ถ้าโดนปัดความรับผิดชอบควรทำไงดีครับ ? ขอความช่วยเหลือหน่อยครับ

ขอเข้าประเด็นเลยนะครับ คือผมอยากรู้ว่าการที่ผมยังเรียนไม่จบ ครอบครัวเขามีหน้าที่คือรับผิดชอบลูกให้จบ ในทุกๆคนรึเปล่าครับ ตอนนี้ผมต้องดรอปมาวันนี้ก็เปิดเทอมแล้ว เพื่อนๆขึ้นปี4 ผมก็ยังคงดรอปอยู่(ดรอปเมื่อต้นเทอมปี3เทอม2ครับ เหตุผลเพราะไม่มีค่าเทอม) คือผมไม่ค่อยอยากเอ่ยถึงคนในครอบครัวสักเท่าไหร่ เขาก็จะมองว่าผมเป็นคนไม่ดี เด็กไม่ดีเนรคุณอะไรงี้ แต่ผมรู้สึกไม่โอเค ไม่แฟร์กับตัวผมเลย ตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยได้อยู่กับครอบครัวแท้ๆของผมเลย ทั้งๆที่ผมเขายังมีชีวิตอยู่ ได้อยู่ชั่วครั้งชั่วคราว คือฝ่ายชายที่เขาคงต้องดูแลผม เขากลับทิ้งผมไม่มีข่าวสารอะไรติดต่อ ไม่มีการช่วยเหลืออะไรผมเลย เขาไม่รู้หรอว่า ผมไม่มีญาติๆอะไรฝั่งเขาเลย ใครเขาจะมาช่วยเหลือผมตอนลำบากถ้าไม่ใช่เขา แต่เมื่อเขาป่วยเขาเข้ารพ.ผมได้ไปเยี่ยมครั้งนึง แล้วก็ไม่ได้ไปอีก ค่าใช้จ่ายเค้าคงเยอะ ผมเด็กคนนึงที่ไม่ชอบขอเงินนอกจากจำเป็นจริงๆแบบได้รายเดือนจากครอบครัวอะไรงี้ ผมก็ไม่ขอ แต่ผมบอกเขาอ้อมๆนะว่าผมลำบากมาก ไม่มีคนให้เลย แต่เขาบอกให้ไปให้ฝ่ายหญิงดูแล ซึ่งก็ฝ่ายหญิงของผมเขาก็คือคนสุดท้ายที่ผมหวังพึ่งนะครับ แต่เขาก็ปัดความรับผิดชอบกับผมอีกคน ผมโคตรเสียใจ ทั้งๆที่ผมไม่เคยเป็นเด็กเกเร ไม่เคยสร้างเรื่องให้ครอบครัว จนถึงเขาเลยสักนิด แต่เขาบอกกับผมว่า ในเมื่ออยากมาอยู่กรุงเทพก็ต้องดูแลตัวเองนะ ไม่ใช่มาเขารับผิดชอบ มาอยู่ทำไมตั้งแต่แรก อยู่ที่นู้นก็ดีอยู่แล้ว(ที่นู้นหมายถึงตจว.ที่ผมอยู่กับพ่อเลี้ยงนะครับ แต่ก็โดนเทไปแล้วเพราะผมอยากมาหาประสบการณ์ที่กรุงเทพและมาเจอครอบครัวฝ่ายชายของผม) คือผมงง ทำไมต้องปัดความรับผิดชอบกับผมขนาดนี้ กยศ.ผมก็ไม่ได้กู้ไว้เพราะก่อนหน้านี้ เขามีเงินให้ผมเดือนละ6000-8000ค่ากินรวมค่าหอ ถามว่าพอไหม ไม่พอหรอกครับ แต่ผมไม่เคยขอเพิ่มแล้วแต่เขาจะเวทนาลูกคนนี้ ทั้งๆที่เขาก็ไม่มีลูกนะครับ ผมเป็นลูกคนเดียว แต่ผมกับเหมือนอยู่ตัวคนเดียว ชีวิตที่ผมอยู่ทุกวันนี้ มีเพื่อนช่วยเหลือครับ แต่ผมก็เกรงใจเพื่อนยืมเงินเพื่อนจนเพื่อนบางคนอาจไม่ชอบผมไปแล้ว หนี้ก็เกือบหมื่นละมั้งครับ แต่ผมก็จะทยอยใช้เพราะผมพึ่งจะได้กลับมาทำงาน อีก15วันที่เหลือผมก็ไม่อยากยืมเพื่อนเพิ่มแล้ว ผมก็เลยขอครอบครัวฝ่ายหญิง เขาให้ผม7วัน300มั้ง5555 ค่ารถไปทำงานผมก็หมดละครับแทบไม่กินไร ผมไม่อยากมีหนี้จากเพื่อนๆเพิ่มเลย ผมต้องรวบรวมความกล้าหน้าด้านยืมเพื่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำไมเขาถึงบอกให้ผมเอาตัวรอดเอง ? บอกให้ผมดูแลตัวเอง ? ไม่งั้นผมจะมีพวกเขาไว้ทำไมหรอครับ ผมขออีกนิดเดียว ยังไงผมก็ดูแลพวกเขาอยู่แล้ว ผมไม่ใช่เด็กเกเรไม่ใช่เด็กชอบใช้เงินอะไร ผมได้มากได้น้อยส่งให้ตลอดถ้าช่วงผมทำงานนะ ทุกวันนี้เมนูเดิมๆ มาม่า ไข่ต้ม ปลากระป๋อง(แบ่งกิน3มื้อใน1วัน) T^T เขาบอกให้ผมประหยัด ผมโคตรรรรรร ประหยัดสุดๆแล้วครับ ทำไมผมต้องลำบากทั้งๆที่ครอบครัวผมก็อยู่ครบด้วยครับ บางทีก็อิจฉาเพื่อนๆ เงินหมดโทรขอ เงินไม่พอใช้โทรขอ แต่กลับกัน เราไม่มีใครให้ขอแล้ว ขอไปแล้วไม่ได้เสียความรู้สึกเราเองเปล่าๆ ก็แค่ต้องใช้จ่ายทุกอย่างด้วยตัวเอง ค่าหอ ค่ากิน ค่าโทรศัพท์ ค่าเดินทาง ในกระทู้นี้อาจมีคนที่สงสารหรือเฉยๆผมไม่ว่า แต่ถ้าใครช่วยเหลือผมได้ผมจะขอบคุณมากๆเลยครับ ._.

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 2
พ่อแม่เราอยู่กันครบค่ะ  เค้าไม่หย่ากัน  แต่อยู่ที่ต่างจังหวัด  เราเป็นลูกคนแรกและคนโตที่เค้าหอบเรามาตอนอายุ1เดือนมาฝากไว้กับปู่และย่า  และฝากยาวจนกระทั่งวันนี้เราอายุ23แล้ว  พ่อแม่ไม่เคยส่งเงินมาเลี้ยงส่งเสียเราเลย  มีแต่ปู่และย่าเท่านั้นที่ทำงานเลี้ยงเราจนโต  

บ้านของเราเคยมีจุดที่อยู่สูงที่สุดและต่ำที่สุดเมื่อเสาหลักล้ม   ถึงกระนั้นพ่อแม่ของเราก็ไม่ได้ส่งเสียเราเหมือนเดิม  ตอนเด็กๆเราน้อยใจที่เราไม่เหมือนเด็กคนอื่น  แต่พอเราเริ่มโตเราเริ่มเข้าใจในปัญหาของผู้ใหญ่  เพราะพ่อกับแม่มีน้องอีกสองคนแถมความผูกพันธ์ระหว่างเรามันไม่มี เราเรียนสายอาชีพ  เราทำงานพาร์ทไทม์ไม่มีวันหยุด  จ~ศ. ไปเรียน  เสาร์~อา.ทำงาน  อาจจะมีบางวันที่เรียนเลิกเร็วแล้วต้องไปทำ  เวลาเรียนบางวันเราต้องแบกกระเป๋าชุดทำงานไปเปลี่ยนด้วย  เราทำแบบนี้มาตั้งแต่เราอายุ16~17  จนเราเรียนจบปวส.  เรื่องที่เราได้เผชิญมันสอนให้เรารู้ว่า...บางครั้งตัวเราเองก็ต้องดิ้นรนด้วยตนเอง  ถ้าเราอยากได้อะไรเราต้องเพียรทำให้มันถึงจุดหมาย  

เรื่องของเราอาจจะไม่เท่าจขกท.แต่เราอยากเล่าให้ฟัง
เมื่อ6~7ปีก่อน  ค่าแรงเราที่ทำงานบนห้างตอนนั้น วันละ210บาท รวมค่าทิปอีกต่างหากวันนึงเกือบ300+-
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่