ความรัก หรือ คน ที่สตอ (:))

เรื่องเกิดตอนช่วงฝึกงาน เรากับเขาฝึกงานกันคนละที่แต่ที่มาเจอกันได้ก็เพราะเราต้องไปนั่งรอพี่อีกบริษัทหนึ่งเพื่อจะกลับบ้านพร้อมกันทุกวัน นั้นมันเลยทำให้เรากับเขาเจอกันทุกวัน ทุกครั้งที่เรานั่งนอพี่เขาก็จะเดินมากินน้ำบ้าง มาหยิบของบ้าง มองแล้วยิ้มให้เราบ้าง บ้างทีเรากำลังจะขึ้นกลับบ้านเขาจะแซวประมาณ "พี่...น้องพี่น่ารักมีแฟนยัง" เป็นอย่างนี้ตลอด จนวันฝึกงานวันสุดท้ายเราไม่ได้กลับพร้อมกับพี่ แต่วันนั้นพี่กลับมาถึงบ้านและพูดกับเราว่า "....มันขอเบอร์แกจากพี่โว้ย" (ไม่ขอเอ่ยชื่อนะ) เราก็ถามกลับไปเนอะ "แล้วได้ให้ไปป่ะ" ใจอยากให้พี่ให้เบอร์เราไปเพราะเราก็ชอบเขาเหมือนกัน555 "ให้แต่ให้ไป9ตัวอีกตัวบอกให้มันไปหาเอาเอง" หลังจากนั้นวันนึกเขาก็โทรมา เรารับสาย "ใช้เบอร์...ไหมครับ" คิดในใจเออโทรถูกจนได้ คุยกันจนรู้เรื่องเขาก็เล่าให้ฟังว่าโทรไปตอนแรกไปติดคนนั้นคนนี้กว่าจะเจอดีใจที่เจอสักที เราคุยกันจนตกลงเป็นแฟนกัน

     เวลาผ่านไปเกือบสามเดือนทุกอย่างยังปกตินะจนวันนึกเรายืนรอรถจะกลับบ้านหันไปเห็นรถของเขาซึ่งในรถนั้นมีคนอยู่และเป็นผู้หญิงด้วย หยิบโทรศัพท์โทรหาเขาทันที ตัดสาย ตัดสาย ปิดเครื่องหนีในใจร้อนมาก ผ่านไปชั่วโมงโทรกลับมาเราหนีถามก่อนเลย "เอาใครนั่งไปในรถ" ตอบกลับมา (สันดาน ผช. ) "เพื่อน" อินี่ความที่ร้อนอยู่แล้ว " เห็นนะว่าเป็นผู้หญิง" มันยังนิ่ง "แฟนเพื่อนพอดีมันขอกลับด้วย" อินี่ยังไม่เชื่อ "เอาเบอร์เพื่อนเมินมาจะโทรไปตอนนี้แหละ" มันก็ให้มา โทรไปไม่รอช้า ได้ความว่า แฟนเพื่อนมันจริงๆ มันโทรมา "เป็นไงมันบอกว่าอะไร" เราก็เออถ้าเพื่อนมันบอกอย่างนั้นเชื่อก็ได้เราก็บอกว่าเชื่อ "เห็นไหมบอกแล้วว่าแฟนเพื่อน" แต่คือเข้าใจป่ะว่าไม่ได้เชื่อร้อยเปอร์เซ็น หลังจากนั้นไม่นาน ประมาณสองทิตย์ได้อยู่ก็โทรไปไม่รู้เกิดอะไรปกติจะไปโทรไปเวลาเรียนแต่วันนั้นดันโทร แต่โทรไปแล้ว เฮ้ย! ผู้หญิงรับ "นี่ใครคะใช่เบอร์...รึเปล่าคะ" ก็กลัวโทรผิด "ใช่ค่ะ นี่เป็นใคร" เราก็งงๆ มือถือแฟนเราแต่ทำไมคนอื่นมารับว่ะ "แฟน...ค่ะ" เท่านั้นแหละค่ะผู้หญิงในสายสวนเรากลับทันที "นี่เมีย... เธอเป็นใครมาบอกว่าเป็นแฟน..." อินี่ก็งงไปเลยคะ อะไรวะเมียแล้วตรูล่ะ    ไม่รู้จะทำยังไงเลยว่างสายกลับมาตั้งสติ พอตอนเย็นเมียของเขาให้เพื่อนซึ่งก็เคยเป็นเพื่อนเราเหมือนกันมาคุยกับเรา มันก็คุยประมาณว่าเรากับเขารู้จักกันได้ยังไง คุยกันมานานแค่ไหนเราก็ตอบๆไป แต่เพื่อนนางพูดขึ้นว่า "ไอ่...มันบอกกับแฟนมันว่าไม่ได้คุยกับเราคนที่คุยไม่ใช่มันแต่เป็นพี่มันที่เคยเจอเราที่บริษัท" เราแย้งขึ้นทันที "จะไม่ใช่มันได้ไงวะเราคุยกับมันทำไมจะจำเสียงมันไม่ได้วะ จะไม่ใช่มันได้ไงมันมานั่งรอเราที่หน้าห้องสมุดเกือบทุกวันถ้าไม่ใช่มันแล้วมันจะมาทำไม" เท่านั้นแหละเพื่อนนางนิ่งไปเลย ตอนนั้นไม่ได้เสียใจที่มันมีแฟนอยู่แล้วนะแต่เสียใจที่มันไม่กล้าพูดความจริงมากกว่า

    วันถนัดมาช่วงสายๆ เขาโทรมา "...เราจะโทรมาอธิบายว่านั้นไม่ใช่เราคนที่แกคุยด้วยที่ผ่านมาไม่ใช่เราแต่เป็นพี่เราที่แกคุย" ตอบกลับไปทันที "แน่ใจว่าเป็นพี่" "ใช่ มันอาจเสียงเมื่อเราแต่มันใช้แอพแปลกเสียงมันเลยเหมือนเสียงเรา" คือสตอมาก "ถ้าแกไม่เชื่อพรุ่งนี้เราพาพี่เราไปหาแกก็ได้นะ" เราตอบไปทันที "ไม่ต้องไม่อยากเจอทั้งแกทั้งพี่แกไม่ต้องมาให้เจออีก" แล้วเราก็วางสาย เขาส่งข้อความมาขอโทษหลังจากนั้นเวลาเจอเขาเราก็ทำเป็นไม่เห็น

      นี่แหละไม่รู้ว่าเป็นเพราะความรัก หรือ เป็นเพราะคน อะไรที่สตอกว่ากัน อยากมาแชร์ให้ฟังไม่ได้คิดแค้นอะไรเพราะนึกแล้วมันก็ตลกดี ขอบคุณคะ_/|\_