กวีในดงดาบ : ชุมนุมมังกร ซ่อนพยัคฆ์ นักกลอนบุรุษ สตรี

มันยากมันเย็น ขนาดไหน
หากว่าใครและใคร จะหยุดสอน
หากว่าใครและใคร หยุดต่อกลอน
แล้วคลุมโปงเข้านอน เกาสะดือ

  เพราะคนเราเกิดมา ทำไมกัน
กินเพื่ออยู่สืบพันธ์ เท่านั้นหรือ
เพราะโลกมีเรื่องหนึ่ง ที่พึงลือ
คนไทยคือเจ้าบท เจ้ากลอนกัน

  มาหยอกล้อต่อกร ตามขนบ
เอาให้จบตรงนี้ เถอะพี่ขวัญ
เราก็ต่างศิษย์มีครู ความรู้ทัน
มาลารินมาโรมรัน อย่าพรั่นกลัว

   อันความคิดวิทยา เหมือนอาวุธ
มัวเต้นฟุตเวิร์คเอา เขายิ้มหัว
พี่หักงวงไอยรา เอาระรัว
มาลารินพันพัว ก็เจาะยาง

   มาลารินไม่ใช่ธรรมดา
กระบวนท่าครบเครื่อง เรื่องทุกอย่าง
จะติ๊ดซึ่งหรือไฟต์เตอร์ ก็เจอนาง
เพราะเส้นทางนี้เข้า สู่สงคราม

   บอลแพ้คนไม่แพ้ นั่นไม่ใช่
หากว่าแพ้แต่ได้ใจ คนไม่หยาม
เหมือนร่ายรำกระบี่ ที่งดงาม
ต่างทำตามขนบ ประเพณี

    มันยากมันเย็น ขนาดไหน
ที่คนไทยร่วมมือ กันเต็มที่
เอาปัญญามาแข่ง แต่งกวี
แล้วเป็นพี่เป็นน้อง ปรองดองกัน

       ...............

( ขออนุญาตเปลี่ยนรูปภาพประกอบครับ )