สวัสดีค้ะ คือเรามีประสบการณืจะมาเล่า ปัจจุบันเราคบกับแฟนคนหนึ่งมานาน 4 ปี 8 เดือน 17 วันล้ะ เค้าเป็นรุ่นพี่เรา พี่เค้าชื่อท็อป พี่ท็อปเค้าเป็นคนดีมาก แบบเป็นแฟนที่ดีคนหนึ่งอ้ะ เราเป็นคนที่แบบค่อนข้างงี่เง่าอ้ะ น้อยใจเก่งมาก นางก็ง้อตลอด ตามใจ ดูแลเราตลอด ก็เสมอต้นเสมอปลาย คือพี่ท็อปเค้าเป็นนักเรียนแพทย์จะค่อนข้างเรียนหนักนิดหนึ่ง คือพี่เค้าก็ต้องเรียน อ่านหนังสือ นู่นนี่นั่นเยอะไปหมด แต่พี่ท็อปก็บอกน้ะว่าคบกับนักเรียนแพทย์สิ่งที่ขาดหายไป คือเวลา สิ่งที่ตามมาคืออนาคต อดทนรอพี่หน่อยน้ะ พี่จะตั้งใจเรียนให้จบ ล้ะก็บอกว่าให้เราตั้งใจเรียนให้จบ แล้วพอถึง
เวลาที่เหมาะสมจะมาขอเรากับพ่อแม่  พี่ท็แปบอกถ้าเรามีลูกด้วยกันน้ะ พี่จะได้ทำคลอดลูกของเรากับมอ โอ้ยยนางน่ารักกก พี่ท็อปก็ไม่ค่อยมีเวลาให้เท่าไร แต่ก็เข้าใจว่าพี่ท็อปก็เรียนหนักพอสมควรแล้ว ล้ะในช่วงที่พี่ท็อปไม่ว่างนี้ มันก็จะมีช่องว่างของเราสองคน อันที่จริงมันเป็นเพราะเราไม่มั่นคงกับพี่ท็อปมากกว่า นี่เราแบบคุยไปทั่วเลยตอนั้น ล้ะเราก็มาเจอผู้ชายคนหนึ่งพี่เค้าชื่อพี่บอมแล้วช่วงนี้เราก็คบกับพี่ท็อปได้ประมาณสองปีกว่าๆล้ะ ช่วงนี้เราแบบใครเข้ามาคุยด้วย นี่ก็คุยอ้ะ ยอมรับว่าเหงา แต่แบบใจก็คิดว่าเอ้อนี่เราก็แค่คุย ก็แค่คุยเล่นๆอ้ะ ไม่ได้จริง ใครเข้ามาเราก็คุยด้วยอ้ะ ล้ะคือแบบเนี่ย เราก็ไปเจอผู้ชายคนหนึ่ง เนี่ยจุดพีคมันอยู่ตรงนี้ คือเราไปเจอพี่คนหนึ่งชื่อบอม ตอนที่เราคุยกับพี่บอมนะ ใจเราก็คิดอีกแหละว่าคุยเล่นๆ แก้เหงาไปก่อน ก็แฟนยังไม่ค่อยว่าง ไม่ค่อยมีเวลาให้ แต่พี่ท็อปอ้ะเค้าก็พยายามหาเวลาให้เราเสมอน้ะ ถึงจะอยู่ไกลกัน ว่างหรือหยุดก็จะพยายามหาเวลากลับมาหา คอยเป็นห่วงเราตลอด ลืมบอกไป คือเราอยู่ต่างจังหวัด พี่ท็อปจะเป็นเพื่อนของพี่ชายเรา คือพี่ท็อปกับพี่ชายเราเรียนอยู่ที่กรุงเทพ ที่เราได้คบกับพี่ท็อปก็เพราะพี่ชายเราสนิทกับพี่คนนี้มากๆ ล้ะพอถึงเวลากลับบ้านพี่ชายเราจะชอบพาพี่ท็อปมาเที่ยวที่บ้านด้วย นี่จุดเริ่มความรักอยู่ตรงนี้ อุ๊ยยเขิลลลล 5555 แต่เราคบกันพ่อแม่พี่ท็อปก็รู้ พ่อแม่เราก็รู้ ก็ถือว่าโอเคน้ะที่ท่านไม่ว่า เพราะเราทั้งคู่ยังเรียนอยู่ ก็ยอมรับน้ะว่าเราผิดมาก ที่คุยกับคนอื่น พี่ท็อปก็จับได้น้ะแต่พี่ท็อปให้อภัยเราตลอด ล้ะดูสิ่งที่เราทำโคตรแย่อ้ะ คือพอเราคุยกับพี่บอมไปเรื่อยๆเราก็รู้สึกดีด้วย ก็เริ่มไปกินข้าว ดูหนังด้วยกัน โทรคุยทุกคืน แต่พี่บอมแบบเป็นผู้ชายที่ปากเสียมาก คือแบบพี่บอมเป็นผู้ชายที่งี่เง่าอะ เราคบกับพี่บอม เราง้อตลอด จากที่เรางี่เง่ามากๆเราก็ยอมพี่บอม ล้ะถึงวันหนึ่งเราทะเลาะกันแรงมาก นี่ก็ตัดสินใจเลิกกับพี่บอมเพราะในใจก็คิดว่าเราควรเลิกกับพี่บอมอ้ะก่อนความสัมพันธ์จะผูกพันไปมากกว่านี้ อ้อลืมบอกไป คือว่าพี่บอมก็ยังไม่รู้น้ะว่าเรามีแฟนอยู่แล้ว แล้วเรากับพี่บอกก็เลิกกัน เราก็ลบเบอร์ ลบอะไรที่เป็นพี่เค้าทิ้งหมด แล้วเรากับพี่บอมก็เลิกไปสักพัก แล้วก็เวียนมาถึงวันเกิดเรา มันก็มีSMSส่งมาอวยพรวันเกิดเรา เราแบบมองเบอร์รู้สึกว่าเบอร์คุ้นมาก ในใจแบบสั่น ตื่นเต้น แบบก็เรายังคิดถึงพี่เค้าอยู่ ได้แต่คิดว่าใช้เบอร์พี่บอมหรือเปล่า เราก็ตัดสินใจโทนกลับไปดู และก็เป็นพี่บอมจริงๆด้วย เราก็ดีใจมาก แล้วเราก็กลับมาคุยกับพี่บอมต่อแต่ไม่มีสถานะ ก็แค่คนคุยอ้ะ พอมาวันหนึ่งพี่บอมขอกลับมาเป็นเหมือนเดิม พี่บอมยอกสัญญาว่าพี่บอมจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง พี่บอมก็ขอคบกับเราคืน แต่คือเราก็พี่ท็อปอยู่แล้วไง พี่ท็อปก็ดีกับเรามาก เราก็เลยตัดสินใจบอกพี่บอมตามความเป็นจริงว่าเรามีแฟนแล้ว เราก็บอกความจริงกับพี่บอมว่าที่ผ่านมาตลอดระยะเวลาที่นุ่นคุยกับพี่บอมที่เราคบกันมา นุ่นก็มีพี่ท็อป พี่บอมก็อึ้งหน่อย ล้ะพี่บอมก็ไม่พูดอ้ะ ล้ะตัดสายเราทิ้ง ตอนนั้นเราก็แบบร้องไห้อ้ะ เราก็รู้สึกรักพี่บอมอ้ะ แต่เราก็รักพี่ท็อปเหมือนกัน ผ่านมาสองวันพี่บอมก็ไม่โทรกลับหาเรา เราก็ตัดสินใจโทรไป พี่บอมบอกว่า เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม เหมือนที่เราเคยเป็นกัน เคยมีความสุข เคยรักกัน เราก็บอกว่าเรามีแฟนแล้วนะ พี่ยังจะคบเหรอ พี่บอมก็บอกว่า แล้วทีตอนนั้นตอนที่เรามีพี่ท็อปทำไมคบพี่เค้าได้ พี่บอมก็บอกว่า เหมือนเดิมน้ะถึงเราจะคบกับพี่ท็อปอยู่พี่ยอม ขอแค่กลับมาเป็นเหมือนเดิม ล้ะเราก็มาคบกับพี่บอมเหมือนเดิม แต่ไม่เหมือนเดิมก็คือ รอบนี้พี่บอมก็รู้ว่าเรามีแฟนแล้ว แล้วพี่บอมก็ดีกว่าเดิมมาก แบบแสนดี ตามใจรักเราทุกอย่าง แต่เรามีพี่ท็อปอยู่แล้ว เราไม่ควรไปคุย ไปยุ่งกับคนอื่นด้วยซ้ำ แล้วความสัมพันเรากับพี่บอมก็มากขึ้นเรื่อยๆ จนพอมาถึงวันที่พี่ท็อปประสบอุบัติเหตุรถคว่ำ เราแบบใจสลาย เราภาวนาขอแค่พี่ท็อปห้ามเป็นอะไร พี่ท็อปต้องอยู่กับเรา ในหัวเราแบบคิดเรื่องราวต่างๆนาๆ ที่เคยทำกับพี่ท็อป เราคุยกับคนอื่น จนถึงแบบพี่ท็อปขอไม่ให้เราคุยกับคนอื่น แต่เราก็ทำ ทั้งๆที่พี่ท็อปดีกับเราทุกอย่าง แทบให้เราได้ทุกอย่าง คือเอาง่ายๆคือได้ผู้ชายคนนี้มาเป็นแฟนจะเป็นผู้หญิงที่โชคดีมากๆ แต่เราก็ยังเอาช่องว่างที่พี่บอมไม่ว่าง ที่พี่บอมเรียนหนักมาเป็นข้ออ้างคุยกับคนอื่น แล้วก็คิดเห็นแก่ตัวว่าก็แค่คุยแก้เหงา ก็แฟนไม่ว่าง จนกลายมาผูกพันกับคนๆหนึ่งขนาดนี้ แต่ถึงยังไงก็อยากให้ทุกคนที่มีรักก็รักษารักไว้ดีๆ อย่าทำแบบเรา เพราะ ณ ตอนนี้พี่ท็อปก็ยังไม่ฟื้นมาหาเรา เราต้องใช้ใจแลกใจกับคนที่เรารักมากที่สุดก่อนที่มันจะสาย ถึงวันนั้นแล้วจะเสียใจเหมือนที่เราเป็น มีรักก็รักษารักไว้ดีๆน้ะ แล้วเราควรทำยังไงต่อไปดี