ทำไมพ่อแม่ไม่เข้าใจผม-หรือผมเองที่ผิด

ผมเป็นคนที่มีความมุ่งมั่น และทะเยอทะยานมากคนนึง ผมจบการศึกษา ป.ตรี ด้วยน้ำพักน้ำแรงของพ่อแม่ ผมเชื่อฟังมาโดยตลอดไม่ขาดตกบกพร่อง แม้กระทั่งงานบ้านงานเรือน ผมเป็นคนที่อยู่ในความควบคุมของพ่อแม่ ท่านบอกซ้ายผมไปซ้าย จนระยะเวลาผ่านไป ผมได้ก้าวสู่ พนักงานเงินเดือนอย่างเต็มตัว เริ่มมีเงินใช้เป็นของตัวเอง และยังส่งให้พ่อแม่มาโดยตลอด เวลาผมจะทำอะไรผมจะนึกถึงท่านเป็นลำดับแรก ผมไม่เคยซื้อเสื้อผ้ารองเท้าใหม่ ผมจะซื้อให้ท่านทั้งสองก่อนที่ผมจะซื้อเป็นของตัวเองทุกครั้ง....

จุดเปลี่ยน คือ เมื่อผมอยากทำอะไรก็แล้วแต่ที่มากกว่า การรับเงินเดือน พ่อแม่ไม่เคยสนับสนุนใดๆ ทุกอย่างมันสวนทางไปหมด เรามีความเห็นไม่ตรงกันสักเรื่อง ผมได้เงินมาใช้หนี้ให้พ่อแม่ จนตอนนี้เหลือ แค่50000สุดท้าย ผมพยายามจะช่วย แต่ท่านอยากจะนำเงินไปทำอย่างอื่น ก่อนที่จะนำไปใช้หนี้เสมอๆ จนสุดท้ายก็มาทะเลาะกันทุกครั้ง ผมไม่สามารถอธิบายให้ท่านทั้งสองเข้าใจได้ เพราะท่านไม่ฟัง ท่านเป็นครอบครัวคนจีน ท่านรับไม่ได้ที่จะต้องมาฟังคนอื่นๆโดยเฉพาะ ลูกแบบผม..

ไว้ผมจะมาเล่าต่อนะครับ