ดูมาสเตอร์เชฟแล้ว บางทีก็อยากให้รายการทำเป็นแบบคะแนนสะสม..คือเสียดายคนเก่งๆ ที่เผลอพลาดกับบางการแข่งขัน

เริ่มเรื่องเลย เราได้รับพัสดุ 1 ชิ้นที่จะมาส่งมาให้เรา เมือวันที่ 20 กพ.เราได้นำเลขพัสดุมาเช็ค สถานขึ้นกำลังนำจ่ายตั้งแต่ เวลา 05.03 น. ไอเราก็รอ เพราะปกติพัสดุจะมาส่งที่เราในเวลาช่วง 15.30 -15.45 น.

ลุ้นกลัวชานนท์ออก ทำดีหรือกลางๆมาตลอด เพิ่งมาพลาดวีคนี้ อีกคนที่ลุ้นคือ บอลไม่ถนัดของหวานถ้าออกวีคนี้เสียดายแย่เลย บอลเก่งนะ

แม้แต่ตอนแอร์ไทม์  ปอนด์ก้อน้ำตาไหลเตรียมทำใจไว้แล้ว  เราเองก้อว่าไม่พลาดแน่  ปอนด์ออกแน่  เสียดายคนหล่อแต่ก้อยอมรับผลที่ออกมา  ปรากฏว่าโชคช่วยอย่างที่ปอนด์ว่า  เพราะไม่น

พวกซอส, กะปิ, น้ำปลา, ซีอิ๊ว etc... แข่งเสร็จ ประกาศผลเสร็จ วัตถุดิบเหล่านั้นไปไหน ?? หรือแจกจ่ายให้ทีมงานหลังบ้าน พูดถึงทิ้งก็เสียดายแย่นะ ของดีๆทั้งนั้น  ผมดูทุก Season แม้ว่าผมจะไม่เข้าใจพวกอ

บางทีดูวอลเลย์ฯจะเห็นลูกตบแป๊กๆ จวนเจียนจะพลาดแล้วกลับได้แต้ม เป็นกลยุทธ์หนึ่งให้คู๋แข่งหลงกล หรือเปล่า หรือเป็นความบังเอิญโชคช่วย ณ เวลานั้น

ผมเห็นคนเป็นซึมเศร้ากันเยอะ อยากตาย แต่ไม่ตายสักทีเรียกร้องความสนใจอยากให้คนเห็นค่าตัวเองแต่ทำไมไม่ทำตัวให้มีคุณค่า ทำไมไม่หาหมอกินยาดูแลตัวเอง ค่อยๆดีขึ้น ทำได้เก่งมากครับ แต่คนที่ไม่ทำอะไรเลยบางทีก็

จากที่เราสังเกตมาใน Ep. แรก ผู้เข้าแข่งขันเหมือนจะดรอปๆ กันยกเว้นคนที่เด่นอยู่แล้วแบบเควส เตย(แต่ จขกท.จำหน้าไม่ค่อยได้) หรือแม้คนที่ผิดชัดเจน ก็เด่นกลบคนเก่งไปเลย555 เช่น นุ้ยเอาที่นวดแป้งสับขาหมู เพ

ขอแสดงความยินดีกับเชฟเคอร์ด้วยที่สามารถคว้ารางวัลจานที่ดีที่สุดมาครองได้ หลังจากที่ผ่านมาหลายสัปดาห์แทบจะโดนมองว่าเป็นไม้ประดับรายการมาตลอด พอมาอีพีที่ 10 นี้ที่มีคำถามว่าใครจะต้องออกจากรายการในวันนี้