ก่อนหน้านี้ผมเคยคิดจะตั้งกระทู้นี้มาตั้งนานเเล้ว พอมีเรื่องที่เป็นกระเเสตอนนี้ก็เลยถือโอกาสตั้งมันสะเลย (เรื่องคลิปคุณครูท่านหนึ่งตีเด็ก) เเต่กระทู้นี้ก็ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องคลิปสักเท่าไร่เเค่อยากให้เห็นภาพมากขึ้นเท่านั้นเองครับ
หลายคนที่ผ่านชีวิตวัยเรียนมาไม่มากก็น้อยสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยก็คือคุณครู(ก็เป็นชีวิตวัยเรียนนี่น่า) คุณครูที่ผมเจอมาในชีวิตผมมีไม่ถึง10% ที่เรียกได้ว่าเป็นคนดีจริงๆ คุณครูส่วนใหญ่ที่ผมเจอมักจะใช้อารมณ์ในการทําโทษเด็ก ถ้าให้ยกตัวอย่างผมก็จะเล่าเรื่องสั้นๆให้ฟัง เป็นเรื่องตอนผมอยู่ประมาณป.5 เพื่อนของผม นายAนั่งข้างๆผมอยู่เเถวหน้าสุด พอเริ่มวิชาคุณครูสั่งนักเรียนเปิดสมุดเเล้วถามว่าคนไหนไม่เรียบร้อยมั่ง คุณครูเหลือบไปมองสมุดของนายAเพราะอยู่เเถวหน้าสุดปรากฏว่าในสมุดของนายAว่างเปล่าว คุณครูคนนั้นก็ประเดิมด้วยหลังเเหวนโดยไม่ถามอะไรสักคําทั้งดึงหูกระชากหลายๆทีเเละก็ด่าด้วยถ้อยคําหยาบคาบ ก็พึ่งมารู้ทีหลังว่าอาทิตย์ที่เเล้วมันไม่ได้มาโรงเรียนเพราะมันเป็นคนเงียบๆเลยไม่ได้บอกอะไรกับครูเลย
ครูหลายท่านชอบพูดว่าครูตีเพราะครูรักอยากให้เด็กได้ดี ลองคิดดูสิครับเจอกันอาทิตย์ละ2-3 ชั่วโมง เด็กห้อง1 มีประมาณ50คน ไหนจะสอนห้องอื่นอีก คุณครูจะรักเด็กเขาได้จริงๆหรอครับ

อย่างบางครั้งเด็กทะเลาะกันต่อยกัน คุณครูบางท่านก็ทําโทษเด็กด้วยการตี เเล้วสอนว่าอย่าใช้กําลังในการตัดสินปัญหา เเล้วคุณครูหละครับไม่ได้ใช้กําลังเลยใช่ไหม? คุณครูบางท่านถึงกับอวดศักดาของตัวเองว่าวงสวิงของตัวเองเเรงขนาดไหน ไม้หวายเหนียวขนาดไหน ท่านมาสอนเด็กนะครับ! ถ้าถามผมว่าไม้ทําให้เด็กดีขึ้นไหม อาจจะได้ครับเเต่ไม่ทุกคนเเน่นอน ที่โดนตีเเล้วได้ดีเพราะเขากลัวครับกลัวที่จะเจ็บตัว เเล้วไม่มีวิธีอื่นอีกเหลือที่จะให้เขากลัว? (ถ้าบอกผมว่าไม่ส่งงานเเล้วจะซํ้าชั้นผมยังกลัวกว่าอีก) สังคมทุกวันนี้ส่วนใหญ่มองครูตีเด็กเป็นเรื่องธรรมดา เเต่พอมาคิดดูดีๆเเล้ว ครูก็คือมนุษย์คนหนึ่งเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง ลองนึกภาพของผู้ใหญ่คนหนึ่งหวดไม้ใส่เด็กคนหนึ่งด้วยความโกรธดูสิครับ ทั้งที่ผู้ใหญ่คนนั้นไม่ได้สนิทหรือรู้จักอะไรกับเด็กคนนั้นดีเลย ไม่ต่างอะไรกับผู้ใหญ่คนหนึ่งตั้งใจจะทำร้ายเด็กเลย เเต่เเค่มีคําว่าครูนําหน้าหลายคนก็มองเป็นเรื่องปกติเเล้ว ผมไม่รู้ว่าเเต่ละคนเจอคุณครูเเบบไหนกันบ้างอาจจะไม่เหมือนกับที่ผมเจอลองเเสดงความคิดเห็นกันดูสิครับ
คิดยังไงกับการลงโทษเด็กด้วยอารมณ์(ครู)
หลายคนที่ผ่านชีวิตวัยเรียนมาไม่มากก็น้อยสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยก็คือคุณครู(ก็เป็นชีวิตวัยเรียนนี่น่า) คุณครูที่ผมเจอมาในชีวิตผมมีไม่ถึง10% ที่เรียกได้ว่าเป็นคนดีจริงๆ คุณครูส่วนใหญ่ที่ผมเจอมักจะใช้อารมณ์ในการทําโทษเด็ก ถ้าให้ยกตัวอย่างผมก็จะเล่าเรื่องสั้นๆให้ฟัง เป็นเรื่องตอนผมอยู่ประมาณป.5 เพื่อนของผม นายAนั่งข้างๆผมอยู่เเถวหน้าสุด พอเริ่มวิชาคุณครูสั่งนักเรียนเปิดสมุดเเล้วถามว่าคนไหนไม่เรียบร้อยมั่ง คุณครูเหลือบไปมองสมุดของนายAเพราะอยู่เเถวหน้าสุดปรากฏว่าในสมุดของนายAว่างเปล่าว คุณครูคนนั้นก็ประเดิมด้วยหลังเเหวนโดยไม่ถามอะไรสักคําทั้งดึงหูกระชากหลายๆทีเเละก็ด่าด้วยถ้อยคําหยาบคาบ ก็พึ่งมารู้ทีหลังว่าอาทิตย์ที่เเล้วมันไม่ได้มาโรงเรียนเพราะมันเป็นคนเงียบๆเลยไม่ได้บอกอะไรกับครูเลย
ครูหลายท่านชอบพูดว่าครูตีเพราะครูรักอยากให้เด็กได้ดี ลองคิดดูสิครับเจอกันอาทิตย์ละ2-3 ชั่วโมง เด็กห้อง1 มีประมาณ50คน ไหนจะสอนห้องอื่นอีก คุณครูจะรักเด็กเขาได้จริงๆหรอครับ