สวัสดียามเช้า

--- มาณวกฉันท์ --- ๐ ลานฤมล หม่นหฤทัย เมืองศิวิไลซ์ ไกลก็คะนึง กริ่งตละแม่ แพ้ระยะถึง ห่างอุระรึง เร่าสติลน ฯ ๐ ขึ้นรถไฟใจหายมองสายเนตร พิโธ่เวทนากรรมมาซ้ำผล ฤๅชาติก่อนเพรงกาลกรรมดาลดล ชาตินี้ทนท

0 วิกาลคล้อยน้ำค้างพรายพร่างเม็ด ดั่งแก้วเก็จลอยผืนในคืนเปลี่ยว สรวงย่อมมืดหม่นครัน .. เพราะจันทร์เรียว เมื่อส่วนเสี้ยวใจนี้ .. สุดลี้ลา 0 คะนึงเพียงรูปสอางไม่ว่างเว้น เมื่อเลือนเร้นร่องรอย .. ก็-คอยห

จับกระดาษ พับรีด กรีดเส้นสาย ขึ้นโครงคล้าย เรือล่อง กระแสสินธุ์ อย่างเรียบง่าย ละม้าย คล้ายชีวิน มิสุดสิ้น จินตนา พาเดินทาง บรรทุกบาง ความหวัง พลังฝัน มอบกำนัล วันใหม่ ให้โลกกว้าง มีสายลม พรมพิศ ลิขิ

เกล็ดฝนระคนหนาวพราวเพริศพริ้ง กบเกาะกิ่งอิงซบหลบหยาดใส คือมติเมืองฟ้าสุราลัย เปรมปราศัยสื่อสำนึกหนุนเนื่องนำ จะหยาดแย้มแต้มตื่นชื่นคุณค่า มวลพฤกษามาลีล้วนชุ่มฉ่ำ คือของสูงจูงจิตจารจดจำ ละอองธรรมชาติก

ค่ำคืนนี้ฟ้าพราวด้วยแสงดาว ระยิบวาวดั่งเพชรเปี่ยมความหมาย เสียงเพลงแผ่วหวานซึ้งมิห่างคลาย ชวนใจกายร่วมลีลาศใต้เงาจันทร์ มือประสานแนบชิดสนิทใกล้ สายตาไหวพริบพราววาวความฝัน ก้าวเท้าเบาเคลื่อนคล้อยร้อยร