...ตามหัวข้อเลย เราคุยกับรุ่นพี่ได้สองจะสามเดือนแล้ว จนวันหนึ่งมีงานมหาลัย ( มหาลัยเราเปิดเรียนก่อนเพื่อน ) ปีหนึ่งปีสองต้องช่วยกัน มันเลยได้ใกล้ชิดกว่าทุกวันที่ผ่านมา พวกเราทำงานสามวันเต็ม พรุ่งนี้งานก็เริ่มแล้ว (เมื่อวานนี้ ) จึงต้องนอนค้างที่มหาลัยกัน เรากับเพื่อนก็พากันไปอาบน้ำ แต่งตัวอะไรเสร็จเรียบร้อย รุ่นพี่ที่คุยด้วยก็มาเรียกให้ไปคุยกับเขาหน่อย เราก็เออ คนก็เยอะ ไม่มีอะไรหรอก ถ้ามีก็ตะโกนเลย เราก็ตามไป ก็คุยตามปกติ หยอดนู้นหยอดนี่ ตามปกติของพี่แก สักพักก็เข้ามาใกล้ ใกล้เรื่อยๆ เราก็เออ ไม่เป็นไร พวกเพื่อน รุ่นพี่คนอื่นอยู่ใกล้แค่นี้ พี่แกไม่ทำอะไรหรอก ไม่ ไม่ทำก็บ้าแล้ววววว พี่แกเล่นกอดหมับ ขยับบ่ได้เลย เราหนิลนลานจับแขนพี่แกออก กว่าจะแงะได้ เหนื่อยมาก พี่แกก็ออกให้ เราก็หันไปดุเลยว่าอย่าทำแบบนี้อีก เรายังไม่ได้เป็นไรกันเลย แล้วที่นี้สถานศึกษา ไม่ควรมาทำแบบนี้ ทะลึ่ง !  พี่แกก็หัวเราะ แล้วพูด ครับๆ ขอโทษ  เราก็พูดเลยมีไรอีกไม? ถ้าไม่น้องไปนอนนะ  พี่แกก็เดี๋ยวคุยกันก่อน นานจะเจอกัน นะ หลับตาปริบใส่เราด้วย เราก็โอเค พวกเพื่อนรุ่นพี่ยังไม่ไป มันยังไม่มีอะไร ก็นั่งคุยต่อ ไปเรื่อย ลืมเรื่องก่อนหน้าล่ะ คราวนี้หนักกว่าเดิม พี่แกไม่ให้ตั้งตัวเลย กอดซ้อนเราไปนั่งตักเลยจ๊ะ จ๊ะ จ๊ะ ( คิดไม่ออก ท่าเหมือนอุ้มเจ้าสาว )พอนั่งปุ้บ พี่แกระดมหอมแก้มรัวเลย เราแบบเรียก พี่ๆๆๆๆๆ เสียงดังเลย สิ่งที่น่ากลัวตอนนั้นสำหรับเราคือพี่เขาเกี่ยวคอเสื้อเราลง จะล้วงลงไป ดีที่เพื่อนตะโกนถามว่ามีไร พี่เขาเลยปล่อย เราก็ลุก กระทืบหน้าแข้งไปทีหนึ่ง แล้ววิ่งไปหาเพื่อนเลย  คือมันเป็นอะไรที่แบบน่ากลัวมากนะ ใจเต้นตึกตักๆๆๆ  สำหรับเรา ขนาดเพื่อน รุ่นพี่ อยู่เต็มไปหมด ยังขนาดนี้ แล้วถ้า ตอนนั้นอยู่กันสองคน น้องจะรอดมั้ย?  พอวันรุ่งขึ้นเราก็ทำงานในส่วนของเรา ไม่คุยหลบหน้าพี่แก อยู่กับเพื่อนตลอดทั้งวัน จนเฑื่อรำคาญ รำก็เรื่องของหญิง เราจะอยู่ด้วย วู้ยยย  เราก็คุยกับพี่แกปกติ แต่พยายามเลี่ยงที่จะอยู่ด้วยกันสองต่อสอง  ...เห้อ ระวังเด้อหญิงเด้อ