ถ้ามีแฟนแล้วไม่มีความสุข ควรอยู่คนเดียวใช่ไหมคับ

บ่อยๆครั้งที่เราเอาเเต่ร้องไห้โดยไม่มีเหตุเเละผล เรามักร้องไห้ในห้องน้ำที่ทำงาน เเละตอนเย็นกขณะขับรถกลับบ้าน เราไม่ได้รู้สึกว่ามันไม่มีความสุขอะไรขนาดนั้นเราเเค่เฉยๆกับทุกอย่างงานที่หนักหน่วงเราก็ทำเต

มันเหนื่อย มันเหงา มันเศร้า มันเสียใจ จะทำยังไงให้ตัวเองรู้สึกสบาย สงบ ๆไม่ทุกข์กับอะไรเเบบนี้ อยากมีพื้นที่ปลอดภัย อยากมีใครสักคนที่คอยอยู่ข้างๆในเวลาที่เราเเย่ ควรไปไงต่อดี ใครมีทริคเล็กๆแบ่งปันความ

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ! รู้สึกหน่วงๆ เหนื่อย ท้อ..อยากไปที่ไหนไกลๆ ที่ไม่มีคนรู้จัก..

ทั้งท้อทั้งทุกข์ ชีวิตไม่มีใครแล้ว เหนื่อย หันหน้าพึ่งใครไม่ได้เลย พ่อแม่ก็ไม่มี ไม่อยากอยู่แล้ว..

ตรงตามหัวข้อกระทู้เลยว่า “เมื่อไหร่ที่เราควรพบจิตแพทย์” ไม่รู้ว่าคำตอบอยู่ในคำถามหรือไม่ แต่มันเป็นคำถามที่ดังอยู่ในหัวมานานมากๆแล้ว นานมากจนนึกไม่ออกแล้วว่าเราเริ่มมีความคิดนี้ตั้งแต่เมื่

เราสงสัยค่ะว่ามีใครคิดแบบเราไหม คือเรามีความคิดว่าเราผิดที่ทำให้ลูกเกิดมาเพราะเกิดมามีแต่ความทุกข์เกิดมาก็ต้องตาย เรารู้สึกว่าจิตเราป่วยรึเปล่าที่อยู่ๆเราก็มีความคิดนี้ขึ้นมาในหัว อาจเป็นเพราะเราจิตป

เรารู้สึกเหนื่อยกับปัญหาครอบครัว งาน และ ความป่วยไข้ของตัวเอง จนบางครั้งท้อและไม่อยากสู้ต่อ อะไรจะเกิดก็อยากปล่อยให้มันเกิดไปเลย บางทีก็อยากหนีไปให้ไกลๆ ไม่อยากเจอใคร ไม่อยากคุยกับใคร ไม่อยากเล่าความส

ส่วนตัวรู้สึกว่าไม่มีค่าพอสำหรับใครคับ บางทีกลับจากทำงานเหนื่อยๆ แล้วท้อ ความรู้สึกด้านลบมันเยอะแยะไปหมด แล้วเพื่อนๆล่ะรู้สึกยังไงกันบ้าง????

เหนื่อยมาก จะทำอะไรจะพูดอะไรจะถามอะไรเราเป็นคนผิดมากเลยทำอะไรไม่เคยดีสักอย่างทำอะไรก็แย่หมดพลังชีวิตก็ไม่มีเหนื่อยท้อมาก