หลังจากได้ดูทั้ง2เกมส์ที่ลงเล่นไป ผมได้มองอย่างละเอียดแล้ว จึงเห็นจุดสำคัญที่ทำให้ผลงานของชุดซีเกมส์ไม่ดี ทั้งๆทีตัวผู้เล่นเราก็เล่นดีในลีก มีสาเหตุใหญ่ 4 ข้อครับ
1. การวางแผนของโค้ชล้วนๆครับ การยืนตำแหน่งในเกมบุก อยู่ห่างกันเกินไป (ผมแคปภาพไม่เป็น แต่ใครดุเกมจะรู้ ระยะห่างระหว่างกองกลางและกองหน้าห่างกันมาก ตรงกลางโบ๋ ไปกระจุกกันอยู่ริมเส้นทั้ง2ฝั่ง) โดยเกมส์กับติมอร์เห็นชัดมาก จึงไม่แปลกที่เราบุกไม่ได้
2. การเอากองหน้าไปแค่ 2 คน ในการเล่นกับทีมในอาเซียนเป็นการตัดสินใจที่ผิดมหันต์ของโค้ช เพราะทุกทีมส่วนใหญ่ที่เจอเราจะเน้นอุดแหลก การใช้กองหน้าธรรมชาติแค่1ตัว ต่อเกมส์ มันไม่เพียงพอในเกมส์บุก ต้องเอากองหน้าไป 3-4 ตัวเป็นอย่างต่ำ
3. ไม่มีตัวหน้าต่ำที่เป็นตัวทะลุทะลวงตรงกลาง จะเน้นแต่ถ่ายออกปีก ซ้ายขวา จะขึ้นบอลได้ตอนออกทางซ้าย ที่เควินเติมเท่านั้น แต่ทางขวาบอดสนิท เพราะแบคขวาเปิดไม่ดี แถมลากเลื้อยไม่ได้ด้วย(แต่ยังชอบเล่นออกปีก งงมาก) เลือกตัวนักเตะไม่เหมาะสมกับแทกติคตั้งแต่แรก จะถ่ายออกปีก แต่เล่นได้แค่ฝั่งเดียว การรับมือของคู่ต่อสู้ทำได้ง่ายมากครับ เพราโค้ชตรงข้ามเขารู้อยู่แล้ว ยังไงก็ออกปีกแน่นอน
4. การ pass&move ไม่มีเลย ชุดนี้ 1.จะเน้นจ่ายออกปีกแล้วครอสเข้ามา 2.กองกลางหรือเซ็นเตอร์ตัดบอลแล้วผ่านขึ้นหน้าจากแนวลึกและสุดท้าย 3.การเลี้ยงกินตัว ชุดนี้ ทำเกมบุกแค่3รูปแบบนี้เท่านั้นครับ มันจึงทำเกมส์ไม่ได้ เพราะกองกลางที่เรียกมามีแต่ปีก ยกเว้นเชาวัฒน์ตัวเดียวเท่านั้น การจ่ายบอลสั้นแล้วไป จ่ายแล้วไป ไม่มีเลยครับ เหมือนมีปรึซึมแต่ไม่มีทันย่า ยังไงยังงั้นเลยครับ ซึ่งสำคัญมาก
*ดังนั้น จากรูปเกมส์ นักเตะทำดีที่สุดแล้วครับ เพียงแต่โค้ช แก้เกมส์ไม่ได้ เพราะแทคติกของโค้ชมันรัดตัวของโค้ชเอง จากการเรียกนักเตะเข้ามา เปรียบได้กับโค้ชต้องการที่จะเอารถไปขนของที่หนักมากๆ แต่ไม่เอากระบะหรือรถบรรทุกไป แต่เอารถตู้ไป ดังนั้น ผลงานมันจึงออกมาได้ไม่ดีที่สุด เพราะใช้ของไม่ถูกกับงานครับ*
ผมไม่ซีเรียสนะครับ ที่ทีมจะไม่ได้ทอง แต่โค้ชต้องมองเห็นปัญหาครับ มันไม่ได้อยู่ที่ฟ้าหรือฝน หรือหญ้าใบใหญ่ มันอยู่ที่การวางนักเตะของโค้ชและผู้เล่นที่เรียกเข้ามาตั้งแต่แรกแล้วครับ ดังนั้น โค้ชอย่าโทษอย่างอื่นครับ โทษตัวเองเลยครับ ที่ทีมเล่นได้แค่นี้
เข้าใจแล้วว่า...เพราะอะไรทีมไทยถึงเล่นซีเกมส์ครั้งนี้ได้แย่
1. การวางแผนของโค้ชล้วนๆครับ การยืนตำแหน่งในเกมบุก อยู่ห่างกันเกินไป (ผมแคปภาพไม่เป็น แต่ใครดุเกมจะรู้ ระยะห่างระหว่างกองกลางและกองหน้าห่างกันมาก ตรงกลางโบ๋ ไปกระจุกกันอยู่ริมเส้นทั้ง2ฝั่ง) โดยเกมส์กับติมอร์เห็นชัดมาก จึงไม่แปลกที่เราบุกไม่ได้
2. การเอากองหน้าไปแค่ 2 คน ในการเล่นกับทีมในอาเซียนเป็นการตัดสินใจที่ผิดมหันต์ของโค้ช เพราะทุกทีมส่วนใหญ่ที่เจอเราจะเน้นอุดแหลก การใช้กองหน้าธรรมชาติแค่1ตัว ต่อเกมส์ มันไม่เพียงพอในเกมส์บุก ต้องเอากองหน้าไป 3-4 ตัวเป็นอย่างต่ำ
3. ไม่มีตัวหน้าต่ำที่เป็นตัวทะลุทะลวงตรงกลาง จะเน้นแต่ถ่ายออกปีก ซ้ายขวา จะขึ้นบอลได้ตอนออกทางซ้าย ที่เควินเติมเท่านั้น แต่ทางขวาบอดสนิท เพราะแบคขวาเปิดไม่ดี แถมลากเลื้อยไม่ได้ด้วย(แต่ยังชอบเล่นออกปีก งงมาก) เลือกตัวนักเตะไม่เหมาะสมกับแทกติคตั้งแต่แรก จะถ่ายออกปีก แต่เล่นได้แค่ฝั่งเดียว การรับมือของคู่ต่อสู้ทำได้ง่ายมากครับ เพราโค้ชตรงข้ามเขารู้อยู่แล้ว ยังไงก็ออกปีกแน่นอน
4. การ pass&move ไม่มีเลย ชุดนี้ 1.จะเน้นจ่ายออกปีกแล้วครอสเข้ามา 2.กองกลางหรือเซ็นเตอร์ตัดบอลแล้วผ่านขึ้นหน้าจากแนวลึกและสุดท้าย 3.การเลี้ยงกินตัว ชุดนี้ ทำเกมบุกแค่3รูปแบบนี้เท่านั้นครับ มันจึงทำเกมส์ไม่ได้ เพราะกองกลางที่เรียกมามีแต่ปีก ยกเว้นเชาวัฒน์ตัวเดียวเท่านั้น การจ่ายบอลสั้นแล้วไป จ่ายแล้วไป ไม่มีเลยครับ เหมือนมีปรึซึมแต่ไม่มีทันย่า ยังไงยังงั้นเลยครับ ซึ่งสำคัญมาก
*ดังนั้น จากรูปเกมส์ นักเตะทำดีที่สุดแล้วครับ เพียงแต่โค้ช แก้เกมส์ไม่ได้ เพราะแทคติกของโค้ชมันรัดตัวของโค้ชเอง จากการเรียกนักเตะเข้ามา เปรียบได้กับโค้ชต้องการที่จะเอารถไปขนของที่หนักมากๆ แต่ไม่เอากระบะหรือรถบรรทุกไป แต่เอารถตู้ไป ดังนั้น ผลงานมันจึงออกมาได้ไม่ดีที่สุด เพราะใช้ของไม่ถูกกับงานครับ*
ผมไม่ซีเรียสนะครับ ที่ทีมจะไม่ได้ทอง แต่โค้ชต้องมองเห็นปัญหาครับ มันไม่ได้อยู่ที่ฟ้าหรือฝน หรือหญ้าใบใหญ่ มันอยู่ที่การวางนักเตะของโค้ชและผู้เล่นที่เรียกเข้ามาตั้งแต่แรกแล้วครับ ดังนั้น โค้ชอย่าโทษอย่างอื่นครับ โทษตัวเองเลยครับ ที่ทีมเล่นได้แค่นี้