คือผมเกิดมาไม่มีพ่อครับพ่อหนีไปตั้งแต่อุ้มท้องแม่ แล้วแม่ก็เสียตอนอยู่ ป.5 ต้องย้ายมาอยู่กับญาติฝ่ายแม่ซึ่งญาติฝ่ายแม่ก็ไม่ใช่ญาติแท้ๆ (เขาเก็บแม่ผมมาเลี้ยงอีกที) เขาก็ส่งเรียนจนถึง ม. 6 เทอมแรก แล้วผมก็ต้องออกมาอยู่คนเดียว ซึ่งไม่มีที่พักที่ไหนแต่ดีที่ยังมีเพื่อนให้มาอยู่บ้านได้ พ่อเพื่อนก็อนุญาติ ผมต้อง เรียนไปด้วย ตกเย็นก็ต้องทำงาน พาสไทม์ที่ 7 11 เงินที่มีอยู่ก็ใช้มาถึงครึ่งเดือนซึ่งตอนนี้หมดแล้ว วันเสาร์อาทิตย์ผมว่าจะขอพี่เข้างานตอนเช้า แล้วเย็นมันเลิก บ่าย 3 5 โมงเย็นผมก็ว่าจะไปหาทำงานต่อ ไม่รู้ว่าตัวเองจะไหวไหม แค่ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยและท้อมากๆ ตอนแรกผมเคยคิดจะจบชีวิตตัวเอง แต่ผมยังมีความฝันอีกหลายๆอย่างที่ยังไม่ได้ทำ เกิดมาครั้งเดียวก็ใช้ๆกรรมกันไป ผมอยากได้แนวคิด และ ประสบการณ์ ชีวิตของคนที่เคยผ่านปัญหาชีวิตอย่างช่วงนี้แบบผมมา ว่าผ่านมาได้ยังไง เขาเรียนจบไหม หรืออกมาทำงานเลย แล้วเรียนจบตอนอายุเท่าไหร่ ขอบคุณมากๆครับ
มีใครเรียนไปด้วย ทำงานไปด้วย ใช้ชีวิตอยู่คนเดียวตั้งแต่อายุ 19 บ้างไหมครับ คืออยู่คนเดียวจริงๆเลย