เมื่อชีวิตหลังเรียนจบจะเริ่มขึ้น แต่เรายังไขว้เขวอยู่เลย ไม่อยากทำงานตรงสาย

กำลังจะเรียนจบครับ สายสังคมศาสตร์ แต่ก่อนอาจไม่เครียดหรอกครับ กะว่าเรียนจบแล้วจะทำงานสายตรง ไม่ต้องคิดไรมาก แต่หลังจากผ่านช่วงเวลาฝึกงาน ผ่านช่วงเวลาที่ใกล้เรียนจบ และกำลังจะผ่านช่วงเวลามหาวิทยาลัยไป ยิ่งช่วงเวลาฝึกงานนี้ยิ่งทำให้ตัวเองไขว้เขวไปแล้วเรียบร้อย(ไม่ใช่ที่ฝึกงานไม่ดีนะ ดีมากๆที่นึงเลยแหละ) รู้สึกเลยว่ามันไม่ใช่อ่ะ งานอาจสนุก ท้าทาย แต่มันดูไม่ใช่ความสุขที่แท้จริงของเราเลย บอกสายตรงเลยครับว่า เรียนจิตวิทยาคลินิก มธ.มา จะต้องทำงานเป็นนักจิตวิทยาคลินิกในรพ. แล้วถ้าจะเติบโตในสายนี้ก็ต้องเข้าทำงานเป็นข้าราชการ ซึ่งเงินเดือนมันน้อยนิดมากเมื่อเทียบกับความยากที่เรียนมา ตอนนี้จิตใจเริ่มเอนเอียงไปทางทำงานในบริษัทแล้วครับคิดว่าถ้าทำงานบริษัทเงินเดือนคงเยอะกว่าและมีความมั่นคงกว่า เรื่องสวัสดิการแม้จะไม่เท่าข้าราชการ แต่ถ้ามีเงินเดือนมากกว่ามันก็มีกินมีใช้มากกว่า เคยคุยกับรุ่นพี่ในตอนเรียนว่า ผมอยากเป็นนักจิตวิทยาในโรงพยาบาลนะแต่ผมก็อยากรวย รุ่นพี่ตอบผมกลับว่า ถ้าเป้าหมายอยากรวยก็ไม่ควรทำอาชีพนี้ ถ้าเป็นคนอื่นอาจคิดว่าเป็นคำด่าว่าทำไมเราไม่สู้ทำไมเราเป็นคนเห็นแก่ตัว แต่สำหรับผม ผมคิดว่านั่นคือคำแนะนำที่เปลี่ยนความคิดผมไปทันที ซึ่งตอนนี้ผมแน่วแน่แล้วครับว่าไม่อยากทำงานสายตรงแล้ว อยากทำงานบริษัทเป็นมนุษย์เงินเดือน ราชาเงินผ่อน55555555

ใครมีคำแนะนำใดๆหรือประสบการณ์ใดๆ
ก็มาเล่าสู่กันฟังได้นะครับ