เราควรคบเพื่อนแบบนี้ต่อไหม??

คือเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ปี 1 จนถึงตอนนี้อยู่ปี 4 แล้ว ช่วงแรกเราก็คิดว่าเขาเป็นคนดี สนใจเรียน สนใจงาน แต่เราก็รู้อยู่ว่าเขาเรียนไม่ค่อยเก่ง ส่วนมากก็มีแต่เรานี้แหละที่จะช่วยทำงานให้ มีงานกลุ่มก็เอาเข้ากลุ่มด้วย งานคู่ก็เอาเขาอยู่ด้วย เขาก็ไม่ค่อยสนใจเท่าไรถ้าเราไม่บังคับเขามาทำงานด้วย เราจะพูดแค่เรื่องงานเรื่องเรียน แต่เรื่องส่วนตัวเขาเราจะไม่ยุ่งไม่ค่อยวุ่นวาย ส่วนมาเขาจะมาเล่าให้เราฟังเอง เรื่องที่มาเล่าก็มีแต่เรื่องแย่ๆ เริ่องเหล้า เรื่องผู้หญิง เราก็คิดว่าเขาเป็นเพื่อนเราก็ทนๆฟังและให้คำปรึกษากับเขาตลอด เขาบอกว่าจะพอๆ พอแล้วๆ แต่ไม่นานเขาก็กลับไปทำอีก แล้วมาบอกเราว่าพอแล้วอีก เราก็ได้แต่ฟังๆเพราะไม่รู้จะบอกยังไง ช่วงขึ้นปี4 มา งานก็เริ่มเยอะ ทั้งการบ้านและวิจัยจบ ซึ่งวิจัยเราก็คู่กับเขา เพราะถ้าเราไม่เอาเขาอยู่ด้วยเขาก็ไม่รู้จะไปอยู่กับใคร ทั้งที่เราอยากอยู่กับคนอื่นที่ตั้งใจทำงานมากกว่านี้ แต่เพราะคำว่าเพื่อน พอเรานัดทำวิจัยก็ไม่ค่อยอยากมาทำ อ้างแต่มีธุระ  ธุระคือเขาไปกินข้าวกับแฟน เราเสียความรู้สึกมา อาจารย์ก็ตามงาน เราก็ไม่มีจะให้ดู เขาก็รู้สึกเฉยๆไม่มาถามไม่มีการทำอะไร ยิ่งเราไม่พูดเขาก็ยิ่งเฉย พอเราพูดก็บอกว่าทำแปปเดียวก็เสร็จ แต่ก็ไม่ทำ  เราแคร์เขาทุกอย่าง มีอะไรเรานึกถึงเพื่อนคนนี้ก่อน แต่เขากลับนึกถึงคนอื่นก่อนเราเสมอ  555(หรือว่าเราน้อยใจว่ะ) หรือเขาจะคบเราเป็นเพื่อนเฉพาะเรื่องงาน   นี้เราบ่นหรอเนี้ย โอ้แม่เจ้า เป็นคนขี้บ่นตั้งแต่ตอนไหน คือไปพูดกับเพื่อนคนอื่นก็ไม่ได้ไม่อยากทะเลาะกันเพราะมันไกลจะจบแล้ว พูดคุยกันตรงๆแล้วได้แปปเดี๋ยวก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่ก่อนแคร์เขามากตอนนี้หรอ มีหรือไม่มีก็ได้ เราไม่ใส่ใจแล้ว วิจัยเราก็พยายามคนเดียว ปล.เราไม่ได้แอบรักเขาน่ะ