:)งงง!!! เลิกให้ความหวังกูสักทีเถอะ

สวัสดีครับทุกท่านนี่เป็นกระทู้แรกของผมเองครับ แต่เรื่องที่กำลังจะเล่าต่อจากนี้เกิดจากชีวิตผมจริงๆครับ ไม่ได้มโนหรือแต่งขึ้นมาแต่อย่างใด แต่ผมไม่รู้จะปรึกษากับใครเพราะลัวเพื่อนจะมองเราเปลี่ยนไป คือผมเป็นเกย์นะครับ แล้วคือผมชอบเพื่อนในห้องเดียวกันครับ ตั้งแต่ ม.4 แล้ว แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้มีอาการแต่อย่างใด เพราะเป็นปีแรกที่ต่างคนต่างเริ่มรู้จักกัน ยังไม่ค่อยได้เอ่ยปากคุยกับเขาสักเท่าไหร่เพราะไม่มองเขาแต่ทีแรก มองเขาก็แค่เพื่อนคนหนึ่งแต่พอเวลาผ่านไปเพื่อนเราที่เป็นหญิงบ้างกะเทยบ้างต่างพากันจิ้นผมกับเพื่อนคนนี้ครับ ซึ่งแรกๆก็แอนตี้กลับกระแสนี้มากๆเลยครับ แต่นับวัน เพื่อนๆผมก็หนักข้อเป็นทวีคูณจากที่ผมไม่เคยสนใจกับเพื่อนคนนี้เลยกลับกลายเป็นอยากจะคอยมองเขาทั้งวันเลยครับ ซึ่งผมสังเกตุอาการของเขาตอนโดนเพื่อนจิ้นกับผมดูแล้วเขาก็เขินๆหน่อยนะครับแต่ก็ไม่แสดงอาการเท่าไหร่ (ลืมบอกไปครับว่าเขาเป็นผู้ชายจริงเลยครับ) ผมก็พยายามคิดกับเขาแค่เพื่อนจริงๆครับเพราะสงสารแฟนเขาครับแต่โลกอะไรจะกลมขนาดนี้แฟนเขาคือรุ่นพี่ในแกงค์ที่ผมเคยสนิทตอน ม.ต้นครับ พอขึ้น ม.ปลายมา ผมไม่ค่อยไปแวะเวียนแกงค์นี้เท่าไหร่เพราะต่างคนต่างเรียนแต่ก็ยังไม่ลืมรุ่นในแกงค์นี้นะครับพอตอน ม.5 ผมก็เลยลองเปลี่ยนความคิดที่ในการมองเขาเป็นเพื่อนจริงๆ แต่ก็ทำได้ไม่กี่วันครับ อดใจไม่ไหวจริงๆ คนมันคิดไปแล้วอยู่จะให้เลิกคิดมันก็ยาก ผมกับแฟนเขาก็ยังคุยกันปกตินะครับ แฟนเขายังฝากเราดูแลเขาเลย ผมยิ่งต้องหักห้ามใจไม่อยากผิดใจกับรุ่นพี่คนนี้จริง รู้จักกันมาตั้งนาน เราก็ได้แต่เก็บความรู้สึกนี้ใว้เพียงคนเดียว ในส่วนตัวผมพยายามหลบหน้าเขา อยู่ในห้องเรียนก็ไม่คุยกับเขา จะตัดใจจากเขาจริงๆ แต่เขาก็มาทำให้หวั่นไหวตลอดเวลา หลังๆยิ่งมุขหยอดผมบ้าง ประมาณจีบผม เจอแบบนี้ทุกวันก็อดคิดไม่ได้อีกละครับ จนตอนนี้ผมอยู่ ม.6 แล้วครับ ปีสุดท้ายที่จะได้เห็นเขาแล้วครับแต่ปีนี้เขามีเวลาให้เพื่อนๆในห้องเยอะกว่า สองปีที่ผ่านมาครับ เพราะแฟนรุ่นเขาจบจาก รร ไปแล้วครับ ผมรู้สึกว่าเขาใส่ใจผมมากขึ้นนะ ยิ่งเห็นเวลาผมเครียดก็หาอะไรมาแกล้งทำให้ผมไม่เครียด พักหลังๆเขามานั่งเรียนใกล้ผมแล้วครับ เขาจะให้เราสอนอีกรอบเพราะเขาจะนั่งเล่นเกมส์ ผมก็เลยถามเขาว่าทำไมไม่นั่งเรียนดีๆละ เขาตอบกลับมาว่า วิชานี้ไม่น่าเรียน เบื่อ!!! ผมเลยบอกกับเขาไปว่าแล้วทำไมไม่หาอะไรที่มันน่าสนใจมาใช้ในเวลาเรียนละ พอผมพูดประโยคนี้ลิ้นยังไม่ทันเข้าปากเขากลับวางโทรศัพท์แล้วนั่งมองผมเรียนหนังสือครับ ผมหันกลับไปยักคิ้วให้ผมด้วย ไปไม่ถูกจริงๆครับ เป็นแบบนี้หลายครั้งมาก บางครั้งผมลองสังเกตุเขาก็แอบมองผมนะ พอสายตาชนกันเขาก็กลบเกลื่อนด้วยการยักคิ้วแล้วยิ้มอ่อนให้ผมครับ ล่าสุด ผมนั่งเรียนภาษาอังกฤษ เขาก็นั่งข้างผม แล้วเขาก็ถามผมว่า you have a boyfriend ผมเลยตอบกลับไปว่า ทำไมจะมาเป็นให้หรอ เขาก็หัวเราะแถมยักคิ้วแบบเดิมครับ ผมไม่รู้ว่าเรื่องระหว่างผมกับเขาจะเป็นแบบใหนต่อไป แต่คือถ้าผมทำตามใจตัวเองผมก็อาจจะกลายเป็นคนไม่ดีในสายตาแฟนเขา แต่การกระทำของเขาที่เขาทำอะไรให้หลายๆอย่างมันเกินคำพูดจริงครับ และถ้าผมพูดความในใจไปเขาจะรับได้กับสิ่งที่ผมคิดมาตลอด 3 ปีนี้รึเปล่าครับ ผมกลัวจะเสียเพื่อที่ดีไปอีกคน กลัวไปหมดจริงๆครับ