ตัวอย่างเลยนะ....
1.เรามีสี่ประตูคันนึงแล้วด้วยภาระที่เพิ่มขึ้นเราจึงขายไปแล้วซื้อคันใหม่เป็นมิตซูท้ายเบ็นซ์เราเอาที่เราไม่ลำบากไม่ต้องมีภาระหนักๆแกก็บอกว่ารถคันเล็ก เก่าก็เก่านั่งไม่สบาย ปวดขาหมด รถพี่เรานั่งสบายกว่า แกจะพูดแบบนั้นซ้ำๆหลายรอบ พูดต่อหน้าพี่เรา เรารู้สึกว่าใช่แหละมันก็จริงแบบแกว่าแต่ในเมื่อเราไหวแค่นี้ ทำไมแกถึงไม่เข้าใจเรา ทำไมแกถึงพูดให้เราแย่
2.เราเข้าไปคุยกะแกเรื่องจะเปิดร้านอาหารตามสั่งเพราะเราหาได้อยู่เงินเดือนละ4-5หมื่น แต่มันอยู่บ้านเฉยๆเราเบื่อ ชีวิตเหมือนหนูถีบจักร วิ่งวนๆ เดี๋ยวก็หมดวัน (เราทำงาน คุยงานผ่านโทรศัพท์) แกบอกว่า หาได้เดือนนึงสี่ห้าหมื่นเงินก็ไม่เห็นมี (เพราะเราไม่ค่อยอยากเอามาใช้ เราไม่เที่ยวไม่อะไร ล่าสุดแกบอกว่าแกอยากไปวัดสมานเราท้องแก่ไปไม่ไหวเลยบอกไปไม่ไหวแม่ มันไกล ดูแกเคืองๆ อีกอย่างเรามีภาระลูก1คน บ้าน รถ อีกคนกำลังจะคลอด) เราเลยบอกแกว่า แม่เงินน่ะมีก็ต้องเก็บไว้ คนอื่นหาได้น้อยกว่าเราอีกนะ
3.ไปบ้านแม่สามีเราครั้งแรกก็บอกว่า โอ๊ยทำไมกันดารขนาดนี้ อยู่ในป่าในเขา ทำกันแต่ไร่ วันๆอยู่บ้านใครบ้านมัน หลานเกิดมาคงดลัวเวลาเห็นคนเยอะๆ ทั้งๆที่เราว่ามันดีกว่าบ้านเราอีกนะ แค่สัญญานโทรศัพท์ไม่ค่อยมีตอนนั้น ออกมาจากหมู่บ้าน20โลก็ ตัวอำเภอแล้ว ตลาดก็ดีกว่าบ้านแม่เรามากนะ บ้านแม่เราออกไปตลาดในอำเภอนี่35โล ผู้คนทำไร่มันก็อาชีพของเค้าเนอะทำไมแกพูดแบบนี้
4.ในวงสนทนาของแกและเพื่อนๆซึ่งกำลังนั่งกินส้มตำกัน(เหตุเกิดในจ.หนึ่งที่เป็นประตูสู่อิสานซึ่งคือบ้านเรา) แกเล่าว่า น้องสะใภ้กินแต่ปลาร้าเค้าเป็นคนอิสาน กินทุกวันจนคลอดลูกเกิดมาไม่มีเล็บเท้า ตาเลยบ่นว่า ของดีๆมีไม่กิน กินปลาเน่าลูกเลยเป็นแบบนี้ ดูสิมันกินจนลูกไม่มีเล็บ เราเลยบอกว่า แม่ มันไม่เกี่ยวกันนะ มันเป็นอาหารของเค้า แกก็เถียงๆว่ากินจนคลอดเล็บก็หายสิ เราเลยถามว่าหมอไหนเค้าบอกหรอแม่ แกเลยเงียบ เพื่อนแกเลยพูดว่า งั้นคนอิสานคงเล็บกุดกันหมดแล้วแหละ (จิกเบาๆ)
5.มีเด็กคนนึงเกิดมาไม่สมประกอบก็เป็นญาติๆกันนี่แหละ แม่เราแสดงออกชัดเจนเลยว่าไม่ชอบต่อหน้าคนอื่นเลยนะ แกชอบถามว่าทำไมเกิดมาไม่ครบล่ะเราว่ามันฟังแล้วแสลงใจนะสำหรับคนเป็นพ่อแม่
เฮ้อ....อันนี้คร่าวๆ มีเยอะแยะไปหมดกับคำพูดบั่นทอนจิตใจ เราไม่เข้าใจแม่เลยจริงๆ เราพูดกะใคร ถามใครไม่ได้จริงๆ นี่พิมพ์ไปกลัวบาปไปนะ แต่เราอึดอัดเหมือนอกจะระเบิด ใครก็ได้ช่วยบอกทีเราควรทำตัวยังไง
ทำไมแม่ชอบพูดเหมือนดูถูก😢
1.เรามีสี่ประตูคันนึงแล้วด้วยภาระที่เพิ่มขึ้นเราจึงขายไปแล้วซื้อคันใหม่เป็นมิตซูท้ายเบ็นซ์เราเอาที่เราไม่ลำบากไม่ต้องมีภาระหนักๆแกก็บอกว่ารถคันเล็ก เก่าก็เก่านั่งไม่สบาย ปวดขาหมด รถพี่เรานั่งสบายกว่า แกจะพูดแบบนั้นซ้ำๆหลายรอบ พูดต่อหน้าพี่เรา เรารู้สึกว่าใช่แหละมันก็จริงแบบแกว่าแต่ในเมื่อเราไหวแค่นี้ ทำไมแกถึงไม่เข้าใจเรา ทำไมแกถึงพูดให้เราแย่
2.เราเข้าไปคุยกะแกเรื่องจะเปิดร้านอาหารตามสั่งเพราะเราหาได้อยู่เงินเดือนละ4-5หมื่น แต่มันอยู่บ้านเฉยๆเราเบื่อ ชีวิตเหมือนหนูถีบจักร วิ่งวนๆ เดี๋ยวก็หมดวัน (เราทำงาน คุยงานผ่านโทรศัพท์) แกบอกว่า หาได้เดือนนึงสี่ห้าหมื่นเงินก็ไม่เห็นมี (เพราะเราไม่ค่อยอยากเอามาใช้ เราไม่เที่ยวไม่อะไร ล่าสุดแกบอกว่าแกอยากไปวัดสมานเราท้องแก่ไปไม่ไหวเลยบอกไปไม่ไหวแม่ มันไกล ดูแกเคืองๆ อีกอย่างเรามีภาระลูก1คน บ้าน รถ อีกคนกำลังจะคลอด) เราเลยบอกแกว่า แม่เงินน่ะมีก็ต้องเก็บไว้ คนอื่นหาได้น้อยกว่าเราอีกนะ
3.ไปบ้านแม่สามีเราครั้งแรกก็บอกว่า โอ๊ยทำไมกันดารขนาดนี้ อยู่ในป่าในเขา ทำกันแต่ไร่ วันๆอยู่บ้านใครบ้านมัน หลานเกิดมาคงดลัวเวลาเห็นคนเยอะๆ ทั้งๆที่เราว่ามันดีกว่าบ้านเราอีกนะ แค่สัญญานโทรศัพท์ไม่ค่อยมีตอนนั้น ออกมาจากหมู่บ้าน20โลก็ ตัวอำเภอแล้ว ตลาดก็ดีกว่าบ้านแม่เรามากนะ บ้านแม่เราออกไปตลาดในอำเภอนี่35โล ผู้คนทำไร่มันก็อาชีพของเค้าเนอะทำไมแกพูดแบบนี้
4.ในวงสนทนาของแกและเพื่อนๆซึ่งกำลังนั่งกินส้มตำกัน(เหตุเกิดในจ.หนึ่งที่เป็นประตูสู่อิสานซึ่งคือบ้านเรา) แกเล่าว่า น้องสะใภ้กินแต่ปลาร้าเค้าเป็นคนอิสาน กินทุกวันจนคลอดลูกเกิดมาไม่มีเล็บเท้า ตาเลยบ่นว่า ของดีๆมีไม่กิน กินปลาเน่าลูกเลยเป็นแบบนี้ ดูสิมันกินจนลูกไม่มีเล็บ เราเลยบอกว่า แม่ มันไม่เกี่ยวกันนะ มันเป็นอาหารของเค้า แกก็เถียงๆว่ากินจนคลอดเล็บก็หายสิ เราเลยถามว่าหมอไหนเค้าบอกหรอแม่ แกเลยเงียบ เพื่อนแกเลยพูดว่า งั้นคนอิสานคงเล็บกุดกันหมดแล้วแหละ (จิกเบาๆ)
5.มีเด็กคนนึงเกิดมาไม่สมประกอบก็เป็นญาติๆกันนี่แหละ แม่เราแสดงออกชัดเจนเลยว่าไม่ชอบต่อหน้าคนอื่นเลยนะ แกชอบถามว่าทำไมเกิดมาไม่ครบล่ะเราว่ามันฟังแล้วแสลงใจนะสำหรับคนเป็นพ่อแม่
เฮ้อ....อันนี้คร่าวๆ มีเยอะแยะไปหมดกับคำพูดบั่นทอนจิตใจ เราไม่เข้าใจแม่เลยจริงๆ เราพูดกะใคร ถามใครไม่ได้จริงๆ นี่พิมพ์ไปกลัวบาปไปนะ แต่เราอึดอัดเหมือนอกจะระเบิด ใครก็ได้ช่วยบอกทีเราควรทำตัวยังไง