เริ่มแต่แรกเลยคือผมแอบชอบผญ.คนนึง ขอแทนว่า x นะคับเขาดีกว่าผมทุกอย่างเลย ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะมาชอบผมอยู่แล้วเพราะเราก็เป็นเพื่อนสนิทกัน พอเวลาผ่านไป
หลังจากที่สนิทกันมา 2 ปี ผมตัดใจจาก x ไปเรียบร้อยละก็กำลังคุยกะคนอื่นอยู่ ขอแทนว่า y นะคับ x กับ y รู้จักกันในฐานะเพื่อนรุ่นพี่และก็ที่ปรึกษาด้านความรักด้วยแต่ x ไม่รู้นะคับว่า y มาปรึกษาด้านความรักเกี่ยวกับผม มีอยู่วันนึงไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ทั้ง x และ y ก็ได้มาบอกรักผมในวันเดียวกันเลย แต่คนละเวลากัน ตอนแรก x มาบอกผมก่อน แต่ x บอกว่าให้รู้ว่าเรารักกันแต่เป็นได้แค่เพื่อนกันนะ ไม่อยากเสียเพื่อนสนิทไปถ้าเกิดว่าเลิกกันขึ้นมา ผมก็โอเค
ผ่านมาซักพัก ดึกๆหน่อย y ก็มาบอกรักผมอีกคน ผมก็แบบว่า เอาละไง เลือกใครดีวะเนี่ย แต่เหมือน y จะรู้แต่แรกแล้วว่าผมเคยชอบ x เขาก็เลยถามว่าเอายังไง จะเลือก x หรือ y ก็ได้ แต่อยากให้เลือกแบบชัดเจน ไม่ใช่ว่าไม่อยากให้เจ็บทั้งสองคนเลยไม่ปฏิเสธใครแบบนี้ ผมคิดว่าคนที่ผมชอบมานาน นิสัยก็ดี
พออยู่ด้วยแล้วน่าจะดีกว่า ก็เลยบอก y ไปว่าผมชอบ x ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เป็นแฟนกันก็ตาม
x ดูแลผมดีมากในระหว่างที่ y นั่งร้องไห้อยู่ทุกวัน ผมก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้ x ฟังว่า y เล่าให้ผมฟังเรื่องที่ไปปรึกษาเรื่องความรักของผมกับ x
ตอนนั้น x ตกใจว่าคนที่ y พูดถึงนั่นเป็นผมหรอ ทำให้ x เริ่มคิดมากว่าเป็นคนไปแย่งผมจาก y ไป แต่สุดท้ายผมก็ปลอบเขาไปได้ด้วยดี ผมกับ x รักกันมาก
ในระยะแรกๆ
พอผ่านมาซักพักความรักที่ x ให้ผมเหมือนจะมากไปจนผมรู้สึกอึดอัด เริ่มคิดว่า x เป็นคนดีเกินไปที่จะมาอยู่กับคนเรียนไม่ค่อยเก่งอย่างผม
ผมจึงเริ่มคิดวิธีที่ทำให้ x เกลียดผม โดยการเริ่มเมิน ไม่ค่อยสนใจ ไม่ตอบแชทบ้าง ละผมก็นึกขึ้นได้ว่ายังมี y ที่รอผมอยู่มาเกือบปีแล้ว ผมจึงบอกกับ x ไปว่า
ถ้าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน ผมจะไปคบกับ y แล้วผมก็ไม่ได้ผิดอะไรใช่มั้ย เพราะเราไม่ได้เป็นแฟนกัน แล้ว x ก็พยายามคุยกับผมอย่างดีมาก ผมเสียใจมากแต่
คิดว่าอยู่กับคนอื่นที่ดีกว่าผมเถอะ เพราะนิสัยแย่ๆของผมไม่เคยแสดงให้ x เห็นเลยด้วย แล้วผมก็เมินแชทมานานเลย x พิมพ์มาหาผมทุกวันหลังจากที่ผม
ทิ้งเขาไปเป็นเวลาเกือบปี
มีอยู่ช่วงนึงที่อาจารย์สนิทของผมห้ามไม่ให้ผมคบกับ y ถ้าจะคบกลับไปคบ x ดีกว่า ผมจึงคิดแผนแอบคบกันเงียบๆ ในระหว่างที่ผมแสดงเป็นคนเศร้า
เลิกกับแฟน ทำตัวเหมือนคนอกหัก x ก็ได้เข้ามาปลอบผม ร้องไห้หนักแทนผมทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้ร้องไห้อะไร แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรกับ x เลยซักคำ ไม่แม้แต่หันไปมองหน้า ทุกๆปี x จะอวยพรวันเกิดผม แต่ผมไม่เคยฟังเลยแม้แต่ครั้งเดียว พอผ่านมาพักนึง ผมก็ได้สารภาพกับคนหมู่มากว่าผมกับ y แค่แกล้งเลิกกันเฉยๆ เท่านั้นแหละคับ x เสียใจมากจนไม่ได้กิน ไม่ได้นอน การเรียนตก ผมรู้สึกว่าตัวเองชั่วมากจนไม่น่าให้อภัย ผมไม่มีหน้ากลับไปหา x เหมือนเดิมอีกแล้ว
ผมได้ยินเสียงร้องไห้ของ x ทุกวันเพราะอยู่หมู่บ้านเดียวกันเลยได้กลับทางเดียวกัน จนผมเริ่มหลอนแล้วผมก็เปลี่ยนไป ผมหันมารัก y มากเพื่อทนแทนสิ่งที่ผม
ทิ้งไป เพื่อให้มันคุ้มค่าที่สุด แต่สุดท้าย y ก็เบื่อผมและทิ้งผมไปอยู่กับ แฟนใหม่คนแรก ขอแทนว่า 2y นะคับ ละ y ก็โดนทิ้งไปเรื่อยๆจาก 2y ไป 3y 4y
แต่ผมตัดใจจาก y ไม่ได้ ผมยังรักอยู่ เหมือนกับที่ x ยังรักผมอยู่ เหมือนเป็นกรรมตามสนองเป็นทอดๆ ผมบอกกับเพื่อนสนิทอีกคน ขอเรียกว่า z ละกัน
ผมบอกกับ z ว่าถ้าผมเป็นคนดีละมันยากขนาดนี้ รักษาความรู้สึกใครไม่ได้เลย รักษาได้ ความรู้สึกตัวเองก็พังหมด ผมเป็นคนชั่วก็ได้ ไม่เป็นแล้วคนดีอ่ะ
ผมจะหยิ่ง ผมจะเก๊ก ผมจะขี้อวดละผมก็จะเจ้าเล่ห์ด้วย
ผ่านไป 1 ปีเต็ม ผมก็ทำได้เกือบทุกอย่างที่ว่าไป z ก็คอยสังเกตผมอยู่ห่างๆไม่ให้ทำอะไรเกินไป จนผมคิดได้ อยากขอโทษละบอกความจริงทุกอย่าง
ให้ x ฟัง ว่าเกิดไรขึ้น แต่ x มีแฟนใหม่แล้ว แทนว่า 2x ละกัน รักกันมากจนผมรู้สึกดีที่ปล่อย x ไปเจอกับคนที่ดีกว่าผม แต่ที่ติดปัญหาคือตัวผมนี่แหละที่ไม่ว่า
จะผ่านไปกี่ปีผมก็ยังรัก y อยู่ แถมเป็นที่ปรึกษาความรักด้วยในบางครั้ง เจ็บที่ y ได้จัดลิสแฟนเก่าที่รักที่สุด แต่ไม่มีผมในนั้น ตอนนั้นผมบอกเลยว่าค้าง
ละก็แทบจะตายไปเลยในเรื่องความรู้สึก ผมเริ่มทำร้ายตัวเอง ซักพักก็รู้สึกว่าความเจ็บปวดอ่ะ มันเทียบไม่ได้เลยกับความรู้สึกข้างในที่เคยได้รู้สึก จนผมเข้าใจถึงความเจ็บ ว่าถ้าเราไม่เจ็บ เราก็จะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย จะไม่เห็นคุณค่าของความสุข แล้วผมก็เริ่มกรีดร่างกายตัวเองด้วยเหตุผลที่ว่า ความชอบ
ครั้งนี้ไม่เกี่ยวกับความรักแล้ว แต่ก็ยังมีคนอื่นอีกหลายคนที่ผมไม่ได้เล่า เพราะมันจะเยอะเกิน ได้เป็นห่วงผมเรื่องการกรีดร่างกายจนผมหลุดออกมาจากสิ่ง
เหล่านี้ได้ ทุกวันนี้ผมก็ยังมีกรีดบ้าง จนผมรู้สึกว่าความเจ็บปวดมันเป็นส่วนหนึ่งกับผมไปแล้ว
สุดท้ายนี้ผมขอบอกและสอนไว้เลยว่า การทำร้ายตัวเองไม่ใช่สิ่งที่ดี การที่ผมทิ้ง x มาก็ไม่ใช่สิ่งที่ถูกเพราะมันคือการหนีปัญหามากกว่าเผชิญกัมัน ส่วนใครอยากรู้ว่าผมทำร้ายตัวเองหรือนิสัยเปลี่ยนไปยังไงบ้าง มีแผนชั่วแบบไหนบ้าง ยังมีเรื่องราวอีกเยอะ สามารถถามมาได้คับ แล้วจะทยอยเล่าทีละเรื่อง
ยังไงบ้าง
ใครเคยมีความรักแบบนี้บ้าง
หลังจากที่สนิทกันมา 2 ปี ผมตัดใจจาก x ไปเรียบร้อยละก็กำลังคุยกะคนอื่นอยู่ ขอแทนว่า y นะคับ x กับ y รู้จักกันในฐานะเพื่อนรุ่นพี่และก็ที่ปรึกษาด้านความรักด้วยแต่ x ไม่รู้นะคับว่า y มาปรึกษาด้านความรักเกี่ยวกับผม มีอยู่วันนึงไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ทั้ง x และ y ก็ได้มาบอกรักผมในวันเดียวกันเลย แต่คนละเวลากัน ตอนแรก x มาบอกผมก่อน แต่ x บอกว่าให้รู้ว่าเรารักกันแต่เป็นได้แค่เพื่อนกันนะ ไม่อยากเสียเพื่อนสนิทไปถ้าเกิดว่าเลิกกันขึ้นมา ผมก็โอเค
ผ่านมาซักพัก ดึกๆหน่อย y ก็มาบอกรักผมอีกคน ผมก็แบบว่า เอาละไง เลือกใครดีวะเนี่ย แต่เหมือน y จะรู้แต่แรกแล้วว่าผมเคยชอบ x เขาก็เลยถามว่าเอายังไง จะเลือก x หรือ y ก็ได้ แต่อยากให้เลือกแบบชัดเจน ไม่ใช่ว่าไม่อยากให้เจ็บทั้งสองคนเลยไม่ปฏิเสธใครแบบนี้ ผมคิดว่าคนที่ผมชอบมานาน นิสัยก็ดี
พออยู่ด้วยแล้วน่าจะดีกว่า ก็เลยบอก y ไปว่าผมชอบ x ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เป็นแฟนกันก็ตาม
x ดูแลผมดีมากในระหว่างที่ y นั่งร้องไห้อยู่ทุกวัน ผมก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้ x ฟังว่า y เล่าให้ผมฟังเรื่องที่ไปปรึกษาเรื่องความรักของผมกับ x
ตอนนั้น x ตกใจว่าคนที่ y พูดถึงนั่นเป็นผมหรอ ทำให้ x เริ่มคิดมากว่าเป็นคนไปแย่งผมจาก y ไป แต่สุดท้ายผมก็ปลอบเขาไปได้ด้วยดี ผมกับ x รักกันมาก
ในระยะแรกๆ
พอผ่านมาซักพักความรักที่ x ให้ผมเหมือนจะมากไปจนผมรู้สึกอึดอัด เริ่มคิดว่า x เป็นคนดีเกินไปที่จะมาอยู่กับคนเรียนไม่ค่อยเก่งอย่างผม
ผมจึงเริ่มคิดวิธีที่ทำให้ x เกลียดผม โดยการเริ่มเมิน ไม่ค่อยสนใจ ไม่ตอบแชทบ้าง ละผมก็นึกขึ้นได้ว่ายังมี y ที่รอผมอยู่มาเกือบปีแล้ว ผมจึงบอกกับ x ไปว่า
ถ้าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน ผมจะไปคบกับ y แล้วผมก็ไม่ได้ผิดอะไรใช่มั้ย เพราะเราไม่ได้เป็นแฟนกัน แล้ว x ก็พยายามคุยกับผมอย่างดีมาก ผมเสียใจมากแต่
คิดว่าอยู่กับคนอื่นที่ดีกว่าผมเถอะ เพราะนิสัยแย่ๆของผมไม่เคยแสดงให้ x เห็นเลยด้วย แล้วผมก็เมินแชทมานานเลย x พิมพ์มาหาผมทุกวันหลังจากที่ผม
ทิ้งเขาไปเป็นเวลาเกือบปี
มีอยู่ช่วงนึงที่อาจารย์สนิทของผมห้ามไม่ให้ผมคบกับ y ถ้าจะคบกลับไปคบ x ดีกว่า ผมจึงคิดแผนแอบคบกันเงียบๆ ในระหว่างที่ผมแสดงเป็นคนเศร้า
เลิกกับแฟน ทำตัวเหมือนคนอกหัก x ก็ได้เข้ามาปลอบผม ร้องไห้หนักแทนผมทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้ร้องไห้อะไร แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรกับ x เลยซักคำ ไม่แม้แต่หันไปมองหน้า ทุกๆปี x จะอวยพรวันเกิดผม แต่ผมไม่เคยฟังเลยแม้แต่ครั้งเดียว พอผ่านมาพักนึง ผมก็ได้สารภาพกับคนหมู่มากว่าผมกับ y แค่แกล้งเลิกกันเฉยๆ เท่านั้นแหละคับ x เสียใจมากจนไม่ได้กิน ไม่ได้นอน การเรียนตก ผมรู้สึกว่าตัวเองชั่วมากจนไม่น่าให้อภัย ผมไม่มีหน้ากลับไปหา x เหมือนเดิมอีกแล้ว
ผมได้ยินเสียงร้องไห้ของ x ทุกวันเพราะอยู่หมู่บ้านเดียวกันเลยได้กลับทางเดียวกัน จนผมเริ่มหลอนแล้วผมก็เปลี่ยนไป ผมหันมารัก y มากเพื่อทนแทนสิ่งที่ผม
ทิ้งไป เพื่อให้มันคุ้มค่าที่สุด แต่สุดท้าย y ก็เบื่อผมและทิ้งผมไปอยู่กับ แฟนใหม่คนแรก ขอแทนว่า 2y นะคับ ละ y ก็โดนทิ้งไปเรื่อยๆจาก 2y ไป 3y 4y
แต่ผมตัดใจจาก y ไม่ได้ ผมยังรักอยู่ เหมือนกับที่ x ยังรักผมอยู่ เหมือนเป็นกรรมตามสนองเป็นทอดๆ ผมบอกกับเพื่อนสนิทอีกคน ขอเรียกว่า z ละกัน
ผมบอกกับ z ว่าถ้าผมเป็นคนดีละมันยากขนาดนี้ รักษาความรู้สึกใครไม่ได้เลย รักษาได้ ความรู้สึกตัวเองก็พังหมด ผมเป็นคนชั่วก็ได้ ไม่เป็นแล้วคนดีอ่ะ
ผมจะหยิ่ง ผมจะเก๊ก ผมจะขี้อวดละผมก็จะเจ้าเล่ห์ด้วย
ผ่านไป 1 ปีเต็ม ผมก็ทำได้เกือบทุกอย่างที่ว่าไป z ก็คอยสังเกตผมอยู่ห่างๆไม่ให้ทำอะไรเกินไป จนผมคิดได้ อยากขอโทษละบอกความจริงทุกอย่าง
ให้ x ฟัง ว่าเกิดไรขึ้น แต่ x มีแฟนใหม่แล้ว แทนว่า 2x ละกัน รักกันมากจนผมรู้สึกดีที่ปล่อย x ไปเจอกับคนที่ดีกว่าผม แต่ที่ติดปัญหาคือตัวผมนี่แหละที่ไม่ว่า
จะผ่านไปกี่ปีผมก็ยังรัก y อยู่ แถมเป็นที่ปรึกษาความรักด้วยในบางครั้ง เจ็บที่ y ได้จัดลิสแฟนเก่าที่รักที่สุด แต่ไม่มีผมในนั้น ตอนนั้นผมบอกเลยว่าค้าง
ละก็แทบจะตายไปเลยในเรื่องความรู้สึก ผมเริ่มทำร้ายตัวเอง ซักพักก็รู้สึกว่าความเจ็บปวดอ่ะ มันเทียบไม่ได้เลยกับความรู้สึกข้างในที่เคยได้รู้สึก จนผมเข้าใจถึงความเจ็บ ว่าถ้าเราไม่เจ็บ เราก็จะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย จะไม่เห็นคุณค่าของความสุข แล้วผมก็เริ่มกรีดร่างกายตัวเองด้วยเหตุผลที่ว่า ความชอบ
ครั้งนี้ไม่เกี่ยวกับความรักแล้ว แต่ก็ยังมีคนอื่นอีกหลายคนที่ผมไม่ได้เล่า เพราะมันจะเยอะเกิน ได้เป็นห่วงผมเรื่องการกรีดร่างกายจนผมหลุดออกมาจากสิ่ง
เหล่านี้ได้ ทุกวันนี้ผมก็ยังมีกรีดบ้าง จนผมรู้สึกว่าความเจ็บปวดมันเป็นส่วนหนึ่งกับผมไปแล้ว
สุดท้ายนี้ผมขอบอกและสอนไว้เลยว่า การทำร้ายตัวเองไม่ใช่สิ่งที่ดี การที่ผมทิ้ง x มาก็ไม่ใช่สิ่งที่ถูกเพราะมันคือการหนีปัญหามากกว่าเผชิญกัมัน ส่วนใครอยากรู้ว่าผมทำร้ายตัวเองหรือนิสัยเปลี่ยนไปยังไงบ้าง มีแผนชั่วแบบไหนบ้าง ยังมีเรื่องราวอีกเยอะ สามารถถามมาได้คับ แล้วจะทยอยเล่าทีละเรื่อง
ยังไงบ้าง