ครั้งหนึ่งไม่ถึงตาย...

กระทู้คำถาม
สวัสดีค่ะ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเราเอง วันนี้เราจะมาบ่น 5555555 เข้าเรื่องเลยนะคะ ขอแทนตัวเองว่าPนะคะ แฟนชื่อM เราเป็นผญ.ด้วยกันทั้งคู่ ใช่ค่ะเราเป็นLB. เรารู้จักกันผ่านไลน์โดยMเป็นฝ่ายทักเรามาก่อน ก็คุยกันมาเรื่อยๆ เราอยู่ตจว. เค้าอยู่กรุงเทพ ต่างคนต่างเรียน เราคุยกันได้2เดือนMก็มาหาเราที่ตจว. เราจะเจอกันเดือนละครั้ง ถ้าMมาหา เค้าจะมาถึงเย็น เช้าก็กลับ เป็นไปแบบนี้เรื่อยๆ  เราไปหาMบ้าง Mมาหาเราบ้าง  เราเคยคุยกันว่าเรียนจบเราจะมาทำงานที่กทม. จะได้อยู่ใกล้ๆกัน ให้รอเราหน่อยนะ รอเราได้มั้ย?  เราสงสารเค้า ที่เค้าไม่มีแฟนอยู่ใกล้ๆเหมือนเพื่อนเค้า จนเราเรียนจบ เราก็ยังไม่มีงานทำซักที พยายามหางานเพื่อที่จะได้อยู่ใกล้เค้า ก็ไม่ได้ซักที..อ่อเรากับMทะเลาะกันบ่อยมากค่ะ ทะเลาะกันแทบทุกวัน เลิกกันจนนับครั้งไม่ถ้วน แต่สุดท้ายเราก็กลับมาคุยกันได้เหมือนเดิม จนเวลาไปบ่นกะเพื่อนเพื่อนชินละ เพื่อนก็จะบอกว่าเดี๋ยวก็ดีกัน 5555555 เราเรียนจบช่วงเดือนมีนา เราก็หางานไปเรื่อยๆ ลองทำบ้าง สุดท้ายก็ไม่รอด จนเค้ามองว่าเราไม่เป็นผู้ใหญ่ เราทะเลาะกันแรงขึ้น ใช้คำรุนแรงขึ้น จนเดือนที่แล้ว ก็จบแบบจริงๆ จบแบบงงๆ เราทะเลาะกันเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมคือ เค้าไปคุยกับคนใหม่  แรกๆเราก็ไม่รู้  เราเป็นคนปากแข็งไม่ค่อยยอมไม่ค่อยง้อก่อน จนเช้ามา เราเลยทักไปเหมือนจะยอมง้อเค้า แต่เค้าบอกว่า "ไม่ทันแล้วอ่ะ มีคนใหม่มาจีบเค้าแล้วอ่ะ"  ความรู้สึกคือชาไปทั้งตัว  เราก็เซ้าซี้เค้า อยากรู้ว่าเป็นใคร สุดท้ายเค้าก็ยอมบอก เราเห็นทุกอย่างที่เค้าคุยกัน เจ็บจนสั่น เราถามว่าเค้าจะเลือกใคร ตอนแรกเค้าบอกเลือกไม่ได้ .....  แล้ว ไม่นานเค้าก็บอกว่าเลือกเรา   ...เราก็โอเค ก็คุยกันปกติ แต่เซ้นเรามันบอกว่าไม่ใช่มันต้องมีอะไรแน่ๆ เราเลยถามไปว่า เค้าเลิกคุยกับคนนั้นยัง? คำตอบคือ ยังคุยกันอยู่ เค้าเลือกใครไม่ได้ ...  เราเลย ยอมถอย เพราะ เรารู้คำตอบแล้วแหละ สุดท้ายเค้าก็ไปคบกัน ทิ้งเรา คนที่คบกันมา1ปีกว่า ไปหาคนที่พึ่งคุยกันได้ไม่กี่วัน...เรารู้สึกแย่มากตอนนั้น เหมือนโลกมันพัง แบบ... เห้ยยย ฟ้าเล่นไรกะชั้นอยู่เนี่ย? ไหนจะตกงาน ไหนจะอกหัก +(จขกท.เป็นโรคซึมเศร้า)  ทรมานมาก มากจริงๆ เหมือนคนบ้า ต้องคอยห้ามตัวเองไม่ให้คิดอะไรสั้นๆ ความรู้สึกคือ โคตรไม่แฟร์เลย เค้า2คนก็มีความสุขกันไป ตัดภาพมาที่เรา สภาพเหมือนผีเดินได้
ช่วงนั้นก็มีความหน้าด้านทักไปหาเค้าบ้าง พอเค้าตอบมาก็เสียใจร้องไห้อีก555555 บ้าบออ....ผ่านมาซักพัก ก็มีงานให้ทำ อยู่กทม.  ซึ่งเขตที่เราอยู่ ก็ดันไปใกล้เค้าอีก ...รอไรล่ะคะ ตอบตกลงค่ะ เพราะเหตุผลโง่ๆ คืออยากเจอเค้า มีความหวังว่าคงจะเจอ และอีกอย่างคือเป็นงานที่เค้าอยากให้เราทำ ค่าาา ตอบตกลงไปเลยค่ะ พ่อกับแม่ก็ถามซ้ำๆ ทุกวันว่า คิดดีแล้วหรอ?จะไปจริงๆหรอ?(ความห่วงของท่าน. เพราะเราไม่เคยห่างบ้านมาอยุ่คนเดียวไกลๆแบบนี้)  อืนี่ก็ดื้อไง ไม่ยอมฟังใคร จนเราเดินทาง นั่งคิดตั้งแต่รถออกว่า เห้ยย นี่กำลังทำไรอยู่วะ ทำเพื่ออะไร ?5555555วันแรก พออยู่ได้ วันต่อมา พอพ่อกับแม่กลับตจว.เท่านั้นแหละจ้าาาา  ร้องไห้ตลอดเวลาที่อยู่คนเดียว ความรู้สึกคือ เคว้งมากๆไม่มีใครซักคน ไม่รู้จักใคร อยู่ในห้องพักเล็กๆไม่มีอะไรเลย ไปทำงานก็ต้องเดินไปไกลๆทุกวัน ไม่มีเพื่อน ไม่รู้จักการเดินทางไปไหนมาไหนไม่เป็น (ความเด็กบ้านนอกอ่ะเนอะ)5555555 เราร้องไห้ทุกวัน จนเมื่อวานก่อนเรา ยอมหน้าด้านทักเค้าไปอีกรอบ เราบอกว่าเราอยากเจอเธอ...คำตอบคือ "ไม่ได้แล้วอ่ะ สู้ๆนะ เดี๋ยวก็ปรับตัวได้)  จ้าาาา อินี่จุกเหมือนโดนกระโดดถีบเลยจ้า แบบ เห้ยยย นี่ชั้นทิ้งทุกอย่างมาเพื่อเธอเลยนะเว้ยย 5555555. เจ็บดอกนี้ยังไม่พอ ต่อมาซักพัก แฟนใหม่เค้าทักมาจ้า"เราขอไม่ให้Mไปเจอเธอนะ"  อื้อออหือออ เจ็บจึ้กก เธอกล้ามาก ก็กัดกันไปหลายดอกพอสมควร จนนางทิ้งประโยคที่พีคสุดว่า "ไม่งั้นMคงไม่ติดเราหรอก"  จ้าาา จ้าาาาาายาวๆ มองบนแล้วน้ำตาไหลรัวๆ 555555555 ไม่มีอะไร แค่อยากระบาย  เพราะไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะยอมทิ้งทุกอย่างมาเพื่อคนคนนึงได้ขนาดนี้ สงสารตัวเองเหลือเกิน....
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่