เมื่อ1ปีก่อนคุณยังจำวันนั้นได้ไหมวันที่ผมเข้าไปขอยืมไฟแช็คตอนคุณสูบบุหรี่ในที่ทำงานมันคือจุดเริ่มบทสนทนาของเราสองคนทั้งๆที่ลงลิฟท์ตัวเดียวกันเกือบทุกวันแต่เราสองคนแทบไม่มองหน้ากันเลย
หลังจากนั้น1อาทิตย์ที่ผมพยามตามจีบคุณในช่วงเวลานั้นมันช่างยากเหลือเกินและมันยากยิ่งกว่าเพราะผมกลัว กลัวว่าสิ่งที่ผมปกปิดไว้ตลอดมาไม่อยากให้ใครรู้มันจะทำให้ผมไม่สามารถคว้าใจคุณมาครองได้เพราะคุณก็มีคนอื่นที่กำลังศึกษาดูใจอยู่เหมือนกัน
ไม่กี่วันหลังจากเราคุยกันผมตัดสินใจบอกความจริงกับคุณ...."ผมมีเชื้อHIVจะยังอยากคุยกับผมมั้ย" ผมรอฟังคำตอบจากคุณโดยไม่คาดหวังอะไร หากคุณจะไปผมคงน้อมรับการตัดสินใจของคุณ...............
......."คบครับเรามาเป็นแฟนกันนะ".............. คำตอบของคุณตอบออกมาอย่างไม่ลังเลใจและไม่มีคำถามอื่นใดๆหลังจากนั้นตามมาจากปากคุณเลย ผมกลับเป็นฝ่ายที่ร้องไห้ตั้งคำถามมากมายกับคุณว่าทำไมๆๆถึงเลือกผมทั้งที่คุณก็สามารถเลือกจะคบกับคนอื่นได้อีกมากมาย
เวลานี้ 11.50 น. คุณคงยังไม่ตื่นถึงตื่นมาแล้วคุณก็คงไม่มีวันมาได้เห็นกระทู้นี้หรอกเพราะคุณมันบ้าเกมและไม่เล่นเว็บนี้แต่ผมอยากบอกคุณว่า
ขอบคุณนะครับ...ที่เป็นนาฟิกาปลุกเตือนผมกินยาทุกวันตอนสามทุ่ม ไม่มีวันไหนที่คุณลืมเวลานี้เลยสักวันเดียวไม่ว่าจะอยู่ด้วยกันหรือทะเลาะกันนักแค่ไหนคุณก็ไม่เคยลืมเวลานี้ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ทำตามหน้าที่แต่คุณทำเพราะความรักและความเอาใจใส่
ขอบคุณนะครับ...ช่วงเวลาที่ผมไปหาหมอรักษาตัวบางครั้งมันเจ็บมันทรมานมากแต่คุณก็ยังอยู่ข้างๆผม
ขอบคุณนะครับ...ที่คุณเลือกผมแม้ว่าคุณมีตัวเลือกอีกมากมายแต่คุณก็ยังกลับเลือกคนขี้โรคคนนี้โดยไม่รู้สึกรังเกียจอะไรเลย
ผมอาจจะพูดไม่เก่งถ่ายทอดความรู้สึกออกมาไม่เป็นแต่ผมอยากบอกคุณอีกครั้งว่า....ขอบคุณครับ
1ปีกับนาฬิกาปลุกทุกๆวัน 21.00 น.
หลังจากนั้น1อาทิตย์ที่ผมพยามตามจีบคุณในช่วงเวลานั้นมันช่างยากเหลือเกินและมันยากยิ่งกว่าเพราะผมกลัว กลัวว่าสิ่งที่ผมปกปิดไว้ตลอดมาไม่อยากให้ใครรู้มันจะทำให้ผมไม่สามารถคว้าใจคุณมาครองได้เพราะคุณก็มีคนอื่นที่กำลังศึกษาดูใจอยู่เหมือนกัน
ไม่กี่วันหลังจากเราคุยกันผมตัดสินใจบอกความจริงกับคุณ...."ผมมีเชื้อHIVจะยังอยากคุยกับผมมั้ย" ผมรอฟังคำตอบจากคุณโดยไม่คาดหวังอะไร หากคุณจะไปผมคงน้อมรับการตัดสินใจของคุณ...............
......."คบครับเรามาเป็นแฟนกันนะ".............. คำตอบของคุณตอบออกมาอย่างไม่ลังเลใจและไม่มีคำถามอื่นใดๆหลังจากนั้นตามมาจากปากคุณเลย ผมกลับเป็นฝ่ายที่ร้องไห้ตั้งคำถามมากมายกับคุณว่าทำไมๆๆถึงเลือกผมทั้งที่คุณก็สามารถเลือกจะคบกับคนอื่นได้อีกมากมาย
เวลานี้ 11.50 น. คุณคงยังไม่ตื่นถึงตื่นมาแล้วคุณก็คงไม่มีวันมาได้เห็นกระทู้นี้หรอกเพราะคุณมันบ้าเกมและไม่เล่นเว็บนี้แต่ผมอยากบอกคุณว่า
ขอบคุณนะครับ...ที่เป็นนาฟิกาปลุกเตือนผมกินยาทุกวันตอนสามทุ่ม ไม่มีวันไหนที่คุณลืมเวลานี้เลยสักวันเดียวไม่ว่าจะอยู่ด้วยกันหรือทะเลาะกันนักแค่ไหนคุณก็ไม่เคยลืมเวลานี้ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ทำตามหน้าที่แต่คุณทำเพราะความรักและความเอาใจใส่
ขอบคุณนะครับ...ช่วงเวลาที่ผมไปหาหมอรักษาตัวบางครั้งมันเจ็บมันทรมานมากแต่คุณก็ยังอยู่ข้างๆผม
ขอบคุณนะครับ...ที่คุณเลือกผมแม้ว่าคุณมีตัวเลือกอีกมากมายแต่คุณก็ยังกลับเลือกคนขี้โรคคนนี้โดยไม่รู้สึกรังเกียจอะไรเลย
ผมอาจจะพูดไม่เก่งถ่ายทอดความรู้สึกออกมาไม่เป็นแต่ผมอยากบอกคุณอีกครั้งว่า....ขอบคุณครับ