ทุกคนมีวิธีการมองโลก ให้เวลากับความทุกข์รอบตัวแค่ไม่นาน ตั้งแต่เรื่องเล็กๆ ไปยังปัญหาใหญ่ๆยังไงบ้างค่ะ

เข้าเรื่องเลยล่ะกันค่ะ รู้สึกไม่มีความสุขในชีวิตสักเท่าไหร่ ทั้งๆที่หาเวลาพักผ่อน ไปเที่ยวแล้ว แต่ก็กลับมาเจอปัญหาเดิมพอกลับมาใช้ชีวิตปกติ ตั้งแต่ตื่นมาเปิดตารู้สึกไม่สดชื่นไม่มีอารมณ์กระตือรือร้นไปทำงาน แต่ล่ะวันจะมีเพลลิสวันเริ่มต้นด้วยเพลงที่สนุกสนานสำหรับเช้าวันใหม่ แต่ในใจจริงๆก็ถามตัวเองตลอดนะคะว่าอารมณ์ดีจริงๆเหรอ ใช้ชีวิตโดยการใช้รถไฟฟ้าเป็นหลักเดินทางใช้เวลาเป็นชม.เพราะบ้านไกล ก็ต้องคอยดูว่าวันนี้จะเจออะไรแบบไหน ตามหลายๆกระทู้แหละค่ะ การเดินทางในเวลาทำงานชีวิตในเมืองหลวงไม่ค่อยจะเป็นเรื่องที่ราบรื่นเท่าไหร่ แซงกันบ้าง ทุกคนแก่แย่งกัน

มาถึงที่ทำงาน ทีทำงานดีค่ะ เป็นบริษัทขนาดเล็ก แต่ก็มีบ้างทั่วไปที่บางวันต้องมีปัญหาในการทำงานบ้างอันนี้เข้าใจได้ค่ะ แต่เวลามีปัญหาเกิดขึ้นมาทีไร เป็นคนที่คิดมากด้วยมั้งค่ะ บวกด้วยหน้าที่ตำแหน่งที่ต้องรับผิดชอบเยอะ พอมีปัญหาทีนอยส์นานเลยค่ะ เคยกลับบ้านร้องไห้กับสามี แต่ก็ไม่ได้เป็นบ่อยนะคะ

ที่บ้านก็ไม่ได้ก็อยู่กับสามีสองคน และหมาสองตัวค่ะ นอกจากปัญหาเรื่องเหนื่อยจากที่ทำงานบ้างรึการเดินทาง ปัญหาที่บ้านก็คงมีแค่ขี้เกียจทำงานบ้าน เหนื่อยข้างนอกแล้ว แต่เราสองคนสามีก็ช่วยกันตลอด ทั้งทำอาหารทานเองด้วย.

ปัญหาของตัวเองคงเป็นจำพวก เบื่อหน่ายชีวิตประจำวัน หมดไฟในการทำงาน และคิดมากค่ะ พอมีปัญหาเกิดขึ้นมานิดหน่อยก้จะเอาออกจากหัวไม่ได้เลย

ไม่อยากหงุดหงิดกะเรื่องเล็กน้อยเช่นการเอาเปรียบกันในรถไฟ ที่สาธารณะ ไม่อยากเอาปัญหาที่ทำงานมาร้องห่มร้องไห้กับคนในครอบครัวเพราะทุกคนก้เหนื่อยพอแล้ว