คือวันก่อนเราไปงานรับน้องของมหาลัยมา แล้วผมไปรู้จักกับคนคนนึง ขอบอกไว้ก่อนว่าผมเป็นเกย์แต่ไม่ได้แสดงอาการอะไรน่ะ
แต่เค้าก็ดูเหมือนเป็นผู้ชายแท้ คือบังเอิญเราได้อยู่กลุ่มเดียวกัน ได้นั่งข้างกันเราก็เลยคุยกัน แบบก็คุยกันหลายๆคนแหละตอนนั้น
แต่หลังจากวันนั้นเค้าก็เหมือนพยายามมาวนเวียนใกล้ๆตัวเราเรื่อยๆ แบบทำอะไรเค้าก็ชอบมาอยู่ใกล้ มานั่งใกล้
เอาเป็นว่าเค้าแทบจะอยู่ในสายตาของเราตลอดเวลาเลยอ่ะ ตอนคุยเค้าก็ชวนคุยนู่นนี่ บางทีก็แซวๆผม แต่ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรน่ะ
ทีนี้เพื่อนๆในกลุ่มมันก็ล้อๆอ่ะครับ ว่าแบบเห็นว่าอยู่ด้วยกันตลอดเลย ผมชอบมันป่ะเนี่ย จนมาช่วงหลังๆกลายผมเองที่มองหาแต่มันอ่ะ
แต่เหมือนมันก็ไม่ได้มาอยู่ใกล้ๆผมเหมือนตอนแรกน่ะ แต่ก็แบบยังเห็นหน้าบ้างบางที
คือผมงงความรู้สึกตัวเองเหมือนกันน่ะแบบพอไม่เห็นเค้าผมก็รู้สึกเศร้าแปลกๆ ไม่รู้เค้าทำแบบนี้กับคนอื่นด้วยหรือป่าว
ผมก็มานั่งคิดน่ะ ว่าแบบเค้ากลัวผมเหงาเหรอป่าว เลยพยายามมานั่งคุยเป็นเพื่อน ผมควรรู้สึกยังไงดีครับ ผมชอบมันหรือป่าว
ควรปฏิบัติตัวกับมันต่อไปยังไงหรือก็จบๆไป จริงๆแล้วมันไม่มีไรเลย
สับสนไปหมด บางทีก็เหมือนมีใจ ผมต้องรู้สึกยังไงกันแน่
แต่เค้าก็ดูเหมือนเป็นผู้ชายแท้ คือบังเอิญเราได้อยู่กลุ่มเดียวกัน ได้นั่งข้างกันเราก็เลยคุยกัน แบบก็คุยกันหลายๆคนแหละตอนนั้น
แต่หลังจากวันนั้นเค้าก็เหมือนพยายามมาวนเวียนใกล้ๆตัวเราเรื่อยๆ แบบทำอะไรเค้าก็ชอบมาอยู่ใกล้ มานั่งใกล้
เอาเป็นว่าเค้าแทบจะอยู่ในสายตาของเราตลอดเวลาเลยอ่ะ ตอนคุยเค้าก็ชวนคุยนู่นนี่ บางทีก็แซวๆผม แต่ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรน่ะ
ทีนี้เพื่อนๆในกลุ่มมันก็ล้อๆอ่ะครับ ว่าแบบเห็นว่าอยู่ด้วยกันตลอดเลย ผมชอบมันป่ะเนี่ย จนมาช่วงหลังๆกลายผมเองที่มองหาแต่มันอ่ะ
แต่เหมือนมันก็ไม่ได้มาอยู่ใกล้ๆผมเหมือนตอนแรกน่ะ แต่ก็แบบยังเห็นหน้าบ้างบางที
คือผมงงความรู้สึกตัวเองเหมือนกันน่ะแบบพอไม่เห็นเค้าผมก็รู้สึกเศร้าแปลกๆ ไม่รู้เค้าทำแบบนี้กับคนอื่นด้วยหรือป่าว
ผมก็มานั่งคิดน่ะ ว่าแบบเค้ากลัวผมเหงาเหรอป่าว เลยพยายามมานั่งคุยเป็นเพื่อน ผมควรรู้สึกยังไงดีครับ ผมชอบมันหรือป่าว
ควรปฏิบัติตัวกับมันต่อไปยังไงหรือก็จบๆไป จริงๆแล้วมันไม่มีไรเลย