สวัสดีค่ะ เรามาแชร์และปรึกษาการแอบชอบกัน
เราแอบชอบเพื่อนคนนึงซึ่งเคยเรียนด้วยกันตอนปลายในช่วงม.5 เทอม 2 พอใกล้จบม.6 เราบอกชอบเขา เราได้คำตอบกลับมาว่าเราเป็นเพื่อนกันน่าจะดีกว่า และมันน่าจะยืนยาวกว่า เราก็โอเคเป็นเพื่อนกันโอเคสุด จนเราแยกย้ายกันเข้ามหาลัยฯ ลืมบอกว่าเรารู้จักพ่อ แม่ ของเขาเป็นอย่างดีเพราะเคยทำงานร่วมกับท่านมาก่อนเกือบ 2 ปี ช่วงปี 3 เรามีแฟน ก็ไม่ได้ติดต่อกัน ห่างหายกันไปคนละทาง จนเรียนจบและเขารับปริญญาเราก็ไปแสดงความยินดีกับเพื่อนเป็นกลุ่มใหญ่ๆของเรา(กลุ่มมอปลาย) ช่วงนั้นไม่ได้มีอะไรมาก คุยกันตามปกติ ความสัมพันธ์ของเราก็คือเพื่อน ไปเที่ยวด้วยกันบ้าง ดูหนังด้วยกันบ้าง กินข้าว เที่ยวต่างจังหวัด เที่ยวกลางคืนบ้าง แต่ไปกันเป็นกลุ่มก็ 3-4 คน พอเรารับปริญญา เขาติดงานที่ต่างจังหวัดและไม่ได้มา แต่เขาโทรวิดีโอคอลมาเพื่อแสดงความยินดี เรารู้สึกดีมาก เพราะไม่มีเพื่อนคนไหนที่ทำกับเราแบบนี้(หรือความรู้สึกชอบมันไม่เคยจางกันนะ) ในทุกๆปี เราจะกลับมาเจอกันในการรวมตัวของกลุ่มเพื่อนช่วงปีใหม่ และช่วงสงกรานต์ รวมกันทีก็ 10-20 คน แต่เราจะมีช่วงที่แบบได้เจอกัน 3 คนกับเพื่อนสนิทเขาบ้าง บางครั้ง แต่การเจอกันเราจะมีการถ่ายรูปด้วยกันทุกๆครั้ง และเราจะอยู่ตรงกลางเสมอ (ลืมบอกว่าเพื่อนเป็นผู้ชายทั้งสองคนเลยนะ) และก่อนจากกันเขาจะลูบหัวเราทุกครั้ง แล้วโบกมือ ในทุกๆครั้งที่เจอกันหรือคุยกันเขาและเราจะไม่กล้าสบตากัน ไม่กล้ามองหน้ากัน มีอยู่ช่วงนึงที่เราเลิกกับแฟน เขาเป็นคนแรกที่ชวนเราไปกินข้าว(เลี้ยงข้าวเรา เมื่อถามถึงสาเหตุก็ไม่ตอบว่าเพราะอะไร) เขาจะรู้เสมอว่าเรารุ้สึดไม่โอเคเวลาไหนเขาจะทักมาแล้วชวนคุย กวนประสาท หรือแม้กระทั่งเวลาเดินทางเขาก็จะทักมาเสมอว่าถึงไหนแล้ว เช็คทุกๆ 2 ชม ถ่ายรูปส่งให้ดู ส่งโลเคชั่น หรือเวลาที่เขาเดินทางเขาก็จะบอกว่าไปไหน ทำอะไร กลับวันไหน ถ่ายรูปหรือส่งโลเคชั่นมาให้ดู และเรามักจะให้กำลังใจกัน หรือมักจะพูดเสมอว่า เดินทางปลอดภัยนะ อยู่ที่นั่นระวังตัวด้วยนะ อะไรทำนองนี้
นี่ก็ 8 ปีแล้ว แต่ความรู้สึกก็ยังเหมือนเดิม จนบางทีเราก็ยังไม่เข้าใจในการกระทำของเขาว่ามันคืออะไร แต่ใจเราพูดได้คำเดียวว่า ชอบเขาไม่เคยเปลี่ยน
ปล.เพื่อนๆมาแชร์กันนะว่าประสบการณืของแต่ละคนเป็นยังไงกันบ้าง
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้https://youtu.be/Px-8NDdcGQo
8 ปี กับการแอบชอบ
เราแอบชอบเพื่อนคนนึงซึ่งเคยเรียนด้วยกันตอนปลายในช่วงม.5 เทอม 2 พอใกล้จบม.6 เราบอกชอบเขา เราได้คำตอบกลับมาว่าเราเป็นเพื่อนกันน่าจะดีกว่า และมันน่าจะยืนยาวกว่า เราก็โอเคเป็นเพื่อนกันโอเคสุด จนเราแยกย้ายกันเข้ามหาลัยฯ ลืมบอกว่าเรารู้จักพ่อ แม่ ของเขาเป็นอย่างดีเพราะเคยทำงานร่วมกับท่านมาก่อนเกือบ 2 ปี ช่วงปี 3 เรามีแฟน ก็ไม่ได้ติดต่อกัน ห่างหายกันไปคนละทาง จนเรียนจบและเขารับปริญญาเราก็ไปแสดงความยินดีกับเพื่อนเป็นกลุ่มใหญ่ๆของเรา(กลุ่มมอปลาย) ช่วงนั้นไม่ได้มีอะไรมาก คุยกันตามปกติ ความสัมพันธ์ของเราก็คือเพื่อน ไปเที่ยวด้วยกันบ้าง ดูหนังด้วยกันบ้าง กินข้าว เที่ยวต่างจังหวัด เที่ยวกลางคืนบ้าง แต่ไปกันเป็นกลุ่มก็ 3-4 คน พอเรารับปริญญา เขาติดงานที่ต่างจังหวัดและไม่ได้มา แต่เขาโทรวิดีโอคอลมาเพื่อแสดงความยินดี เรารู้สึกดีมาก เพราะไม่มีเพื่อนคนไหนที่ทำกับเราแบบนี้(หรือความรู้สึกชอบมันไม่เคยจางกันนะ) ในทุกๆปี เราจะกลับมาเจอกันในการรวมตัวของกลุ่มเพื่อนช่วงปีใหม่ และช่วงสงกรานต์ รวมกันทีก็ 10-20 คน แต่เราจะมีช่วงที่แบบได้เจอกัน 3 คนกับเพื่อนสนิทเขาบ้าง บางครั้ง แต่การเจอกันเราจะมีการถ่ายรูปด้วยกันทุกๆครั้ง และเราจะอยู่ตรงกลางเสมอ (ลืมบอกว่าเพื่อนเป็นผู้ชายทั้งสองคนเลยนะ) และก่อนจากกันเขาจะลูบหัวเราทุกครั้ง แล้วโบกมือ ในทุกๆครั้งที่เจอกันหรือคุยกันเขาและเราจะไม่กล้าสบตากัน ไม่กล้ามองหน้ากัน มีอยู่ช่วงนึงที่เราเลิกกับแฟน เขาเป็นคนแรกที่ชวนเราไปกินข้าว(เลี้ยงข้าวเรา เมื่อถามถึงสาเหตุก็ไม่ตอบว่าเพราะอะไร) เขาจะรู้เสมอว่าเรารุ้สึดไม่โอเคเวลาไหนเขาจะทักมาแล้วชวนคุย กวนประสาท หรือแม้กระทั่งเวลาเดินทางเขาก็จะทักมาเสมอว่าถึงไหนแล้ว เช็คทุกๆ 2 ชม ถ่ายรูปส่งให้ดู ส่งโลเคชั่น หรือเวลาที่เขาเดินทางเขาก็จะบอกว่าไปไหน ทำอะไร กลับวันไหน ถ่ายรูปหรือส่งโลเคชั่นมาให้ดู และเรามักจะให้กำลังใจกัน หรือมักจะพูดเสมอว่า เดินทางปลอดภัยนะ อยู่ที่นั่นระวังตัวด้วยนะ อะไรทำนองนี้
นี่ก็ 8 ปีแล้ว แต่ความรู้สึกก็ยังเหมือนเดิม จนบางทีเราก็ยังไม่เข้าใจในการกระทำของเขาว่ามันคืออะไร แต่ใจเราพูดได้คำเดียวว่า ชอบเขาไม่เคยเปลี่ยน
ปล.เพื่อนๆมาแชร์กันนะว่าประสบการณืของแต่ละคนเป็นยังไงกันบ้าง
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้