สวัสดีคะ.......เนี้ยะยังไม่เริ่มพิมพ์น้ำตาจะไหลล่ะ!!! (แชร์ประสบการณ์โดนแฟนทิ้งแบบไม่ทันตั้งตัวให้อ่านกันนะคะ)
เรากับแฟน รู้จักกันเมื่อ ปี 2552 แต่ตอนนั้นแค่เพียงคนรู้จักเฉยๆเพราะเค้ามีแฟนอยู่แล้ว.......ต่างคนแยกย้ายทำงานของตัวเองกัน ไม่ได้ติดต่อกันเลย
จน ปี 2556 เราได้เจอเค้า พอเจอกันก็ดีใจตามประสาคนรู้จักนะคะ ไปไหนมา ไปทำไรมา อยู่ไหน คุยไปคุยมา พี่เค้าเลิกกับแฟนไปแล้ว พี่เค้าบอกเราเอง
(ลืมบอกว่า แฟนเราอายุมากกว่าเรา) ก็ได้คุยกัน จากนั้นก้อคุยกันไปมา ติดต่อกัน ณ ตอนนั้น เราก็ไม่มีแฟน พี่เค้าโทรมาคำแรกที่พี่เค้าพูด...เรามาคบกันมั้ย!!........เหอะ สตั้น 8 วิ ตอบทันใด โอเคค๊าาา 5555+ (ตอบอย่างไวมาก) หลังจากนั้นเราก็คบกันเป็นแฟน ที่บ้านเราก็รับทราบนะคะ ไปไหนมาไหน
พี่เค้าพาเราตลอด เราไม่สบายพจะไปเฝ้าเองตลอด ไปกินข้าว ไปดูหนัง มีทะเลาะกันบ้าง แต่รวมๆแล้วก็ถือว่าดีนะคะ ที่คบกัน...........
....มีบ้างที่นอกลู่นอกทาง แบบนัดผู้หญิงอื่นทานข้าว เราจับได้!! เราก็ให้อภัย ให้เงินผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้โอนเงินให้ เราจับได้ เราก็ให้อภัย!!!....แต่หลังจากนั้นจับไม่เคยได้เลยคะ ไม่รุ้แอบยังไง แฮ่ๆๆ......เอาเถอะ จับไม่ได้ก็แล้วไปเนอะ!!!
....เรากับพี่เค้าทำงานคนละที่คะ เราทำงานแถวบ้าน อยู่ที่บ้านตัวเอง ส่วนพี่เค้าทำงานอีกหนึ่งอยู่บ้านของเค้า เราจะไปหาเค้าเย็นวันศุกร์ ถือว่า 7 วัน เราได้เจอกัน 1 ครั้ง จะไลน์มาหาตลอด เช้าก่อนไปทำงาน เที่ยงก่อนไปกินข้าว เย็นก่อนกลับ ถึงบ้านก้อจะไลน์บอก ก่อนนอนไลน์มา คือทำแบบนี้ทุกวันๆๆ คือ ถาม ใส่ใจตลอด กินข้าวยัง วันนี้ฝนตกมั้ย โดนฝนมั้ย กินยาด้วย สระผมด้วย อาบน้ำยัง อย่านอนดึก........ตามประสาคนรัก
แต่เรื่องที่ไม่น่าคิดก็เกิดขึ้น....... วันที่ 14 ส.ค. 60 วันนั้นวันหยุดชดเชย พี่เค้าหยุด เราก็หยุด ได้เจอกัน ไปกินข้าวนุ้นนี่นั้น จนตอนบ่ายมีผู้หญิงโทรมา วางสายเสร็จ หันมาบอกว่า เดี๋ยวตอนบ่าย พี่ไปสอนน้องเค้าขับรถนะ เค้าให้ตังค์ด้วย เค้าขับยังไม่ชำนาญ เราก็บอกว่าไปเถอะคะไม่เป็นไร ได้ตังค์ด้วยนิ ( มี งกนิดนึง) ก็ไม่คิดอะไรเลย บอกว่าสอนเสร็จ 5 โมงเย็น พี่เค้าออกไปจากบ้านบ่ายสอง เราก็บอกว่า เดี๋ยวก็กลับบ้านล่ะ ถึงบ้านโทรไปนะ.........
....เราถึงบ้าน 4 โมงครึ่ง โทรหาไม่รับสาย ก็คิดว่า คงอยู่ในรถรับสายไม่ได้ ก็รอเวลาถึง 5 โมงเยน เราโทรอีกที 17.10 น ไม่รับสาย จากนั้น เราโทรเป็นระยะเว้นช่วย 10 นาที 20 นาที ก็ไม่รับสาย จนถึง 1 ทุ่ม 10 นาที พี่เค้ารับสาย เราเองก็คือคิดไปไกล คิดว่าไปทำไร คงไม่ใช่ใช่มั้ยแบบที่เราคือ ก้อขึ้นเสียงใส่ไปเลยว่า อยู่ไหน ทำไมไม่รับสายอ่ะ พี่เค้าพูดว่า เนี้ยะกำลังจอดรถไง แล้ววางสาย..........
.......พอพี่เค้าถึงบ้านก็โทรมาว่า ทไมต้องขึ้นเสียง ไม่เข้าใจ นอนก่อนเหนื่อย ปวดหัว วางสายใส่... เรานี่ ไม่ทันพูดอะไรเลย คือ เสียใจว่าทำไมเราโมโหขนาดนี้ เราผิดเหรอ เราไม่สิทธิ์คิดแบบนั้นเหรอ ถ้ารับสายเราล่ะ เรื่องก็ไม่เกิดขึ้นหรอก หลังจากวันนั้น ไลน์มาหาเราน้อยมาก เราก็สงสัย แต่ไม่พูดนะ เก็บไว้เจอกันค่อยพูด จนถึงวันศุกร์ที่ 18 ส.ค. 60 โทรหาเราว่าอยู่ไหนแล้ว เราว่าใกล้ถึงแล้ว พี่เค้าว่าเร็วๆสิ หิวแล้ว พอไปถึงบ้าน นั่งหน้าตึง ลุกขึ้นแล้วบอกว่าไปกินข้าว หิวแล้ว ก็อไปนั่งกินข้าว สั่งๆๆแล้วกินๆเสร็จกลับบ้าน ในใจเราก็รุ้สึดผิดปกติไปอีก ที่จริงชวนคุยนุ้นนี่นั่น เฮ้อออ
.....19 ส.ค. 60 เรามีงานด่วน ก็โทรบอกว่ามีงานด่วน พี่เค้าก็ออกไปทำงานปกติ จนตอนเย็น พี่เค้ายังไม่เลิกงาน เรามาที่บ้านเค้า นั่งรอ แต่ก้ไลน์ไปถามว่ากินอะไนมั้ยได้ทำตั้งไว้ให้ ตอบมาแบบเฉยๆมาก เราก็ไม่ไหวแล้วเลยถามไป "พี่เปลี่ยนไป พี่มีอะไรรึป่าว"
.......พี่เค้าตอบมาว่า "เปลี่ยนไปเพราะน้อง ตั้งแต่วันที่โทรมาวันนั้น ทำให้พี่รุ้สึกอึดอัด เครียด เบื่อ เซ็ง"
......เรา ตอบว่า เพราะหนุเหรอ แค่หนูโทรไปนี่นะ พี่จะเครียดขนาดนั้นเหรอ ทำไมง่ะ มันมีสาเหตุอื่นป่าว
......พี่ "ไม่มี.....เราห่างกันสักพักเถอะพี่ว่า"
....เรา "นี่มันอะไรกันพี่ ทำไมพี่ตัดสินใจง่ายๆแบบนี้ หนูทำผิดมากเหรอ พี่ต้องการให้หนูไปใช่มั้ย ถ้าพี่ไม่มีหนูพี่จะได้ไม่อึดอัดใช่มั้ย"
.... พี่เค้าอ่านไม่ตอบ!!!
.....ส่วนเราทำไรไม่ถูก มือเย็น ตัวชา เก็บของในห้องรูปคู่ ทุกอย่าง ด้วยความที่เสียใจมากกก อธิบายไม่ถูก มันงง มันติ้อมากกก ขับรถกลับบ้าน เข้าห้องนอนร้องทั้งคืน พี่เค้าก็ไม่โทรไม่ไลน์มาเลย เราอยู่ในห้องคนเดียว ร้องไห้ไม่หยุด นึกไม่ออกว่าเพราะอะไร สาเหตุนี้เหรอทำให้พี่เค้าพูดออกมา...
......จนวันที่ 21 ส.ค.60 เราไลน์ไปหา ถามหน่อย หนูผิดอะไร หนูทำอะไรให้พี่โกดขนาดนั้น ทำไมเราต้องห่างกันก่อน พี่เค้าตอบมา เวลา 16.30 ว่า
"น้อง มันจบแล้วนะ พี่ขอโทด" พอหนูอ่านไม่คิดอะไรเลย รีบขับรถไปที่บ้าน ถึงบ้านพี่เค้า 17.30 จอดรถหน้าบ้านพี่เค้ายืนหน้าบ้าน หันมามองถามเราว่า มาทำไม เราเห็นรองเท้าผู้หญิง เลยเดินเข้าไป........."มีผู้หญิงอีกคนอยู่ในบ้าน" เราร้องไห้ออกมาหนักมาก ถามว่า นี่คือสาเหตุใช่มั้ย พี่เค้าว่าไม่ใช่ ไม่เกี่ยวกับใคร ส่วนผู้หญิงคนนั้น พูดว่า ไม่ใช่นะคะ มาเยี่ยมเฉยๆ ไม่ได้มีอะไรกัน จริงๆๆ ....เราพูด 5 ปีที่คบมา พี่ตอบแทนหนูแบบนี้หรอ พี่เค้าไล่หนูออกจากบ้าน ไล่แบบไม่มีเยื่อใยเลยต่อหน้าผู้หญิงคนนั้น หนูร้อง หนูสั่น หนูทำไมถูก เดินไปจับมือ พี่เค้าสะบัดใส่ ผู้หญิงคนนั้นก้อยืนมองเรา พี่เค้าบอกให้ผู้หญิงคนนั้ออกไปก่อนจะเคลียกับเรา ผู้หญิงคนนั้นไม่ยอมไปยอกว่า จะดูก่อน.......... เรานั่งลงร้องไห้ไป พูดแต่ว่าพี่ไม่รักหนูแล้วเหรอ ไหนบอกว่ารักหนูคนเดียว จะไม่มีใคร จะจับมือไปด้วยกัน จะสร้างกันสร้าง ช่วยกันเก็บไง หนูอยากคุยกับพี่ พี่เค้าว่า ไม่มีอะไรจะคุยมันจบแล้ว พี่เค้าก้ยังไล่เราให้ออกไป พี่เค้าบอกว่าถ้าไม่ไป "กูไปเอง กลับมาอย่าให้เห็นนะ" เค้าออกไปกันสองคน เราได้แต่นั่งร้องทำอะไรไม่ถูก
....... ความที่โกดด้วย เสียใจด้วย เดินไปในห้อง กรีดที่นอนผ้าห่ม ผ้าปู ทุบกระจกแตกหมด ทำไปร้องไห้ไป จนเราไม่ไหวขับกลับบ้าน ขับไปร้องไป!!! เพราะสาเหตุนี่ใช่มั้ยที่ขอเลิกกับเรา คนนั้นอายุน้อยกว่าเรา 2-3 ปี ทำไม ทำไม ทำไมต้องทำกับเราแบบนี้ เราทุ่มเททุกอย่าง งือ งือ งือ......
-----------พิมพ์ไปร้องไปเลยนะคะ มันเจ็บมาก คนที่เราคิดว่าเค้าคือคู่ชีวิต แต่ที่จริงแล้วมันไม่ใช่ ----------
ไม่นานเราก้อรุ้ว่า ผู้หญิงคนนั้นเป็นแม้ม้ายลูก 2 คน เพิ่งรู้จักกันได้ 7 วันเอง กำลังเรียนอยู่ด้วย วันที่ไปสอนขับรถอ่ะ ก็คงเปนหญิงคนนั้น
............เฮ้ออ ณ ตอนนี้ก็ทำใจนะคะ ร้องทุกคืน ในหูได้ยินเสียงพี่เค้า ทำให้ลืมยังไง ทำไม่ได้สักที ขอบคุณที่อ่านนะคะ อาจจะงงๆหน่อย เพราะ ร้องไปพิมพ์ไป
รักแท้ แพ้ 7 วัน
เรากับแฟน รู้จักกันเมื่อ ปี 2552 แต่ตอนนั้นแค่เพียงคนรู้จักเฉยๆเพราะเค้ามีแฟนอยู่แล้ว.......ต่างคนแยกย้ายทำงานของตัวเองกัน ไม่ได้ติดต่อกันเลย
จน ปี 2556 เราได้เจอเค้า พอเจอกันก็ดีใจตามประสาคนรู้จักนะคะ ไปไหนมา ไปทำไรมา อยู่ไหน คุยไปคุยมา พี่เค้าเลิกกับแฟนไปแล้ว พี่เค้าบอกเราเอง
(ลืมบอกว่า แฟนเราอายุมากกว่าเรา) ก็ได้คุยกัน จากนั้นก้อคุยกันไปมา ติดต่อกัน ณ ตอนนั้น เราก็ไม่มีแฟน พี่เค้าโทรมาคำแรกที่พี่เค้าพูด...เรามาคบกันมั้ย!!........เหอะ สตั้น 8 วิ ตอบทันใด โอเคค๊าาา 5555+ (ตอบอย่างไวมาก) หลังจากนั้นเราก็คบกันเป็นแฟน ที่บ้านเราก็รับทราบนะคะ ไปไหนมาไหน
พี่เค้าพาเราตลอด เราไม่สบายพจะไปเฝ้าเองตลอด ไปกินข้าว ไปดูหนัง มีทะเลาะกันบ้าง แต่รวมๆแล้วก็ถือว่าดีนะคะ ที่คบกัน...........
....มีบ้างที่นอกลู่นอกทาง แบบนัดผู้หญิงอื่นทานข้าว เราจับได้!! เราก็ให้อภัย ให้เงินผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้โอนเงินให้ เราจับได้ เราก็ให้อภัย!!!....แต่หลังจากนั้นจับไม่เคยได้เลยคะ ไม่รุ้แอบยังไง แฮ่ๆๆ......เอาเถอะ จับไม่ได้ก็แล้วไปเนอะ!!!
....เรากับพี่เค้าทำงานคนละที่คะ เราทำงานแถวบ้าน อยู่ที่บ้านตัวเอง ส่วนพี่เค้าทำงานอีกหนึ่งอยู่บ้านของเค้า เราจะไปหาเค้าเย็นวันศุกร์ ถือว่า 7 วัน เราได้เจอกัน 1 ครั้ง จะไลน์มาหาตลอด เช้าก่อนไปทำงาน เที่ยงก่อนไปกินข้าว เย็นก่อนกลับ ถึงบ้านก้อจะไลน์บอก ก่อนนอนไลน์มา คือทำแบบนี้ทุกวันๆๆ คือ ถาม ใส่ใจตลอด กินข้าวยัง วันนี้ฝนตกมั้ย โดนฝนมั้ย กินยาด้วย สระผมด้วย อาบน้ำยัง อย่านอนดึก........ตามประสาคนรัก
แต่เรื่องที่ไม่น่าคิดก็เกิดขึ้น....... วันที่ 14 ส.ค. 60 วันนั้นวันหยุดชดเชย พี่เค้าหยุด เราก็หยุด ได้เจอกัน ไปกินข้าวนุ้นนี่นั้น จนตอนบ่ายมีผู้หญิงโทรมา วางสายเสร็จ หันมาบอกว่า เดี๋ยวตอนบ่าย พี่ไปสอนน้องเค้าขับรถนะ เค้าให้ตังค์ด้วย เค้าขับยังไม่ชำนาญ เราก็บอกว่าไปเถอะคะไม่เป็นไร ได้ตังค์ด้วยนิ ( มี งกนิดนึง) ก็ไม่คิดอะไรเลย บอกว่าสอนเสร็จ 5 โมงเย็น พี่เค้าออกไปจากบ้านบ่ายสอง เราก็บอกว่า เดี๋ยวก็กลับบ้านล่ะ ถึงบ้านโทรไปนะ.........
....เราถึงบ้าน 4 โมงครึ่ง โทรหาไม่รับสาย ก็คิดว่า คงอยู่ในรถรับสายไม่ได้ ก็รอเวลาถึง 5 โมงเยน เราโทรอีกที 17.10 น ไม่รับสาย จากนั้น เราโทรเป็นระยะเว้นช่วย 10 นาที 20 นาที ก็ไม่รับสาย จนถึง 1 ทุ่ม 10 นาที พี่เค้ารับสาย เราเองก็คือคิดไปไกล คิดว่าไปทำไร คงไม่ใช่ใช่มั้ยแบบที่เราคือ ก้อขึ้นเสียงใส่ไปเลยว่า อยู่ไหน ทำไมไม่รับสายอ่ะ พี่เค้าพูดว่า เนี้ยะกำลังจอดรถไง แล้ววางสาย..........
.......พอพี่เค้าถึงบ้านก็โทรมาว่า ทไมต้องขึ้นเสียง ไม่เข้าใจ นอนก่อนเหนื่อย ปวดหัว วางสายใส่... เรานี่ ไม่ทันพูดอะไรเลย คือ เสียใจว่าทำไมเราโมโหขนาดนี้ เราผิดเหรอ เราไม่สิทธิ์คิดแบบนั้นเหรอ ถ้ารับสายเราล่ะ เรื่องก็ไม่เกิดขึ้นหรอก หลังจากวันนั้น ไลน์มาหาเราน้อยมาก เราก็สงสัย แต่ไม่พูดนะ เก็บไว้เจอกันค่อยพูด จนถึงวันศุกร์ที่ 18 ส.ค. 60 โทรหาเราว่าอยู่ไหนแล้ว เราว่าใกล้ถึงแล้ว พี่เค้าว่าเร็วๆสิ หิวแล้ว พอไปถึงบ้าน นั่งหน้าตึง ลุกขึ้นแล้วบอกว่าไปกินข้าว หิวแล้ว ก็อไปนั่งกินข้าว สั่งๆๆแล้วกินๆเสร็จกลับบ้าน ในใจเราก็รุ้สึดผิดปกติไปอีก ที่จริงชวนคุยนุ้นนี่นั่น เฮ้อออ
.....19 ส.ค. 60 เรามีงานด่วน ก็โทรบอกว่ามีงานด่วน พี่เค้าก็ออกไปทำงานปกติ จนตอนเย็น พี่เค้ายังไม่เลิกงาน เรามาที่บ้านเค้า นั่งรอ แต่ก้ไลน์ไปถามว่ากินอะไนมั้ยได้ทำตั้งไว้ให้ ตอบมาแบบเฉยๆมาก เราก็ไม่ไหวแล้วเลยถามไป "พี่เปลี่ยนไป พี่มีอะไรรึป่าว"
.......พี่เค้าตอบมาว่า "เปลี่ยนไปเพราะน้อง ตั้งแต่วันที่โทรมาวันนั้น ทำให้พี่รุ้สึกอึดอัด เครียด เบื่อ เซ็ง"
......เรา ตอบว่า เพราะหนุเหรอ แค่หนูโทรไปนี่นะ พี่จะเครียดขนาดนั้นเหรอ ทำไมง่ะ มันมีสาเหตุอื่นป่าว
......พี่ "ไม่มี.....เราห่างกันสักพักเถอะพี่ว่า"
....เรา "นี่มันอะไรกันพี่ ทำไมพี่ตัดสินใจง่ายๆแบบนี้ หนูทำผิดมากเหรอ พี่ต้องการให้หนูไปใช่มั้ย ถ้าพี่ไม่มีหนูพี่จะได้ไม่อึดอัดใช่มั้ย"
.... พี่เค้าอ่านไม่ตอบ!!!
.....ส่วนเราทำไรไม่ถูก มือเย็น ตัวชา เก็บของในห้องรูปคู่ ทุกอย่าง ด้วยความที่เสียใจมากกก อธิบายไม่ถูก มันงง มันติ้อมากกก ขับรถกลับบ้าน เข้าห้องนอนร้องทั้งคืน พี่เค้าก็ไม่โทรไม่ไลน์มาเลย เราอยู่ในห้องคนเดียว ร้องไห้ไม่หยุด นึกไม่ออกว่าเพราะอะไร สาเหตุนี้เหรอทำให้พี่เค้าพูดออกมา...
......จนวันที่ 21 ส.ค.60 เราไลน์ไปหา ถามหน่อย หนูผิดอะไร หนูทำอะไรให้พี่โกดขนาดนั้น ทำไมเราต้องห่างกันก่อน พี่เค้าตอบมา เวลา 16.30 ว่า
"น้อง มันจบแล้วนะ พี่ขอโทด" พอหนูอ่านไม่คิดอะไรเลย รีบขับรถไปที่บ้าน ถึงบ้านพี่เค้า 17.30 จอดรถหน้าบ้านพี่เค้ายืนหน้าบ้าน หันมามองถามเราว่า มาทำไม เราเห็นรองเท้าผู้หญิง เลยเดินเข้าไป........."มีผู้หญิงอีกคนอยู่ในบ้าน" เราร้องไห้ออกมาหนักมาก ถามว่า นี่คือสาเหตุใช่มั้ย พี่เค้าว่าไม่ใช่ ไม่เกี่ยวกับใคร ส่วนผู้หญิงคนนั้น พูดว่า ไม่ใช่นะคะ มาเยี่ยมเฉยๆ ไม่ได้มีอะไรกัน จริงๆๆ ....เราพูด 5 ปีที่คบมา พี่ตอบแทนหนูแบบนี้หรอ พี่เค้าไล่หนูออกจากบ้าน ไล่แบบไม่มีเยื่อใยเลยต่อหน้าผู้หญิงคนนั้น หนูร้อง หนูสั่น หนูทำไมถูก เดินไปจับมือ พี่เค้าสะบัดใส่ ผู้หญิงคนนั้นก้อยืนมองเรา พี่เค้าบอกให้ผู้หญิงคนนั้ออกไปก่อนจะเคลียกับเรา ผู้หญิงคนนั้นไม่ยอมไปยอกว่า จะดูก่อน.......... เรานั่งลงร้องไห้ไป พูดแต่ว่าพี่ไม่รักหนูแล้วเหรอ ไหนบอกว่ารักหนูคนเดียว จะไม่มีใคร จะจับมือไปด้วยกัน จะสร้างกันสร้าง ช่วยกันเก็บไง หนูอยากคุยกับพี่ พี่เค้าว่า ไม่มีอะไรจะคุยมันจบแล้ว พี่เค้าก้ยังไล่เราให้ออกไป พี่เค้าบอกว่าถ้าไม่ไป "กูไปเอง กลับมาอย่าให้เห็นนะ" เค้าออกไปกันสองคน เราได้แต่นั่งร้องทำอะไรไม่ถูก
....... ความที่โกดด้วย เสียใจด้วย เดินไปในห้อง กรีดที่นอนผ้าห่ม ผ้าปู ทุบกระจกแตกหมด ทำไปร้องไห้ไป จนเราไม่ไหวขับกลับบ้าน ขับไปร้องไป!!! เพราะสาเหตุนี่ใช่มั้ยที่ขอเลิกกับเรา คนนั้นอายุน้อยกว่าเรา 2-3 ปี ทำไม ทำไม ทำไมต้องทำกับเราแบบนี้ เราทุ่มเททุกอย่าง งือ งือ งือ......
-----------พิมพ์ไปร้องไปเลยนะคะ มันเจ็บมาก คนที่เราคิดว่าเค้าคือคู่ชีวิต แต่ที่จริงแล้วมันไม่ใช่ ----------
ไม่นานเราก้อรุ้ว่า ผู้หญิงคนนั้นเป็นแม้ม้ายลูก 2 คน เพิ่งรู้จักกันได้ 7 วันเอง กำลังเรียนอยู่ด้วย วันที่ไปสอนขับรถอ่ะ ก็คงเปนหญิงคนนั้น
............เฮ้ออ ณ ตอนนี้ก็ทำใจนะคะ ร้องทุกคืน ในหูได้ยินเสียงพี่เค้า ทำให้ลืมยังไง ทำไม่ได้สักที ขอบคุณที่อ่านนะคะ อาจจะงงๆหน่อย เพราะ ร้องไปพิมพ์ไป