เขามีแฟนแล้ว แต่ยังติดต่อกับเรา

เราสองคนคุยกันเป็นปีแล้วค่ะ ก่อนที่เขาจะพบผญ.คนนั้นแล้วทิ้งเราไป ถ้าถามว่าเจ็บไหม? ตอบได้คำเดียวเลยค่ะว่าเจ็บมาก ตอนนี้เขาก็มีแฟนแล้วแต่ไม่แคล้วยังติดต่อกับเรา(เพื่อนสนิท) ทำเหมือนเราสำคัญแต่สุดท้ายสำรอง ทำเหมือนรักแต่ที่ไหนได้เพียงแค่หลอกใช้ ก็พอจะรู้นะคะว่าเขาไม่ได้จริงจังแต่ก็ไม่รู้ทำไมเขาไม่อยากห้เรามีคนอื่น หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเรามีคนอื่นไม่ได้อีกแล้ว เรารักเขามาก เพราะเขาคือคนแรกในทุกเรื่องของเรา(จับมือครั้งแรก เพราะเราไม่เคยจับมือกับใครแบบนั้นเลย) เราสองคนเป็นเพื่อนสนิทกันค่ะ เขาบอกว่าเขารักเรามาก แต่รักมากในแบบเพื่อน หรือเพื่อนรักเท่านั้นเอง แต่เรานะสิเป็นผญ.ออกตัวแรงก็คงจะไม่งาม เพราะทุกวันนี้ก็วิ่งตามเขาจนแทบไม่มีแรงเเหล่ตามองคนอื่นแล้ว สถานะการณ์แบบนั้นใครไม่เจอกับตัวไม่รู้หรอกว่ามันเจ็บมากขนาดไหน ถามว่าร้องไห้กับเขากี่รอบแล้ว ขอตอบค่ะว่าไม่เคยนับ แต่ที่รู้ๆเรามีคนอื่นไม่ได้อีกแล้ว แล้วเขาก็ไม่สามารถรักเราได้เหมือนกัน โลกมันช่างโหดร้าย หรือมันอาจจะเป็นเพราะวันนั้น วันที่ผญ.คนนั้นมาจีบเขา แล้วเราดันสนับสนุน ถ้าเราไม่ปากแข็งยุให้เขาคุยกันวันนั้น วันนี้เราคงไม่เจ็บมาก เขาบอกชอบเราเพราะเราไม่กลัวอะไร เข้มแข็ง ไม่อ่อนแอ มั่นใจในตัวเอง แต่อีโก้พวกนั้น มันถึงทำให้เราเสียเขาไป ถ้าเราลองอ่อนแอบ้าง เขาอาจจะแคร์เราขึ้นก็ได้
สุดท้ายนี้แค่อยากจะบอกว่า การที่เราเข้มแข็งเกินไป แพ้ไม่เป็น อ่อนแอไม่ได้ มันไม่สามารถทำดูดีขึ้นเลยและที่สำคัญมันไม่สามารถทำให้คนอื่นรู้ว่าเรากำลังอ่อนแอ เรากำลังจะแพ้ และอยากจะบอกกับตัวเองว่าแพ้บ้างก็ได้ แพ้ก็ต้องยอมรับว่าแพ้ไม่ใช่แสร้งเข้มแข็งแล้วมาแอบร้องไห้คนเดียวแบบนี้
ถ้าเขาได้อ่านกระทู้นี้ เราอยากจะบอกเขาว่า... กูทำใจไม่ได้ว่ะ กูอ่อนแอเกินไป กูแพ้แล้ว กูขอโทษและขอบคุณนมุกเรื่อง