ผมกับแฟนครบกันมาได้ 1 ปีกว่า ตอนแรกๆเราดูเหมือนจะเข้าใจกันอะไรก็ใช่ไปหมด ตามใจเธอตลอด เลิกงาน 4-5 ทุ่ม กะว่าจะนอนที่ทำงาน เธอบอกให้กับอ้อนเรา ถ้าเราไม่ไปในวันนั้น เธอก็จะเงียบงอลแบบไร้เหตุผล หลังจากนั้นผมไม่เป็นตัวของตัวเองเอาสะเลย เธอตั้งกฏเกณ และเธออยากให้ผมเป็นอย่างที่เธอให้เป็น
ก่อนที่ผมจะพาเธอไปเจอแม่ผม ก่อนหน้านั้นเธอและแม่คุยกันดีผ่านทางโทรสับ พอผมพาเธอไปที่บ้านแม่ผมซึ่ง ลก เหมือนคนจน ไม่มีเงิน แม่จะคอยโทรมาขอเงิน แต่ไม่บ่อยผมพอช่วยได้ก็ช่วยทีละ 500 เอง แต่สภาพขนาดผมเองยังรับไม่ค่อยได้เลย ซึ่งต่างจากพ่อผมที่จะดูดีมีเงินใช้ เธอกับดูเหมือนว่าชอบเสียมากกว่า หลังจากที่พาเธอไปหาแม่ หลังจากนั้นผมพูดเรื่องแม่หรือจะไปหาแม่ทีไรดูเหมือนเธอไม่อยากไป เหมือนแบบว่าให้ผมเลิกละหว่างไปหาแม่กับไปหาเธอ (ผมลืมบอกไปผมมาเป็นทหารเกณที่เชียงใหม่ส่วนเธออยู่ กทม. แม่ของผม อยู่เชียงใหม่) ผมบอกว่าวันแม่ก็ไม่ได้ไปหาแม่ขอเข้าไปหาแม่หน่อยอะไรทำนองนี้ เธอก็บอกแล้วที่สัญญาว่าจะไปเทียว.....กันหละ ผมก็บอกรอก่อนไม่ได้หรอ เธอก็ไม่พอใจ จนเราต้องปรับความเข้าใจกันในเรื่องนี้ ไม่ค่อยเป็นไปอย่างที่คิดสักเท่าไหร่ ผมจึงพูดแบบตัดพ้อไปว่า ''ขอโทษนะ ถึงมีตัวเลือกละหว่างตัว กับ แม่ เราก็จะเลือกแม่เพราะสายสำพันธ์มันเป็นความรักที่ไม่สามารถอธิบายได้ บลา ๆ ๆ '' ทีนี้เธอขอห่างสักพัก ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งสิ้น ผมเองก็สุดจะทนกับการที่ต้องเป็นคนอื่น อยากเป็นตัวของตัวเอง เเล้วอย่างเนี้ยผมผิดอะไร ใครจะว่ายังไงด่ายังไงเกียจยังไง เค้าก็คือแม่ของผม แล้วจะให้ผมทำยังไงในเมื้อผมรักแม่รัก
- และผมมารู้ทีหลังว่าแม่มาขอเงินเธอลับหลังผม ไม่ถึง 500 ด้วย ถ้าจำไม่ผิด
- และวันที่ผมพาเธอไปหาแม่มันเป็นงานวันเกิดน้องพอดี แม่มาแอบขอยืมเงินแฟนผม 2-3 ร้อย
- เพราะว่าเธอฟังคำพูดของญาติโกโหติกาผมมามากว่าแม่ผมเป็นคนไม่ดีนะชอบทำอย่างนู้นอย่างนี้