ผมจบมาปีครึ่งแล้ว(รัฐศาสตร์) จบมาก็ตกงาน ตกงานยาวๆ พอจะหางานพอนึกถึงสภาพการทำงานแบบในหนังต้องนั่งอยู่แต่ในกองเอกสาร เจอเพื่อนรวมงานที่คอยจ้องจะจับผิด เจอเจ้านายที่เหมือนพวกมีปัญหาในการควบคุมอารม แค่คิดผมก็คลื่นไส้แล้ว แถมงานที่เจอก็มีแต่เซลล์ขายประกัน กับcall centerอีก
ตอนนี้ผมสมัครราชการ เจอคนสอบ6พันแต่รับ5คนผมก็เครียดแล้ว แถมไม่คิดว่าจะได้เลยแม้แต่นิด ผมทำภาคก.ไม่ได้ ผมไม่มีหัวกับไอ้โจทย์ คณิตศาสตร์ ปัญหาเชาว์อะไรพวกนี้ ผมชอบบรรยายชอบแสดงความคิดเห็น ทำข้อสอบอัตนัยมากกว่า
จริงๆผมอยากเป็นนักการเมืองนะไม่ก็ ฝ่ายนโยบายในพรรคการเมือง ผมอยากเปลี่ยนแปลงประเทศ ทำให้ชีวิตประชาชนดีขึ้น มีสิทธิเสรีภาพมากขึ้น ในหัวผมมีแต่นโยบายและสิ่งที่อยากทำเต็มไปหมด ผมสามารถมองเห็นทางออกของปัญหาประเทศมากมายที่นักการเมืองหรือทหารไม่เห็น แต่เห็นๆอยู่ว่าการเมืองสมัยนี้เป็นยังไง ถ้าไม่ใช่ลูกทหาร หรือมีนามสกุลใหญ่โตนี้แค่รับราชการธรรมดายังยากเลย
อีกอย่างคือผมเป็นเด็กพิเศษด้วย ถึงจะไม่นักมากเป้นแค่แอสเพอร์เกอร์แต่ถ้าโดนกดดันมากๆก็ไม่ไหว ผมเชื่อเลยถ้าเจอ เจ้านายมีปัญหาภาวะทางอารมมากๆหรือเจอเพื่อนร่วมงานหักคอมากๆ ผมอาจปาดคอพวกนี้ตายก็ได้ ซึ่งผมเองก็กังวลมากๆเหมือนกันแถม รู้อยู่ว่าระบบราชการมีแบบนี้เยอะซะด้วย
หลายคนคงไล่ผมไปขายของออนไลย์ แบบที่กำลังนิยมกัน แต่เสียใจคับผมม่มีหัวการค้าอย่างรุนแรง เคยคิดจะขายปลอกหมอนข้างอนิเมะแต่พอดูโมเดลธุรกิจขาดทุนตั้งแต่คิดแล้ว แถมไม่มีทักษะอาชีพอะไรที่พอจะไปทำได้ด้วย ผมขับรถไม่เป็นโดนครูสอนขับรถด่าว่าเป็นพวกที่ขับแย่ที่สุดเท่าที่เคยสอนมา ทำอาหารก็แค่พอกินได้แต่หน้าตาแย่ขั้นเลวร้าย ทักษะการช่างอะไรก็ไม่มีแถมซุ่มซ่ามด้วย
และก็หาทางหาเงินอย่างอื่นไม่ได้ด้วย จะสตรีมเกมก็คู่แข่งเยอะแถมฝีมือผมก็ห่วยเป้นบ้า คอมไม่ค่อยแรงอีก ถึงจะชอบเล่นเกมก็เหอะ แถมไม่รู้จักใครด้วยเพื่อนไม่ค่อยมี จะขอแม่ช่วยฝากงานแม่ยังบอกตามตรงเลยว่ากลัวไปทำเขาขายขี้หน้าและเสียชื่อเสียง
อ้อมันมีที่ไหนไหมที่วัดว่าเราเหมาะกับ อะไรที่ไม่ใช่ ทำกระดาษทดสอบเปเปอร์อะไรพวกนั้น
ผมควรจะหางานอะไรดีคับ
ตอนนี้ผมสมัครราชการ เจอคนสอบ6พันแต่รับ5คนผมก็เครียดแล้ว แถมไม่คิดว่าจะได้เลยแม้แต่นิด ผมทำภาคก.ไม่ได้ ผมไม่มีหัวกับไอ้โจทย์ คณิตศาสตร์ ปัญหาเชาว์อะไรพวกนี้ ผมชอบบรรยายชอบแสดงความคิดเห็น ทำข้อสอบอัตนัยมากกว่า
จริงๆผมอยากเป็นนักการเมืองนะไม่ก็ ฝ่ายนโยบายในพรรคการเมือง ผมอยากเปลี่ยนแปลงประเทศ ทำให้ชีวิตประชาชนดีขึ้น มีสิทธิเสรีภาพมากขึ้น ในหัวผมมีแต่นโยบายและสิ่งที่อยากทำเต็มไปหมด ผมสามารถมองเห็นทางออกของปัญหาประเทศมากมายที่นักการเมืองหรือทหารไม่เห็น แต่เห็นๆอยู่ว่าการเมืองสมัยนี้เป็นยังไง ถ้าไม่ใช่ลูกทหาร หรือมีนามสกุลใหญ่โตนี้แค่รับราชการธรรมดายังยากเลย
อีกอย่างคือผมเป็นเด็กพิเศษด้วย ถึงจะไม่นักมากเป้นแค่แอสเพอร์เกอร์แต่ถ้าโดนกดดันมากๆก็ไม่ไหว ผมเชื่อเลยถ้าเจอ เจ้านายมีปัญหาภาวะทางอารมมากๆหรือเจอเพื่อนร่วมงานหักคอมากๆ ผมอาจปาดคอพวกนี้ตายก็ได้ ซึ่งผมเองก็กังวลมากๆเหมือนกันแถม รู้อยู่ว่าระบบราชการมีแบบนี้เยอะซะด้วย
หลายคนคงไล่ผมไปขายของออนไลย์ แบบที่กำลังนิยมกัน แต่เสียใจคับผมม่มีหัวการค้าอย่างรุนแรง เคยคิดจะขายปลอกหมอนข้างอนิเมะแต่พอดูโมเดลธุรกิจขาดทุนตั้งแต่คิดแล้ว แถมไม่มีทักษะอาชีพอะไรที่พอจะไปทำได้ด้วย ผมขับรถไม่เป็นโดนครูสอนขับรถด่าว่าเป็นพวกที่ขับแย่ที่สุดเท่าที่เคยสอนมา ทำอาหารก็แค่พอกินได้แต่หน้าตาแย่ขั้นเลวร้าย ทักษะการช่างอะไรก็ไม่มีแถมซุ่มซ่ามด้วย
และก็หาทางหาเงินอย่างอื่นไม่ได้ด้วย จะสตรีมเกมก็คู่แข่งเยอะแถมฝีมือผมก็ห่วยเป้นบ้า คอมไม่ค่อยแรงอีก ถึงจะชอบเล่นเกมก็เหอะ แถมไม่รู้จักใครด้วยเพื่อนไม่ค่อยมี จะขอแม่ช่วยฝากงานแม่ยังบอกตามตรงเลยว่ากลัวไปทำเขาขายขี้หน้าและเสียชื่อเสียง
อ้อมันมีที่ไหนไหมที่วัดว่าเราเหมาะกับ อะไรที่ไม่ใช่ ทำกระดาษทดสอบเปเปอร์อะไรพวกนั้น