ผิดที่เราไม่สนใจเขาเอง

ก่อนอื่นขอบอกก่อนนะครับมาผมเป็นเกย์ เรื่องราวของผมเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้วของช่วงเดือนนี้นึกขึ้นได้ก็เลยอยากแชร์ให้อ่าน เรื่องมีอยู่ว่าแฟนผมที่เป็นผู้ชายเราคบกันได้เกือบสองปี ปีที่แล้วเราเรียนจบมหาลัยกันทั้งคู่พอเรียนเขาจึงจะบวชเพื่อทดแทนบุญคุณพ่อแม่ของเขา เราก็ยินดีและก็อนุโมทนาบุญด้วย แต่เราไม่ได้ไปงานบวชเขาเพราะต้องไปดูงานต่างจังหวัด ในช่วงที่เขาบวชแรกๆเขาก็ทัก LINE ทัก Facebook มาเหมือนตอนยังไม่บวช ด้วยความที่เราคิดว่าเขาบวชแค่สามเดือนช่วงเข้าพรรษาเราก็อยากจะให้เขาอยู่กับธรรมะให้มากๆ เราจึงขอเขาให้ทักมาหาเราน้อยลง วันนั้นเหมือนเขาจะไม่พอใจและคิดว่าเราไม่อยากจะคุยกับเขา ช่วงแรกๆก็ทะเลาะกันมากแต่เราก็พยายามอธิบายในสิ่งที่เราคิดและสิ่งที่เราอยากให้เขาธรรมมันแค่ไม่กี่เดือนเผื่อเขาจะได้บุญมากขึ้นและเราก็อยากสำรวมไม่อยากคุยกับพระ หลายอาทิตย์ผ่านไปเขาเริ่มทักมาหาเราน้อยลงเราก็คิดว่าเขาคงจะทำตามที่เราขอได้และเข้าใจในสิ่งที่เราพูด เวลาผ่านไปจนถึงวันที่เขาลาสิกขา พอลาสิกขาเาร็จเราก็ยังคุยกันน้อยลงเหมือนเดิมจนวันหนึ่งเราจับได้ว่าช่วงที่เขาบวชและช่วงที่เราคุยกับเขาน้อยลงเขาไปคุยกับคนอื่น หลังจากนั้นสองอาทิตย์เราก็เลิกกันเหตุผลที่เขาบอกเราคือเขาบอกว่าเราไม่ใส่ใจเขาไม่อยากคุยกับเขา จนทุกวันนี้เรายังรู้สึกว่าที่เราเสียคนคนนี้ไปเพราะเราไม่ใส่ใจเขาจริงหรือเปล่า