สวัสดีเพื่อนๆ คือเราทีเรื่องจะมาเล่าให้ฟัง เราชอบผู้ชายคนนึง ไม่สิอาจจะรักเลยก็ได้ เขาเป็นคนเงียบๆ ติดเกมส์ เรียนเก่ง นิสัยดี ซึ่งรวมๆแล้วเขาก็เป็นคนดีคนนึงเลยล่ะ เราแอบชอบเขาได้เพราะ ตอนนั้นเรียนวิชาวิทยาศาสตร์อยู่ เรารู้จักเพื่อนคนนึงที่อยู่ในกลุ่มเดียวกับคนที่เราชอบ เพื่อนคนนั้นเราสนิทมากเขาเป็นเกย์ แต่ตอนนั้นเขาไม่รู้หรอกนะว่าเราชอบเพื่อนในกลุ่มของเขา ตั้งแต่เราก็แอบมองเขาอยู่เรื่อยๆ จนวันนึงเราไปบอกเพื่อนที่เราสนิทมากคนนึงว่าชอบเขาแต่เพื่อนคนนั้นกลับบอกว่ามันไม่ได้ชอบ ตอนนั้นเราก็เสียใจ ทั้งจุกทั้งเจ็บมันหลายอารมณ์มากอ่ะไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไง อีกใจก็ดีใจที่ได้บอกความรู้สึกกับคนที่เราเรียกว่าเพื่อนไปว่าเราชอบเพื่อนมัน แต่อีกใจก็เสียใจที่รู้คำตอบมันไม่ใช่อย่างที่คิด ตอนนั้นจะว่าพาลก็ได้ แยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวไม่ได้ก็ได้ จากวันนั้นถึงวันนี้ก็ 2 ปีแล้วล่ะ ที่เราชอบเขา ถามว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาตัดใจได้ไหม คิดจะทำรึเจอหน้ากัปล่าบอกได้เลยคำเดียวว่า คิด แต่มันทำไม่ได้คนมันต้องเจอหน้ากันทุกวันอ่ะ มันตัดใจไม่ได้หรอก แต่ก็ไม่ได้เลิกชอบนะ ก็ยังชอบอยู่แต่แค่ไม่ให้เขารู้เท่านั้นเอง เราก็คิดว่าสักวันนึงถ้ามีคนมาชอบเราจริงๆสักวันนึงเราก็คงตัดใจจากเขาได้เอง ถ้าวันนึงมีคนที่ทำให้เรารู้สึกว่า เขารักเราจริงๆ ชอบเราจริงๆล่ะมั้ง คิดว่าวิธีที่เราทำมันถูกไหม เราไม่ได้ต้องการใครมาแทนที่เขา เราไม่ได้คิดอย่างนั้น เลยอยากจะขอความคิดเห็นหน่อยว่าเราควรตัดใจดีไหม