เราเป็นเด็ก 17-18ที่อยู่มีเงินเก็บอยู่สามแสนกว่า แต่แม่เอาไปหมดเลย ทำไงดีคะ?

ไม่ใช่ว่าแม่ไม่รักนะ แต่จะมีคนประเภทที่มีตรรกะแบบว่า คนเก่งหาเงินได้ เป็นคนสบายโชคดี ส่วนพวกจนๆน่ะโชคร้ายเลยไม่มีเงิน คือโทษโชคชะตาหมด แล้วก็เอาเงินของคนที่หาเงินได้ ไปให้คนที่หาเงินไม่ได้ ... โดยหารู้ไม่เลยว่าคนหาเงินมาได้น่ะ ต้องขยันเหนื่อยยากแค่ไหน ส่วนพวกไม่มีเงินส่วนใหญ่งอมืองอเท้ากัน ซึ่งไม่สมควรจะได้เงินทุกประการ
เจอได้บ่อยกรณีพี่น้องกัน คนน้องไม่ทำงาน อยู่บ้านไปวันๆ คนพี่ทำงานงกๆส่งเงินไปให้พ่อแม่ แต่พ่อแม่ให้น้องหมด ... แล้วก็บอกว่า "สงสารน้องมันเถอะ มันไม่มีงานทำ" ตรรกะบิดเบี้ยวกันแบบนี้ล่ะ
บางคนก็หน้าใหญ่ใจโต ว่าอยู่ตปท. ส่งเงินไปให้ญาติๆที่ไทยให้เค้าคิดว่ารวยสบาย
... ก็มีหลายๆประเภท

กรณี้นี้ ไม่เกี่ยวกับเรื่องกตัญญู หรือเกี่ยวกับว่าให้เงินแค่นี้ก็ใช้ความกตัญญูไม่หมดอะไรเลยนะ
เพราะแม่ "เอาเงินไปให้คนอื่น" แม่ไม่ได้เอาเงินไปเก็บไว้เองแล้วบริหารเงินที่เหมาะสม หรือคิดจะเก็บไว้ยามยากอะไร

จขกท.ยังโชคดีครับ ที่รู้ว่าแม่เป็นประเภทนี้ตอนอายุเท่านี้ ... ตอนนี้น้องก็ต้องตัดสินใจเลยว่า
ในอนาคต เงินส่วนตัวของน้อง อย่าให้แม่จับต้องได้เด็ดขาด บัญชีธนาคาร อย่าให้แม่ทำธุระกรรมทางการเงินแทนได้ รหัสผ่านเอยอะไรเอย อย่าให้รู้ครับ
ไม่ยังงั้น แม่เอาไปให้คนอื่นหมดครับ ... (ช่วงนี้มีกระทู้ประมาณว่าทำงานส่งเงินให้แม่ทุกเดือน ลำบากขัดสน แม่ก็บอกไม่พอๆ ทั้งๆที่ให้เยอะ ... พอรู้อีกที เอาไปให้คนอื่น หลายกระทู้เลยครับ)
ถ้าแม่ลำบากเดือดร้อนแบบมีเหตุผลดีๆ (ถ้าลำบากแบบว่าไม่มีตังค์ไปปรนเปรอคนอื่น แบบนั้นไม่ใช่) ก็ค่อยให้ครับ

ตอนนี้อายุยังน้อย รู้ตัวตอนเสียหลักแสน ... คาดว่าจขกท.เริ่มต้นใหม่ กัดฟันใหม่ อายุไม่มากก็มีเงินเป็นล้านแน่ๆ ... ถ้ารู้ตัวตอนนั้น จะช้ำกว่านี้ครับ เพราะอาจจะเสียเป็นล้าน มองในแง่ดีแบบนี้แล้วกันเนอะ -*- (ไม่รู้จะปลอบยังไง)