องมองของใครหลายๆคนเช่นกัน
วีเคยคบกับรุ่นพี่คนนึง เสียใจมากครับ แต่ผมไมไ่ด้เสียใจที่เขาคบกับรุ่นพี่คนนั้นนะผมเสียใจตรงที่มีคนเข้ามาทำให้เธอร้องไห้มากกว่า
ผมแคร์วีมาก ไม่ว่าเธอจะชอบอะไรไม่ชอบอะไร ห่วงใยเธอเสมอครับผมกล้าพูดครับว่าเธอคือความสุข
ตั้งแต่ผมเจอเธอคนนี้ผมไม่เคยมองผู้หญิงคนไหนเลย วันเกิดของวีผมจะเอาของขวัญมาให้เสมอ
นิสัยของผมค่อนข้างแย่ครับ เป็นคนขี้หึงมาก แค่เพื่อนไปยุ่งผมก็หงุดหงิดแล้วครับ คือผู้ชายคนไหนไปยุ่งจะรู้สึกหงุดหงิดมากๆ
เพราะเป็นคนขี้หึงวีเลยไม่ชอบ ผมก็ยอมรับและก็แก้ไขเพื่อให้เธอสบายใจ จนตอนนี้ผมก็เลิกนิสัยนั้นไปแล้ว แต่ก็มีหวงๆบ้างเป็นธรรมดา
แล้ววันนึงผมก็ขอวีคบครับมีความสุขมากของขวัญวันแรกที่เราคบกันผมให้แหวนเธอครับเพื่อเป็นสัญญาว่าผมจะไม่ทิ้งเธอ
แต่ในความสุขก็มีเรื่องร้ายครับ ผมมารู้ทีหลังว่าวีมีคนที่คบกันในเกมอยู่ ผมเสียใจมากแต่ไม่บอกเธอเพราะด้วยเหตุผลเด็กๆคือไม่อยากทะเลาะกับเธอ เพียงเพื่ออยากให้เธอยิ้ม จนวันนึงเธอก็โพสประมานว่าเธอไม่ได้ชอบผม ผมเสียใจมากที่เธอทำแบบนี้กับผม
และแล้วเราก็เลิกกัน เราพึ่งคบกันได้เดือนเดียว เราไมได้บอกเลิกกันแต่วีโพสเป็นนัยๆว่าเธอไม่ได้ชอบผู้ชาย เธอบอกเธอรักผู้หญิงคนนี้มาก
เหตุการตัดมาที่ผมเข้าเรียน ม.ปลาย ซึ่งเธอเรียนแผนเดียวกันกับผม ผมพยายามตัดใจจากเธอแต่เธอก็คุยกับผมเป็นเรื่องปกติเหมือนตอนที่เรายังคบกัน
ผมรักเธอตั้งแต่ม.ต้นจนตอนนั้นขึ้นม.ปลายก็ยังลืมวีไม่ได้สุดท้ายก็เผลอใจให้เธออีกจนได้ ผมก็คุยกับเธอปกติแต่ก็รักษาระยะห่างระหว่างเรา
ผมตัดสิ้นใจเริ่มต้นด้วยการหาคนคุยใหม่ แต่แล้ว..ด้วยความที่รักเธอมาก ลืมวีไม่ได้เพราะเราอยู่ห้องเดียวกันเจอหน้ากันทุกวันคุยกันเหมือนเดิม
มันเป็นปัญญหาสำหรับผม เมื่อผมให้เพื่อนไปเนียนถามวีเรื่องผมว่าเธอเคยรักผมไหม...คำตอบคือ เธอไม่เคยรักผมสักนิดเดียวครับ เธอให้เหตุผลตอน
เธอคบกับผมว่าเธอปฏิเสธคนไม่เป็นเธอเลยตอบตกลง....คำถามในหัวผมคือเธอทำแบบนั้นทำไม เธอไม่เคยแคร์ผมเลยหรอ ผมเสียใจหนักกว่าเก่า
ผมไม่มีความสุขเลย จนมีเพื่อนในห้องมาชอบวี ผมทะเลาะกับเพื่อนเพราะผมรักเธอมากจนไม่อยากให้เธอคบกับใคร....มันเป็นความเอาแต่ใจครับ
เธอหลอกให้ผมรักแล้วเธอก็ทิ้งไปโดยปล่อยให้อยู่คนเดียวกับความทุกข์ที่เธอได้ทำไว้กับผู้ชายคนนึง แต่ก็เกลียดไม่ลงเพราะคำเดียวสั้นๆ คือรัก
รักมา4-5ปี โดยที่ไม่มองใครเลยสักคนเดียว มองดูน้ำเน่าครับ แต่มันคือเรื่องจริง
ส่วนนี้ขอแทนเธอว่า "บี"นะครับ
จนได้ขึ้นเป็นพี่ใหญ่ที่สุดในโรงเรียน วันนั้นเป็นวันเกิดผมมีผู้หญิงคนนึงได้มาโพสหน้าวอลเฟสของผม ผมก็เอะใจว่าผู้หญิงคนนี้ใครน้า ไม่เคยเจอเลย
อยู่ในโรงเรียนหรอ ด้วยความสงสัยผมเลยทักไปหาบี กว่าจะทำใจทักไปได้เกือบแย่ครับด้วยความที่ไม่เคยคุยกับผู้หญิงคนไหน เลยทำให้ลำบากครับ55
คุยไปคุยมาก็เริ่มมีความสุขเล็กๆเกิดขึ้น..ผมทักหาบีทุกวัน เพราะบีเป็นคนคุยสนุก มีอะไรก็ปรึกษากันแล้วผมก็พึ่งมารู้ว่า
บีเป็นเพื่อนกับเพื่อนเก่าเมื่อตอนม.ต้นของผม ผมไม่ทันสังเกตเลยว่าบีเป็นเพื่อนกับเพื่อนเก่าผม
พอเปิดเทอมวันแรกผมเจอบีผมเกิดอาการเขินครับ ทำตัวไม่ถูกแล้วก็มีอาการแบบนี้ทุกครั้งที่เจอบี ผมก็ไม่รู้นะว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้
ผมมีความสุขที่ได้คุยกับบีทุกวัน
แต่แล้ว...ปัญหาเมื่ออดีตก็กลับมา
แฟนเก่าผมที่ชื่อว่าวีครับ เธอได้มาบอกผมว่า เธอรักผมมา5ปีแล้วแต่เธอไม่กล้าบอกเพราะปากไม่ตรงกับใจ วีให้เหตุผลว่าเธอกลัวการมีใครคนนึงเข้ามาในชีวิตของเธอ วีบอกว่าปากไม่ตรงกับใจ วียังบอกอีกว่า เมื่อถึงวันปัจฉิม เธอจะมาบอกรักผม ผมก็เลยถามไปเลยครับ ว่าเธอรักผมจริงๆหรอ เธอก็บอกใช่
แต่สิ่งที่ผมอยากถามจริงๆคือ ไอเวลา5ปีที่ว่าน่ะ ทำไมถึงปล่อยให้ผมเสียใจมาตลอด พอผมจะเริ่มต้นใหม่ทำไมถึงกลับมา ผมเสียใจนับครั้งไม่ถ้วน
สุดท้ายจำแหวนที่ผมให้ได้ไหมครับ เธอบอกว่าถ้าชอบบีจริงๆ เธอจะเอาแหวนที่ว่าไปให้บี ผมบอกเอาไปให้ทำไม ถ้าไม่เอาแล้วก็เอาคืนมา แต่รู้ไหมครับ
ความรู้สึกผมมันพังมาก รู้ว่ามีรักแต่ทำไมถึงไม่พูดออกมา ผมไม่อยากได้แหวนคืนครับแต่ความรู้สึกผมมันบอกว่าอยากได้เธอคืนมา
แต่มันก็ติดตรงที่บีเพราะเพื่อนผมมาบอกว่า บีมีความรู้สึกดีๆให้ ผมก็รับรู้แล้ว และระยะเวลาที่เราคุยกันนั้น 4-5เดือนด้วยกัน
ผมคิดว่าผมจะเป็นฝ่ายผิดมากที่ผมจะทิ้งบีไปหาวีอีกครั้ง แต่ผมก็กลัวว่ากลับไปเธอจะซ้ำรอยเดิม
ผมควรทำยังไงดีครับ