ครอบครัวที่รักฉัน??

สวัสดีเรามีอะไรมาเล่าให้ฟัง...
เราเป็นคนที่เกิดมาชีวิตเหมือนจะมีความสุขนะ😂.....แต่ก็ไม่
เราเกิดมาแบบไม่มีพ่อ(ก็คือไม่รู้ชื่อพ่อไม่เคยเห็นหน้าพ่อไม่รู้แม้ชื่อ)เรามีแค่แม่คนเดียวแม่เราเป็นทอมแม่เรามีแฟน(แม่ปลอม)ตอนเด็กๆเราเคยถามแม่ว่า......"แม่พ่อคือใครหรอ"แม่ตอบฉันแค่ว่า"ไม่ต้องรู้หรอกมันเป็นคนไม่ดี"แต่เรากลับคิดว่าพ่อเราเป็นคนดีเราเชื่ออย่างงั้นเราเติบโตมากับครอบครัวที่ไม่มีความสมบรูณ์เลยแม่เราตีกรอบให้เราต้องโทรหาแม่ทุกวัน(แม่เราไม่ได้อยู่กับเรา)ต้องคุยกับแม่ทุกวันต้องอ่านหนังสือให้ฟัง(เราอยู่มัถยมแล้วนะไม่ใช่เด็กๆ)เราต้องอาบน้ำแต่หัวค่ำอ้อ!ต้องอ่านหนังสือห้านเกิน2ทุ่มถึง2ทุ่มต้องปิดมือถือนอน!!!แม่บอกเราเสมอว่า"แม่ลพบากแค่ไหนแม่เหนื่อยแค่ไหนที่ต้องทำงานเลี้ยงเราและบ่นเราด่าเราว่าเราดื้อว่าเราเป็นเด็กไม่ดี(แต่ฉันกลับคิดว่าถ้าลำบากมันมากนักก็อย่ามีฉันสิ)ใช่นี้คือสิ่งที่เราคิดมาตลอดเรามีไม่พ่อเหมือนคนอื่นแม่ห้ามเราถามถึงพ่อห้ามเราเล่นเกมห้ามเราเล่นมือถือห้ามเราเที่ยวห้าม้ราคบเพื่อนห้ามนู่นห้ามนี่แม่บอกเสมอว่าที่ทำไปเพราะรัก??(รักหรอรักใครตัวแม่เองหรือรักเราที่ตีกรอบให้เราเพื่อให้เราอยู่ในกรอบตลอดเวลาเอาความสำเร็จนั้นไปให้แม่ดูให้ได้และอีกอย่างแม่บอกกับฉันตลอดว่าถ้าสอบไม่ได้ที่1ไม่ต้องเรียนต่อฉันโกหกว่าฉันได้ที่1มาตลอดฉันแค่เหนื่อยฉันแค่ท้อฉันแค่ต้องการกำลังใจฉันแค่อยากได้อิสระแบบที่เด็กคนอื่นมีฉันอยากให้แม่เข้าใจฉันมากดว่านี้เรามีกันแค่2ตนนี้(ฉันต้องการคนที่รักฉันให้อิสระแก่ฉันไม่บคับฉันไม่กำหนดอนาคตฉันเราเหนื่อย)
ฉันกลัวฉันเป็นโรคซึมเศร้าเราไม่มีคนให้พูดเรื่องแบบนี้ด้วยเราขอระบายที่นี้นะ)(ถ้าคุณแม่คนไหนที่เห็นกระทู้นี้อยู่ขอฝากให้กลับไปคิดนะค่ะลูกๆรักคุณ100%อยู่แล้วอยู่ที่ว่าคุณทำให้เขาลด100%ลงไปมาแค่ไหน)......ขอบคุณค่ะ#รอยยิ้มพร้อมน้ำตา😂
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่