ชีวิตมัธยมทำให้ฉันร้องไห้ได้ขนาดนี้เลยหรอ?

เคยเป็นกันไหมคะที่เครียดจนร้องไห้ โครงงานการบ้านมันเหมือนรุมมาที่เราแบบไม่ทันตั้งตัว งานกลุ่มที่ต้องช่วยกันทำจะส่งในอีกแค่ 1 วัน ก็ไม่มีใครสนใจงานยังไม่เสร็จถึง 10% เลยด้วยซ้ำ บางคนสงสัยทำไมไม่ทำตั้งแต่ครูสั่งก็อย่างที่บอกไปในตอนแรกค่ะ มันต้องทำงานอื่นที่กำลังจะส่งก่อน แถมงานนี้มันเป็นงานที่ต้องใช้เวลาในการทำครูให้เวลาแค่อาทิตย์เดียวบางคนอาจคิดมันเยอะ แต่สำหรับเรามันน้อยมากเพราะมีเวลาทำต่อวันไม่ถึงชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ มันใช้กระดาษขนาดใหญ่2 แผ่นติดกันแล้วต้งระบายสี ซึ่งคนในกลุ่มไม่มีใครสนใจเลยค่ะ เราต้องมานั่งทำคนเดียว เครียดมากค่ะ เวลาก็แทบไม่มี พอเรียกเพื่อนมาทำก็ไม่มีใครสนใจเลย เราพยายามคิดในแง่ดีนะคะ แต่มันทำไม่ได้เลย รู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นโรคทางจิต
#แต่ละคนคิดยังไงกันบ้างคะ