รักแรก.....แค่หวั่นไหว >0< T&K

กระทู้สนทนา

แต่งกลอน แอบรัก ศาลาคนโสด หาเพื่อน กลอนไทย

นั่งมองดาว…พราวแพรว…แววระยับ
ไม่อาจหลับ…ตาได้…ไฉนหนอ
โอ้ใจเอ๋ย…ทำไม…ถึงเฝ้ารอ
อยากถักทอ…ความห่วงใย…ถึงใครกัน
ฉันพบเธอวันแรกเหมือนแปลกหน้า
ตาสบตาซึ้งใจ…เก็บไปฝัน
ภาพรอยยิ้มตรึงใจที่ให้กัน
ยังคงเก็บเอาไปฝันวันนิทรา
เธอคือหวังกำลังใจในชีวิต
เธอคือมิตรคิดศรัทธาคราหวั่นไหว
เธอคือแสงปลอบประโลมชะโลมใจ
เธอคือคนที่อยู่ไกล…หัวใจเกิน
จะขอเจอคนดีดีที่ในฝัน
ในคืนวันที่เหนื่อยหนักพักบ้างไหม
ฉันจะคอยปลอบประโลมด้วยหัวใจ
แม้จะเป็นได้แค่ฝัน…นั้นก็พอ >_<!
มึนตึ๊บ