สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ^^
เริ่มเลยนะคะ...เรากับสามี(ซึ่งตอนนี้เป็นอดีตสามีไปแล้ว) แต่ก่อนที่จะเลิกมันมีประเด็นซึ่งเรางงมากจริงๆ ว่าทำไมบอกเลิกเราด้วยเหตุผลแค่นี้
ย้อนไปเมื่อ 7 ปีที่แล้ว เราคบกันเหมือนวัยรุ่นทั่วไป และทางบ้านรับรู้เลยมีการจัดงานแต่งงานเล็กๆ ด้วยสินสอด20,499บาท ซึ่งทางบ้านสามีบอกว่าไม่มีเงินและเวลามันได้ยืดเยื้อมาปีกว่าแล้วตกลงกับทางบ้านสามีไม่ลงตัว แต่คือสามีเรายังเรียนอยู่ พ่อกับแม่เราเลยบอกว่ามีเท่าไหร่ก็มาพ่อไม่ได้ขายลูกกิน แค่ทำให้ถูกประเพณี ส่วนการจัดงานเตรียมของไหว้ ของเลี้ยงแขกทางบ้านเราออกเองหมด พูดง่ายๆคือทางบ้านผู้ชายไม่มีใครอยากจัดงานเลยด้วยซ้ำ แต่สามีเราอยากทำพิธีทุกอย่างให้ถูกต้องเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกันแต่สามีตอนนั้นยังไม่มีเงิน เค้าอยากแสดงความรับผิดชอบในตัวเราทุกอย่าง เรียกได้ว่าสุภาพบุรุษมาก ตอนนั้นเราเลยประทับใจในตัวเค้าสุดๆ
เราเรียนไม่จบในระดับมัธยมตอนปลายด้วยหลายๆสาเหตุ ส่วนสามีก็บอกว่าเค้าสามารถเลี้ยงเราได้ให้เราอยู่บ้าน ทำงานบ้านทุกอย่าง เค้าเป็นคนขยันในระดับนึงเลย ตอนเรียนก็รับจ็อบทำงานในวันหยุดกับเพื่อนๆ มีรถมอเตอร์ไซต์คันนึงเราไปไหนมาไหนด้วยกัน เค้าไปทำงานเราก็ไปด้วย ดึกมาขี่รถกลับทางเปลี่ยวๆ ฝนตก แดดร้อน เราผ่านมาหมดแล้ว
เราอยู่บ้านเราบ้าง บ้านเค้าบ้าง แต่ทุกครั้งที่ไปอยู่บ้านเค้า พ่อของเค้าก็เหมือนดีกับเรา แต่แม่ของเค้าจะไม่ชอบเรามากๆ เพราะเค้ามีลูกชายคนเดียว และเค้าก็จะบ่นไปตามประสาเค้าแต่ทุกครั้งเราจะฟังผ่านๆเพราะเราเข้าใจ พยายามบอกสามีตลอดว่าไม่ต้องเอาใจเรามากเวลาอยู่ที่บ้านเค้า พวกเราไปๆ มาๆสองบ้าน แต่ส่วนใหญ่จะนอนที่บ้านเรา ด้วยความที่เวลากลับไปบ้านเค้าจะต้องมีการทะเลาะกันตลอด ไม่เค้าทะเลาะกับแม่เค้า ก็พ่อกับแม่เค้าทะเลาะกัน(ซึ่งตอนนี้พ่อของเค้ามีภรรยาใหม่ไปแล้วเมื่อต้นปี 59) เรากับเค้าผ่านอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน เค้าไม่มีเงินไปวิทยาลัยพ่อกับแม่เราก็ให้ เพราะทุกครั้งที่เค้าต้องขอเงินแม่เค้าก็จะเกิดเหตุการณ์ซ้ำๆคือทะเลาะกัน แล้วเค้าก็จะโดนแม่เค้าด่าด้วยคำหยาบคายมากๆ ตอนแรกเรารับไม่ได้เลยที่แม่เค้าต้องด่าเค้าขนาดนี้ เค้าเป็นคนน่าสงสารมากนะคะร้องไห้กับเราประจำเลย ว่าทำไมครอบครัวเค้าต้องเป็นแบบนี้ จนเค้าเรียนจบในระดับ ปวช. เค้ามาปรึกษาพ่อกับแม่เราว่า เค้าจะเรียนต่อดีมั๊ย ถ้าไม่เรียนเค้าจะได้ไปทำงานเพื่อที่จะได้รับผิดชอบเราแบบหัวหน้าครอบครัวจะได้ไม่ลำบากคนอื่น พ่อกับแม่เราค้าน...บอกให้เค้าเรียนในระดับ ปวส. ต่ออีก 2 ปี ตอนนั้นถ้าอยากแยกไปอยู่แบบครอบครัวตอนเรียนจบแล้วค่อยไป พ่อแม่เราบอกกับเค้าว่าพ่อแม่ยังเลี้ยงเราได้ในตอนนี้ให้เค้าตั้งใจเรียนแค่2ปีเอง จนเค้าจบ ต้องผ่านการเกณฑ์ทหาร เราก็ไปกับเค้า ไปให้กำลังใจ สายตาที่เค้ามองเราตอนที่เค้าเดินเข้าไปวัดตัว ทดสอบร่างกาย เหมือนเค้าบอกว่าให้เราอดทนนะไม่ว่าผลจะเป็นยังไง ซึ่งก่อนหน้านั้นเค้าบอกเราว่าต่อให้ต้องห่างกันเค้าก็คือเค้าคนเดิม ผลสรุป...เค้าไม่ได้เป็น เพราะขนาดไม่ได้ กลับบ้านมาเค้าดีใจมากกอดเราร้องไห้ เค้าบอกไม่ต้องห่างกันแล้ว หลังเกณฑ์ทหารเสร็จแล้วพ่อแม่เค้าอยากให้บวชทดแทนคุณบิดามารดาค่ะ เค้าตั้งใจจะบวชอยู่แล้วแต่ไม่รู้ว่าจะบวช 7 วัน 15 วัน หรือ 1 เดือน เค้าเลยปรึกษาพ่อกับแม่เรา พ่อเราเลยบอกว่าบวชทั้งทีก็พรรษานึงไปเลย พ่อแม่จะได้เรียกทิด ไม่ต้องห่วงน้องหรอก ได้ฤกษ์บวชและฤกษ์สึกรวมๆแล้วก็ประมาณเกือบ 5 เดือน เราก็รอเค้านะไปทำบุญบ้าง ใส่บาตรบ้าง แต่ก็ไม่ได้บ่อยนะ กลัวคนจะมองไม่ดี จนเค้าสึกและเค้าก็ออกหาสมัครงาน เรานี่แหละค่ะพาเค้าไปสมัคร ก่อนหน้าที่ไปสมัครได้เราก็กล่อมเค้าอยู่นานเพราะเค้าจะทำแค่แถวบ้านซึ่งมันไม่ใช่ทางที่เค้าเรียนมาเลย เราอยากให้เค้ามีการงานที่มั่นคง เราเลยถามเค้าจะมีชีวิตอยู่แค่ตรงนี้หรอ เค้าเลยเปลี่ยนความคิด ไปสมัครไว้แล้วบริษัทโทรมาให้ไปสัมภาทษ์เค้าก็ได้งานซึ่งผลตอบแทนสวัสดิการต่างๆก็ดีในระดับนึงเลย ทั้งค่าเช่าบ้าน โบนัสรายเดือน/ปี เราจึงตัดสินใจไปเช่าหออยู่ด้วยกันแบบเป็นครอบครัวของเราเอง เริ่มจากศูนย์กันเลยจริงๆ เงินเดือนออกเราก็ทยอยซื้อของเข้าห้อง เราใช้เงินกันแบบประหยัดมากๆ เพราะอยากตั้งตัวได้ไวๆ เราขี่มอเตอร์ไซต์รับส่งเค้าเช้า-ค่ำ สลับกับกะดึกทุกอาทิตย์ เราไปส่งและขี่กลับคนเดียว ดึกๆเปลี่ยวๆเราก็ไม่หวั่นเพราะคิดว่าแค่นี้เราต้องดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องให้เค้ามาคอยห่วงคอยกังวล เพราะเค้าทำงานก็คงเหนื่อยแล้ว เรามีหน้าที่เป็นช้างเท้าหลังก็ทำงานบ้าน กับข้าว ซักผ้า รีดผ้า ทำแบบนี้ทุกวันไม่ให้บกพร่อง วันหยุดก็กลับบ้านเค้าบ้าง บ้านเราบ้าง พอเค้าผ่านโปรเป็นพนักงานประจำเงินเดือนขึ้น สำหรับเรา 2 คนถือว่าเยอะมากๆ เค้าคอยบอกกับเราเสมอว่าเค้าดูแลเราได้เค้าเลี้ยงเราได้ ไม่ให้ลำบากแน่นอน ใครๆก็มองว่าพวกเราเป็นคู่ที่สวีทรักกันมากกก5555
แต่งงานมา 7 ปี สามีขอเลิกอ้างเงินไม่พอใช้ หลอกขายแหวนแต่งงานสุดท้ายจับได้มีชู้เป็นนศ. ม.รัฐชื่อดังแห่งภาคตะวันออก
เริ่มเลยนะคะ...เรากับสามี(ซึ่งตอนนี้เป็นอดีตสามีไปแล้ว) แต่ก่อนที่จะเลิกมันมีประเด็นซึ่งเรางงมากจริงๆ ว่าทำไมบอกเลิกเราด้วยเหตุผลแค่นี้
ย้อนไปเมื่อ 7 ปีที่แล้ว เราคบกันเหมือนวัยรุ่นทั่วไป และทางบ้านรับรู้เลยมีการจัดงานแต่งงานเล็กๆ ด้วยสินสอด20,499บาท ซึ่งทางบ้านสามีบอกว่าไม่มีเงินและเวลามันได้ยืดเยื้อมาปีกว่าแล้วตกลงกับทางบ้านสามีไม่ลงตัว แต่คือสามีเรายังเรียนอยู่ พ่อกับแม่เราเลยบอกว่ามีเท่าไหร่ก็มาพ่อไม่ได้ขายลูกกิน แค่ทำให้ถูกประเพณี ส่วนการจัดงานเตรียมของไหว้ ของเลี้ยงแขกทางบ้านเราออกเองหมด พูดง่ายๆคือทางบ้านผู้ชายไม่มีใครอยากจัดงานเลยด้วยซ้ำ แต่สามีเราอยากทำพิธีทุกอย่างให้ถูกต้องเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกันแต่สามีตอนนั้นยังไม่มีเงิน เค้าอยากแสดงความรับผิดชอบในตัวเราทุกอย่าง เรียกได้ว่าสุภาพบุรุษมาก ตอนนั้นเราเลยประทับใจในตัวเค้าสุดๆ
เราเรียนไม่จบในระดับมัธยมตอนปลายด้วยหลายๆสาเหตุ ส่วนสามีก็บอกว่าเค้าสามารถเลี้ยงเราได้ให้เราอยู่บ้าน ทำงานบ้านทุกอย่าง เค้าเป็นคนขยันในระดับนึงเลย ตอนเรียนก็รับจ็อบทำงานในวันหยุดกับเพื่อนๆ มีรถมอเตอร์ไซต์คันนึงเราไปไหนมาไหนด้วยกัน เค้าไปทำงานเราก็ไปด้วย ดึกมาขี่รถกลับทางเปลี่ยวๆ ฝนตก แดดร้อน เราผ่านมาหมดแล้ว
เราอยู่บ้านเราบ้าง บ้านเค้าบ้าง แต่ทุกครั้งที่ไปอยู่บ้านเค้า พ่อของเค้าก็เหมือนดีกับเรา แต่แม่ของเค้าจะไม่ชอบเรามากๆ เพราะเค้ามีลูกชายคนเดียว และเค้าก็จะบ่นไปตามประสาเค้าแต่ทุกครั้งเราจะฟังผ่านๆเพราะเราเข้าใจ พยายามบอกสามีตลอดว่าไม่ต้องเอาใจเรามากเวลาอยู่ที่บ้านเค้า พวกเราไปๆ มาๆสองบ้าน แต่ส่วนใหญ่จะนอนที่บ้านเรา ด้วยความที่เวลากลับไปบ้านเค้าจะต้องมีการทะเลาะกันตลอด ไม่เค้าทะเลาะกับแม่เค้า ก็พ่อกับแม่เค้าทะเลาะกัน(ซึ่งตอนนี้พ่อของเค้ามีภรรยาใหม่ไปแล้วเมื่อต้นปี 59) เรากับเค้าผ่านอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน เค้าไม่มีเงินไปวิทยาลัยพ่อกับแม่เราก็ให้ เพราะทุกครั้งที่เค้าต้องขอเงินแม่เค้าก็จะเกิดเหตุการณ์ซ้ำๆคือทะเลาะกัน แล้วเค้าก็จะโดนแม่เค้าด่าด้วยคำหยาบคายมากๆ ตอนแรกเรารับไม่ได้เลยที่แม่เค้าต้องด่าเค้าขนาดนี้ เค้าเป็นคนน่าสงสารมากนะคะร้องไห้กับเราประจำเลย ว่าทำไมครอบครัวเค้าต้องเป็นแบบนี้ จนเค้าเรียนจบในระดับ ปวช. เค้ามาปรึกษาพ่อกับแม่เราว่า เค้าจะเรียนต่อดีมั๊ย ถ้าไม่เรียนเค้าจะได้ไปทำงานเพื่อที่จะได้รับผิดชอบเราแบบหัวหน้าครอบครัวจะได้ไม่ลำบากคนอื่น พ่อกับแม่เราค้าน...บอกให้เค้าเรียนในระดับ ปวส. ต่ออีก 2 ปี ตอนนั้นถ้าอยากแยกไปอยู่แบบครอบครัวตอนเรียนจบแล้วค่อยไป พ่อแม่เราบอกกับเค้าว่าพ่อแม่ยังเลี้ยงเราได้ในตอนนี้ให้เค้าตั้งใจเรียนแค่2ปีเอง จนเค้าจบ ต้องผ่านการเกณฑ์ทหาร เราก็ไปกับเค้า ไปให้กำลังใจ สายตาที่เค้ามองเราตอนที่เค้าเดินเข้าไปวัดตัว ทดสอบร่างกาย เหมือนเค้าบอกว่าให้เราอดทนนะไม่ว่าผลจะเป็นยังไง ซึ่งก่อนหน้านั้นเค้าบอกเราว่าต่อให้ต้องห่างกันเค้าก็คือเค้าคนเดิม ผลสรุป...เค้าไม่ได้เป็น เพราะขนาดไม่ได้ กลับบ้านมาเค้าดีใจมากกอดเราร้องไห้ เค้าบอกไม่ต้องห่างกันแล้ว หลังเกณฑ์ทหารเสร็จแล้วพ่อแม่เค้าอยากให้บวชทดแทนคุณบิดามารดาค่ะ เค้าตั้งใจจะบวชอยู่แล้วแต่ไม่รู้ว่าจะบวช 7 วัน 15 วัน หรือ 1 เดือน เค้าเลยปรึกษาพ่อกับแม่เรา พ่อเราเลยบอกว่าบวชทั้งทีก็พรรษานึงไปเลย พ่อแม่จะได้เรียกทิด ไม่ต้องห่วงน้องหรอก ได้ฤกษ์บวชและฤกษ์สึกรวมๆแล้วก็ประมาณเกือบ 5 เดือน เราก็รอเค้านะไปทำบุญบ้าง ใส่บาตรบ้าง แต่ก็ไม่ได้บ่อยนะ กลัวคนจะมองไม่ดี จนเค้าสึกและเค้าก็ออกหาสมัครงาน เรานี่แหละค่ะพาเค้าไปสมัคร ก่อนหน้าที่ไปสมัครได้เราก็กล่อมเค้าอยู่นานเพราะเค้าจะทำแค่แถวบ้านซึ่งมันไม่ใช่ทางที่เค้าเรียนมาเลย เราอยากให้เค้ามีการงานที่มั่นคง เราเลยถามเค้าจะมีชีวิตอยู่แค่ตรงนี้หรอ เค้าเลยเปลี่ยนความคิด ไปสมัครไว้แล้วบริษัทโทรมาให้ไปสัมภาทษ์เค้าก็ได้งานซึ่งผลตอบแทนสวัสดิการต่างๆก็ดีในระดับนึงเลย ทั้งค่าเช่าบ้าน โบนัสรายเดือน/ปี เราจึงตัดสินใจไปเช่าหออยู่ด้วยกันแบบเป็นครอบครัวของเราเอง เริ่มจากศูนย์กันเลยจริงๆ เงินเดือนออกเราก็ทยอยซื้อของเข้าห้อง เราใช้เงินกันแบบประหยัดมากๆ เพราะอยากตั้งตัวได้ไวๆ เราขี่มอเตอร์ไซต์รับส่งเค้าเช้า-ค่ำ สลับกับกะดึกทุกอาทิตย์ เราไปส่งและขี่กลับคนเดียว ดึกๆเปลี่ยวๆเราก็ไม่หวั่นเพราะคิดว่าแค่นี้เราต้องดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องให้เค้ามาคอยห่วงคอยกังวล เพราะเค้าทำงานก็คงเหนื่อยแล้ว เรามีหน้าที่เป็นช้างเท้าหลังก็ทำงานบ้าน กับข้าว ซักผ้า รีดผ้า ทำแบบนี้ทุกวันไม่ให้บกพร่อง วันหยุดก็กลับบ้านเค้าบ้าง บ้านเราบ้าง พอเค้าผ่านโปรเป็นพนักงานประจำเงินเดือนขึ้น สำหรับเรา 2 คนถือว่าเยอะมากๆ เค้าคอยบอกกับเราเสมอว่าเค้าดูแลเราได้เค้าเลี้ยงเราได้ ไม่ให้ลำบากแน่นอน ใครๆก็มองว่าพวกเราเป็นคู่ที่สวีทรักกันมากกก5555