สวัสดีครับ ณ ตอนนี้รองเท้าเป็นสิ่งที่กำลังดีนิยมอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยื่งกับรองเท้าที่ออกจำหน่ายมาในจำนวนจำกัด ผมมีเรื่องปวดใจในประสบการณ์ครั้งแรกกับรองเท้าจำนวนจำกัด ที่จะมาเล่าให้ฟังครับ
เมื่อผมไปถึงห้างที่หนึ่ง ผมเข้าไปถามเรื่องกติกากับพนักงานของทางร้าน เพราะนี่เป็นครั้งแรกของผม เขาบอกว่า เริ่มมีคนมารอแล้ว บริเวณประตูด้านข้างร้านเครื่องสำอาง
ผมก็เดินไปรอและเห็นคนแถวนั้นประมาณ 5-6 คนผมก็ลองถามว่าได้มารอซื้อ รองเท้าหรือเปล่าครับ คนกลุ่มนั้นก็ตอบว่าใช่ และหยิบสมุดเล่มนึงให้ ซึ่งผมก็จดชื่อในรายการสมุดของเขาซึ่งมีประมาณ 60 คนก่อนหน้าชื่อของผม ผมก็ถามเขา 60 เลยหรอครับเขาก็บอกว่าตัดชื่อไปแล้วบางส่วนที่ไม่มารายงาน ผมไม่มั่นใจสักเท่าไหร่กับการจดชื่อในสมุดนี้เพราะแต่ละคนดูว่าไม่ได้มาซื้อเองแน่ๆ (อาจจะดูคนที่ภายนอกก่อนนะครับ แต่ผมก็พอรู้ว่าจะมีกลุ่ม รับจ้างเข้าคิว ซึ่งเป็นกลุ่มเด็กมัธยมหรือคนแก่ที่อายุเกิน 50 ขึ้น)
ผมเลยเข้าไปถามกับทางพนักงานอีกครั้ง ว่ามีการจดชื่อจองคิวหรือเปล่า ซึ่งพนักงานตอบว่า ไม่มีและไม่ได้เกี่ยวกับการจดชื่อของบุคคลเหล่านั้นทำให้ผมเริ่มไม่มั่นใจกับกลุ่มนั่น ผมจึงไปนั่งรอบริเวณหน้าประตูเพื่อจะเป็นหัวแถว เพราะทางร้านไม่มีนโยบายจดชื่อเรียงคิว ผมเลยคิดว่าถ้าผมไปรอ 60 กว่าคนในสมุดนั้นผมคงไม่ได้แน่ๆ เพราะมีการนำรองเท้าเข้ามาเพียง180คู่ละมีสองสี คือสีดำและขาว ซึ่งสีดำเป็นที่หลายๆคนต้องการ
ผมจึงเริ่มนั่งรอจนกระทั่งเวลาประมาณ 4 ทุ่มคนในสมุดก็เริ่มรวมตัวกันเพื่อเช็คชื่อในสมุดของหัวคิว ซึ่งหลายคนมากที่ดูเหมือนว่าไม่ได้มาซื้อเองแน่ๆ แต่ผมก็ไปโต้เถียงกับเขาในเรื่องกฎไม่ได้เพราะเขามีหลายคนมากๆ ผมก็ตามไปเช็คชื่อ ซึ่งผมขอเรียกหัวคิวย่อๆ ว่า B คนๆนี้เป็นแกนนำในการเช็คชื่อในสมุด หลังจากเช็ค B ก็ถามว่าใครไม่กลับบ้านบ้างครับใครจะอยู่แคมป์ที่นี่ ผมบอกเลยครับว่าอยู่ครับ เขาก็บอกว่าจะฝากสมุดเช็คชื่อไว้กับผม
หลังจากนั้นก็เข้ามาคุยส่วนตัวและมีอีกสองสามคนที่ยืนล้อมวงคุย ซึ่งผมเลยถามก่อนเลยว่าแล้วใครจะได้คิวแรกในสมุด เพราะ เขานัดกันอีกทีตอน 6 โมงเช้าของวันขาย (ผมก็คิดในใจอยู่ว่าเขาไม่มีนโยบายนี้ เราต่อแถวรอ เราก็ต้องได้สิวะ คนแรกคนเขาจะเอาก็ต้องรอไหมละ)
และเขาก็ตอบว่า เดี่ยวพี่หยิบให้น้องก่อน เอาคิวพี่ไปจริงๆน้องไม่ได้นะเพราะต้องเรียงคิวตามในสมุด และอีกคนนึงก็พูดขึ้นมาว่า ไม่งอแงนะ เดี่ยวจะงอแง เดี่ยวพี่เขาหยิบให้ และเขาบอกอีกว่าเขามาจัดคิวให้เพื่อเป็นระเบียบ พี่มาตั้งแต่เที่ยงๆ แล้ว เขาก็อธิบายไปว่าเขาทำให้คนมาจดคิวกับเขาเพื่ออะไร
แต่หารู้ไม่ รายชื่อแรกๆเป็นคนของเขาหมดคนที่เขาจ้างมาอย่างน้อยสุดก็ 20 คนละครับที่จะมาเหมาไซส์ที่เป็นมาตราฐานไป ในตอนนี้ผมเองก็ด้วยที่โง่ ที่จะเป็นคนนั่งรอและถือสมุดให้เขา เพราะด้วยคำที่บอกว่าเออเดี่ยวจะหยิบให้ก่อน เอาไซส์ไหนก็คุยไปได้ด้วยดีครับ และผมก็นั่งรอไปและมีอีกคนที่มานั่งรอด้วยซึ่งเป็นเด็กที่นาย B จ้างมา แต่ใครจะกล้าเถียงมากละครับเขามากันตั้งหลายคน แต่ละคนมารับจ้างซื้อให้เขาอีกเกิน 20 คน ที่เป็นคนมารับจ้างซื้อของกลุ่มเขา เขาจะเรียกว่าเอาเด็กมาจอง ให้ตามออเดอร์ลูกค้าที่สั่งมา
จากที่ผมคุยมากับคนที่เป็นหัวคิวอีกคนที่ไม่ใช่แค่นาย B แต่ละคนก็จะมีเด็กของเขาอีก จนกระทั่งเขากลับกันหมดผมก็นั่งรอไป จนมีบางคนมาตอนประมาณ 4-5ทุ่ม หัวคิวอีกคนก็บอกว่าให้จดชื่อในนี้ครับ ในใจผมอยากจะบอกอย่างเดียวว่านโยบายไม่มีนะ ใครจะมานั่งต่อก็ได้ไม่ต้องมาจดชื่อกับเขา
ซึ่งก็มีคนทักมาถามผมทางเฟสบุ๊ค เหมือนกันว่าได้หรอครับ ไม่ค่อยมีคนหรอ ผมอธิบายไปหมดครับว่าไม่มีการจดชื่อนะตามจริงเพราะถ้าคุณจะไปจดชื่อกับเขา
ให้คุณมาต่อแถวรอจริงๆ ดีกว่า คุณทำตามกติกายังไงคุณก็ถูก
จนกระทั่งไปกันหมดเหลือผมและอีกคนที่เขาจ้างมาเฝ้า ก็อยู่ไปจนถึงตี 4 เกือบตี 5 หัวคิว B ก็มา และคุยกับพวกของเขาอีก 3 - 4 คน ผมไม่ได้สนใจมากเท่าไหร่ ขอแค่ให้เขาต้องหยิบไซส์ผมให้ผมก่อนเพราะผมมานั่งแคมป์ทั้งคืน จนถึงเวลา 6 โมง คนอื่นๆ ก็ทยอยกันมาเพื่อเช็คชื่อตามเวลาที่หัวคิว B กำหนด
ตอนนั้นยังไม่มีแถวที่แน่นอนเพราะเขาจะเริ่มจัดแถวตามนาย B
เวลาประมาณ 8 โมงเพื่อรับบัตรคิวจากพนักงานของร้าน
พอ 8 โมงครึ่ง ก็มีอีกหลายคนเหมือนกันที่มาประมาณ 7 - 8 โมงที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มของนาย B แต่ นาย B ก็บอกว่าต้องมาจดชื่อกับเขา
จนถึงเวลา 8 โมง แถวนาย B ก็เรียกทุกคนมาจัดแถว แต่ก็มีบางคนที่ผมคุยด้วยละก็บอกเขาไปว่าไม่มีนโยบายนี้นะตามจริง ทำไมเราต้องทำตามเขาด้วย ลองไปถามพนักงานเลยครับเพราะถ้าคุณต่อตามเขา คุณไม่ได้แน่ เพราะคนของเขาอยู่คิวแรกๆ ถึงคิวคุณก็ไม่ได้รองเท้าละครับ ถึงได้ไซค์ ก็ใส่ไม่ได้ ไซส์เล็กเกิน ซึ่งผมก็ไม่อยากจะมีปัญหามาก และถ้าเกิดผมมีปัญหา ผมคงมีเรื่องกับหลายๆ คนของเขาเหมือนกัน
เขาจึงไปถามพนักงาน และพนักงานคนที่บอกผมว่า ไม่มีการจดชื่อนะครับ ไม่เกี่ยวกับ Adidas ทางเราเลย กลับบอกให้คนที่คุยกับผม ให้ต่อแถวที่นาย B กำลังจัด ผมก็เริ่มกระวนกระวายรอมาทั้งคืนจนพนักงานเรียกไปลงชื่อรับบัตรแจ้งไซส์แจ้งชื่อ ผ่านไป 5 นาทีหายไปประมาณ 20 คิว และนาย B ก็แจ้งว่าไซส์ 8-12 สีดำหมดแล้วนะครับ ซึ่งมันเป็นไซค์ส่วนมากที่ผู้ชายต้องการเป็นอย่างมาก ผมก็เดินไปถามเขา
ผม : "พี่ๆ จะหาให้ผมใช่ไหม"
เขา : "ได้มีน้องอยู่ที่สาขาอื่นอีกเดี่ยวน้องพี่หาแลกให้"
ซึ่งผมก็กลับไปในแถว เพื่อแจ้งคิวและชื่ออีกครั้ง พอถึงโต๊ะที่ทำไว้สำหรับให้ลงชื่อ ผมก็ถามนาย B ที่กำลังตัดชื่อคนอื่นๆ ที่ลงชื่อในสมุดเขาตามลำดับ เขาทำเหมือนเขาเป็นพนักงาน ผมก็ถามว่าพี่จะให้ผมเอาไซส์อะไรไปแลกกับน้องพี่อ่ะ
B ก็ดูเหมือนไม่รู้จะพูดอะไร และก็บอกว่า 5.5 ละกัน ผมก็บอกพนักงานไป ผมก็เริ่มไม่มั่นใจกับ B ละว่าไหนมันจะหยิบให้ผมก่อนไงตามที่ตกลงกันไว้ในครั้งแรก
ผมจึงตัดสินใจโทรไปหาบริษัทใหญ่ที่จะร้องเรียน พนักงานที่ไม่ได้ทำตามนโยบายการขายรองเท้ารุ่นนี้ (เนื่องจากทางพนักงานได้บอกกับผมไว้ ตามย่อหน้าที่สอง) เขาก็บอกว่าเดี่ยวคุยกับอีกคนนะคะ
พอผมได้สายของอีกคนที่มาพูดกับผม ขอบอกก่อนเลยว่ามารยาทการรับโทรศัพท์ ไม่ดีเลยจริงๆ รับแล้วบอกว่า ฮัลโหลดังๆ แบบไม่พอใจ ผมจึงอธิบายไป เขาบอกจะรีบแจ้งให้นะคะ เดี่ยวให้พนักงานสาขาที่เป็นปัญหาด้วยจัดการให้นะคะ ผมรู้สึกว่าเหมือนไม่อยากคุยผม
สักพักสาขาสยามเซ็นเตอร์โทรมามีปัญหาอะไรคะ ผมก็อธิบายไป เท่านั้นแหละครับ โมโหผมใหญ่
น้ำเสียงคือรู้เลยไม่พอใจ แต่ยังมีคำสุภาพ แต่น้ำเสียงไม่ดีมากๆ ครับ ทางพนักงานสาขาสยามเซ็นเตอร์จึงร่ายยาวไป ผมจะพูดกลับ เขาก็ไม่หยุด และพูดต่อ จนถึงบทสนทนาช่วงหนึ่ง
ผม : "ผมถามแล้วนะครับว่าไม่มีนโยบาย"
พนง. : "ใช่ค่ะไม่มี"
ผม : "แต่ผมสงสัยครับ แล้วทำไมคุณตอนจะแจกคิว ดันเอาคนที่มาจดคิวเอง มาเป็นแถวหลัก และเป็นมาตราฐานในการรับคิวล่ะครับ ผมมารอทั้งคืนมาเข้าแถวเพราะคุณบอกเองว่าไม่มีการจดชื่อ และจะแจกคิวในวันรุ่งขึ้น"
พนง. : "แต่คนพวกนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับทางร้านนะคะ"
ผม : "แต่คือเขากลับใช้แถวของ B เป็นหลักน่ะครับ ผมจะนั่งรอเพื่ออะไรล่ะครับ คนอื่นๆ ก็ไม่รู้เขาก็ต้องมาจดชื่อ ถ้าเขารู้เขาไม่มาจดหรอกครับ"
พนง. : "ก็แถวเขาเป็นระเบียบก็เลยเอาแถวนั้น"
ผม : "จะให้ผมทำอย่างไรละ ในเมื่อคนของ B มีเยอะกว่าและคนส่วนใหญ่ก็ไม่รู้อะไรเห็นคนเยอะกว่าก็ไปตามแถวที่เห็นเยอะ แล้วคนที่เขารู้และทำตามนโยบายที่คุณกล่าวไว้ล่ะเขาจะไปยืนกันตรงไหน แถวก็ไม่มีให้แน่นอน บอกให้รอหน้าประตูตรงนี้ๆ ผมก็มารอ จะให้ทำอย่างไรล่ะคนอื่นๆก็ไม่รู้"
(คนที่อ่านอยู่คิดอย่างไรล่ะครับในเมื่อไม่มีคนมาต่อหลังผมจะเป็นแถวไหม? มันเหมือนการบังคับให้จดชื่อและทำตามนาย B หรือเปล่า ยืนอยู่คนเดียวมันก็ไม่เป็นแถวใช่ไหมล่ะ?)
พนง : "คนอื่นๆ ก็เรื่องคนอื่นค่ะ" (และร่ายยาวสักพักด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ)
ผม : "ทำไมคุณไม่ยอมรับผิดชอบอะไรบ้างเลยล่ะ กติกาไม่เขียนให้รู้เรื่องไปเลยล่ะว่าไม่มีการจดคิวทั้งสิ้น ใจบริการไม่มีเลย พูดจาไม่ดีไม่ยอมรับ ไม่แก้ไข"
จากนี้เขาก็พูดของเขาไปขณะผมพูด เหมือนเถียงกันคืออารมณ์เสียมาก เขาน่าจะมีการศึกษานะน่าจะผ่านการอบรมงานบริการ แต่เขาก็ไม่สนใจทั้งคำพูดทั้งความรู้สึกลูกค้าเลย ผมก็บอกจะร้องเรียน ผมก็วางไป ผมเลยโทรไปสำนักงานใหญ่อีกรอบ คนเดิมก็รับคือผมก็ไม่แน่ใจว่าเป็นคนเดิมที่โทรมาหรือเปล่าเหมือนเขาแค่เปลี่ยนน้ำเสียงเพราะการกระทำเขายังคงอยู่
พอมีคนรับ ผมก็บอกว่าผมจะต้องการแจ้ง เขาบอกเดี่ยวจะโอนสายไปนะคะ
เพลงรอสายขึ้น สักแปปนึง และก็หยุด และก็พูดว่า สักครู่นะคะ พอดีเขาประชุมอยู่
แล้วผมก็ตอบว่าสำนักงานใหญ่อยู่ที่ไหน เขาก็บอก
ผมจึงถามต่อ ว่าผมจะพบผู้บริหารได้อย่างไร
เขาก็เงียบไป และก็ตอบว่าสักครู่นะคะ เพลงรอสายก็ขึ้นต่อ ละสักพักเขาก็พูดอีกครั้งว่า ขอโทษทีนะคะ พอดีโอนสายแล้วมันไม่ไป
ผมจึงบอกว่าจะไปพบผู้บริหาร ต้องทำอย่างไร นัดก่อนหรือไม่ เขาก็ไม่ยอมพูดเรื่องนี้และผมก็วางไป
จะให้ผมทำอย่างไรต่อล่ะครับ มารอทั้งคืนจะไม่ได้อะไรเลย ผมจึงเข้าไปหานาย B แล้วบอกว่า
ผม : "เออหาแลกให้ผมได้หรือยัง"
เขา : "หาไม่ได้" (ท่าทางเหมือนจะไม่ค่อยจะสนใจ ต่างจากตอนแรกที่หลอกให้ว่าจะหยิบให้)
ผม : "เอองั้นผมไปหยิบมาให้แล้วผมขายต่อแล้วกัน +1000"
คือ ณ ตอนนั้นผมใจเย็นที่สุดเพื่อจะไม่ทะเลาะกัน และอย่างน้อยเวลาทั้งคืนที่เสียไปก็ยังได้ค่าเวลาที่เสียไปดีกว่าไม่ได้อะไรเลย ผมคนเดียวทำอะไรไม่ได้ ผมก็ปลอบใจตัวเอง และไปรับรองเท้าไซส์ 5.5 ให้นาย B ซื้อขายกัน แล้วก็กลับ
ผมจึงอยากประนามคนกลุ่มนี้ที่หลอกคนอื่นเพื่อผลประโยชน์ตัวเองทั้งที่ก็เห็นว่าเขาพยายามมาเอาจริงๆกับพนักงานที่ไม่มีความเป็น มืออาชีพการพูดและการกระทำ และแบบนี้จะไม่เป็นการกระทำที่เอื้ออำนวยให้คนกลุ่มนึงได้ผลประโยชน์หรอ ? ใครพอแนะนำที่จะทำให้บุคคลเหล่านี้รับการลงโทษได้บ้าง ถึงแม้พวกเหมาคิวจะไม่ได้ผิดอะไรมากแต่ก็อยากขอเตือนคนอื่นๆอาจจะเจอกับคนกลุ่มนี้ และพนักงานที่ไม่ได้ผ่านการอบรมมาหรืออย่างไร เหมือนคนมาขอฟรีทั้งที่ราคาก็แพง ให้ได้รับการลงโทษขั้นสูงสุด เขียนผิดพลาดประการใดต้องขอโทษด้วยครับ
แบบนี้ก็ได้หรอ? การจองคิวที่ไม่ได้เป็นไปตามนโยบาย แบรนด์รองเท้าชื่อดัง สาขาสยามเซนเตอร์
เมื่อผมไปถึงห้างที่หนึ่ง ผมเข้าไปถามเรื่องกติกากับพนักงานของทางร้าน เพราะนี่เป็นครั้งแรกของผม เขาบอกว่า เริ่มมีคนมารอแล้ว บริเวณประตูด้านข้างร้านเครื่องสำอาง
ผมก็เดินไปรอและเห็นคนแถวนั้นประมาณ 5-6 คนผมก็ลองถามว่าได้มารอซื้อ รองเท้าหรือเปล่าครับ คนกลุ่มนั้นก็ตอบว่าใช่ และหยิบสมุดเล่มนึงให้ ซึ่งผมก็จดชื่อในรายการสมุดของเขาซึ่งมีประมาณ 60 คนก่อนหน้าชื่อของผม ผมก็ถามเขา 60 เลยหรอครับเขาก็บอกว่าตัดชื่อไปแล้วบางส่วนที่ไม่มารายงาน ผมไม่มั่นใจสักเท่าไหร่กับการจดชื่อในสมุดนี้เพราะแต่ละคนดูว่าไม่ได้มาซื้อเองแน่ๆ (อาจจะดูคนที่ภายนอกก่อนนะครับ แต่ผมก็พอรู้ว่าจะมีกลุ่ม รับจ้างเข้าคิว ซึ่งเป็นกลุ่มเด็กมัธยมหรือคนแก่ที่อายุเกิน 50 ขึ้น)
ผมเลยเข้าไปถามกับทางพนักงานอีกครั้ง ว่ามีการจดชื่อจองคิวหรือเปล่า ซึ่งพนักงานตอบว่า ไม่มีและไม่ได้เกี่ยวกับการจดชื่อของบุคคลเหล่านั้นทำให้ผมเริ่มไม่มั่นใจกับกลุ่มนั่น ผมจึงไปนั่งรอบริเวณหน้าประตูเพื่อจะเป็นหัวแถว เพราะทางร้านไม่มีนโยบายจดชื่อเรียงคิว ผมเลยคิดว่าถ้าผมไปรอ 60 กว่าคนในสมุดนั้นผมคงไม่ได้แน่ๆ เพราะมีการนำรองเท้าเข้ามาเพียง180คู่ละมีสองสี คือสีดำและขาว ซึ่งสีดำเป็นที่หลายๆคนต้องการ
ผมจึงเริ่มนั่งรอจนกระทั่งเวลาประมาณ 4 ทุ่มคนในสมุดก็เริ่มรวมตัวกันเพื่อเช็คชื่อในสมุดของหัวคิว ซึ่งหลายคนมากที่ดูเหมือนว่าไม่ได้มาซื้อเองแน่ๆ แต่ผมก็ไปโต้เถียงกับเขาในเรื่องกฎไม่ได้เพราะเขามีหลายคนมากๆ ผมก็ตามไปเช็คชื่อ ซึ่งผมขอเรียกหัวคิวย่อๆ ว่า B คนๆนี้เป็นแกนนำในการเช็คชื่อในสมุด หลังจากเช็ค B ก็ถามว่าใครไม่กลับบ้านบ้างครับใครจะอยู่แคมป์ที่นี่ ผมบอกเลยครับว่าอยู่ครับ เขาก็บอกว่าจะฝากสมุดเช็คชื่อไว้กับผม
หลังจากนั้นก็เข้ามาคุยส่วนตัวและมีอีกสองสามคนที่ยืนล้อมวงคุย ซึ่งผมเลยถามก่อนเลยว่าแล้วใครจะได้คิวแรกในสมุด เพราะ เขานัดกันอีกทีตอน 6 โมงเช้าของวันขาย (ผมก็คิดในใจอยู่ว่าเขาไม่มีนโยบายนี้ เราต่อแถวรอ เราก็ต้องได้สิวะ คนแรกคนเขาจะเอาก็ต้องรอไหมละ)
และเขาก็ตอบว่า เดี่ยวพี่หยิบให้น้องก่อน เอาคิวพี่ไปจริงๆน้องไม่ได้นะเพราะต้องเรียงคิวตามในสมุด และอีกคนนึงก็พูดขึ้นมาว่า ไม่งอแงนะ เดี่ยวจะงอแง เดี่ยวพี่เขาหยิบให้ และเขาบอกอีกว่าเขามาจัดคิวให้เพื่อเป็นระเบียบ พี่มาตั้งแต่เที่ยงๆ แล้ว เขาก็อธิบายไปว่าเขาทำให้คนมาจดคิวกับเขาเพื่ออะไร
แต่หารู้ไม่ รายชื่อแรกๆเป็นคนของเขาหมดคนที่เขาจ้างมาอย่างน้อยสุดก็ 20 คนละครับที่จะมาเหมาไซส์ที่เป็นมาตราฐานไป ในตอนนี้ผมเองก็ด้วยที่โง่ ที่จะเป็นคนนั่งรอและถือสมุดให้เขา เพราะด้วยคำที่บอกว่าเออเดี่ยวจะหยิบให้ก่อน เอาไซส์ไหนก็คุยไปได้ด้วยดีครับ และผมก็นั่งรอไปและมีอีกคนที่มานั่งรอด้วยซึ่งเป็นเด็กที่นาย B จ้างมา แต่ใครจะกล้าเถียงมากละครับเขามากันตั้งหลายคน แต่ละคนมารับจ้างซื้อให้เขาอีกเกิน 20 คน ที่เป็นคนมารับจ้างซื้อของกลุ่มเขา เขาจะเรียกว่าเอาเด็กมาจอง ให้ตามออเดอร์ลูกค้าที่สั่งมา
จากที่ผมคุยมากับคนที่เป็นหัวคิวอีกคนที่ไม่ใช่แค่นาย B แต่ละคนก็จะมีเด็กของเขาอีก จนกระทั่งเขากลับกันหมดผมก็นั่งรอไป จนมีบางคนมาตอนประมาณ 4-5ทุ่ม หัวคิวอีกคนก็บอกว่าให้จดชื่อในนี้ครับ ในใจผมอยากจะบอกอย่างเดียวว่านโยบายไม่มีนะ ใครจะมานั่งต่อก็ได้ไม่ต้องมาจดชื่อกับเขา
ซึ่งก็มีคนทักมาถามผมทางเฟสบุ๊ค เหมือนกันว่าได้หรอครับ ไม่ค่อยมีคนหรอ ผมอธิบายไปหมดครับว่าไม่มีการจดชื่อนะตามจริงเพราะถ้าคุณจะไปจดชื่อกับเขา
ให้คุณมาต่อแถวรอจริงๆ ดีกว่า คุณทำตามกติกายังไงคุณก็ถูก
จนกระทั่งไปกันหมดเหลือผมและอีกคนที่เขาจ้างมาเฝ้า ก็อยู่ไปจนถึงตี 4 เกือบตี 5 หัวคิว B ก็มา และคุยกับพวกของเขาอีก 3 - 4 คน ผมไม่ได้สนใจมากเท่าไหร่ ขอแค่ให้เขาต้องหยิบไซส์ผมให้ผมก่อนเพราะผมมานั่งแคมป์ทั้งคืน จนถึงเวลา 6 โมง คนอื่นๆ ก็ทยอยกันมาเพื่อเช็คชื่อตามเวลาที่หัวคิว B กำหนด
ตอนนั้นยังไม่มีแถวที่แน่นอนเพราะเขาจะเริ่มจัดแถวตามนาย B
เวลาประมาณ 8 โมงเพื่อรับบัตรคิวจากพนักงานของร้าน
พอ 8 โมงครึ่ง ก็มีอีกหลายคนเหมือนกันที่มาประมาณ 7 - 8 โมงที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มของนาย B แต่ นาย B ก็บอกว่าต้องมาจดชื่อกับเขา
จนถึงเวลา 8 โมง แถวนาย B ก็เรียกทุกคนมาจัดแถว แต่ก็มีบางคนที่ผมคุยด้วยละก็บอกเขาไปว่าไม่มีนโยบายนี้นะตามจริง ทำไมเราต้องทำตามเขาด้วย ลองไปถามพนักงานเลยครับเพราะถ้าคุณต่อตามเขา คุณไม่ได้แน่ เพราะคนของเขาอยู่คิวแรกๆ ถึงคิวคุณก็ไม่ได้รองเท้าละครับ ถึงได้ไซค์ ก็ใส่ไม่ได้ ไซส์เล็กเกิน ซึ่งผมก็ไม่อยากจะมีปัญหามาก และถ้าเกิดผมมีปัญหา ผมคงมีเรื่องกับหลายๆ คนของเขาเหมือนกัน
เขาจึงไปถามพนักงาน และพนักงานคนที่บอกผมว่า ไม่มีการจดชื่อนะครับ ไม่เกี่ยวกับ Adidas ทางเราเลย กลับบอกให้คนที่คุยกับผม ให้ต่อแถวที่นาย B กำลังจัด ผมก็เริ่มกระวนกระวายรอมาทั้งคืนจนพนักงานเรียกไปลงชื่อรับบัตรแจ้งไซส์แจ้งชื่อ ผ่านไป 5 นาทีหายไปประมาณ 20 คิว และนาย B ก็แจ้งว่าไซส์ 8-12 สีดำหมดแล้วนะครับ ซึ่งมันเป็นไซค์ส่วนมากที่ผู้ชายต้องการเป็นอย่างมาก ผมก็เดินไปถามเขา
ผม : "พี่ๆ จะหาให้ผมใช่ไหม"
เขา : "ได้มีน้องอยู่ที่สาขาอื่นอีกเดี่ยวน้องพี่หาแลกให้"
ซึ่งผมก็กลับไปในแถว เพื่อแจ้งคิวและชื่ออีกครั้ง พอถึงโต๊ะที่ทำไว้สำหรับให้ลงชื่อ ผมก็ถามนาย B ที่กำลังตัดชื่อคนอื่นๆ ที่ลงชื่อในสมุดเขาตามลำดับ เขาทำเหมือนเขาเป็นพนักงาน ผมก็ถามว่าพี่จะให้ผมเอาไซส์อะไรไปแลกกับน้องพี่อ่ะ
B ก็ดูเหมือนไม่รู้จะพูดอะไร และก็บอกว่า 5.5 ละกัน ผมก็บอกพนักงานไป ผมก็เริ่มไม่มั่นใจกับ B ละว่าไหนมันจะหยิบให้ผมก่อนไงตามที่ตกลงกันไว้ในครั้งแรก
ผมจึงตัดสินใจโทรไปหาบริษัทใหญ่ที่จะร้องเรียน พนักงานที่ไม่ได้ทำตามนโยบายการขายรองเท้ารุ่นนี้ (เนื่องจากทางพนักงานได้บอกกับผมไว้ ตามย่อหน้าที่สอง) เขาก็บอกว่าเดี่ยวคุยกับอีกคนนะคะ
พอผมได้สายของอีกคนที่มาพูดกับผม ขอบอกก่อนเลยว่ามารยาทการรับโทรศัพท์ ไม่ดีเลยจริงๆ รับแล้วบอกว่า ฮัลโหลดังๆ แบบไม่พอใจ ผมจึงอธิบายไป เขาบอกจะรีบแจ้งให้นะคะ เดี่ยวให้พนักงานสาขาที่เป็นปัญหาด้วยจัดการให้นะคะ ผมรู้สึกว่าเหมือนไม่อยากคุยผม
สักพักสาขาสยามเซ็นเตอร์โทรมามีปัญหาอะไรคะ ผมก็อธิบายไป เท่านั้นแหละครับ โมโหผมใหญ่
น้ำเสียงคือรู้เลยไม่พอใจ แต่ยังมีคำสุภาพ แต่น้ำเสียงไม่ดีมากๆ ครับ ทางพนักงานสาขาสยามเซ็นเตอร์จึงร่ายยาวไป ผมจะพูดกลับ เขาก็ไม่หยุด และพูดต่อ จนถึงบทสนทนาช่วงหนึ่ง
ผม : "ผมถามแล้วนะครับว่าไม่มีนโยบาย"
พนง. : "ใช่ค่ะไม่มี"
ผม : "แต่ผมสงสัยครับ แล้วทำไมคุณตอนจะแจกคิว ดันเอาคนที่มาจดคิวเอง มาเป็นแถวหลัก และเป็นมาตราฐานในการรับคิวล่ะครับ ผมมารอทั้งคืนมาเข้าแถวเพราะคุณบอกเองว่าไม่มีการจดชื่อ และจะแจกคิวในวันรุ่งขึ้น"
พนง. : "แต่คนพวกนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับทางร้านนะคะ"
ผม : "แต่คือเขากลับใช้แถวของ B เป็นหลักน่ะครับ ผมจะนั่งรอเพื่ออะไรล่ะครับ คนอื่นๆ ก็ไม่รู้เขาก็ต้องมาจดชื่อ ถ้าเขารู้เขาไม่มาจดหรอกครับ"
พนง. : "ก็แถวเขาเป็นระเบียบก็เลยเอาแถวนั้น"
ผม : "จะให้ผมทำอย่างไรละ ในเมื่อคนของ B มีเยอะกว่าและคนส่วนใหญ่ก็ไม่รู้อะไรเห็นคนเยอะกว่าก็ไปตามแถวที่เห็นเยอะ แล้วคนที่เขารู้และทำตามนโยบายที่คุณกล่าวไว้ล่ะเขาจะไปยืนกันตรงไหน แถวก็ไม่มีให้แน่นอน บอกให้รอหน้าประตูตรงนี้ๆ ผมก็มารอ จะให้ทำอย่างไรล่ะคนอื่นๆก็ไม่รู้"
(คนที่อ่านอยู่คิดอย่างไรล่ะครับในเมื่อไม่มีคนมาต่อหลังผมจะเป็นแถวไหม? มันเหมือนการบังคับให้จดชื่อและทำตามนาย B หรือเปล่า ยืนอยู่คนเดียวมันก็ไม่เป็นแถวใช่ไหมล่ะ?)
พนง : "คนอื่นๆ ก็เรื่องคนอื่นค่ะ" (และร่ายยาวสักพักด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ)
ผม : "ทำไมคุณไม่ยอมรับผิดชอบอะไรบ้างเลยล่ะ กติกาไม่เขียนให้รู้เรื่องไปเลยล่ะว่าไม่มีการจดคิวทั้งสิ้น ใจบริการไม่มีเลย พูดจาไม่ดีไม่ยอมรับ ไม่แก้ไข"
จากนี้เขาก็พูดของเขาไปขณะผมพูด เหมือนเถียงกันคืออารมณ์เสียมาก เขาน่าจะมีการศึกษานะน่าจะผ่านการอบรมงานบริการ แต่เขาก็ไม่สนใจทั้งคำพูดทั้งความรู้สึกลูกค้าเลย ผมก็บอกจะร้องเรียน ผมก็วางไป ผมเลยโทรไปสำนักงานใหญ่อีกรอบ คนเดิมก็รับคือผมก็ไม่แน่ใจว่าเป็นคนเดิมที่โทรมาหรือเปล่าเหมือนเขาแค่เปลี่ยนน้ำเสียงเพราะการกระทำเขายังคงอยู่
พอมีคนรับ ผมก็บอกว่าผมจะต้องการแจ้ง เขาบอกเดี่ยวจะโอนสายไปนะคะ
เพลงรอสายขึ้น สักแปปนึง และก็หยุด และก็พูดว่า สักครู่นะคะ พอดีเขาประชุมอยู่
แล้วผมก็ตอบว่าสำนักงานใหญ่อยู่ที่ไหน เขาก็บอก
ผมจึงถามต่อ ว่าผมจะพบผู้บริหารได้อย่างไร
เขาก็เงียบไป และก็ตอบว่าสักครู่นะคะ เพลงรอสายก็ขึ้นต่อ ละสักพักเขาก็พูดอีกครั้งว่า ขอโทษทีนะคะ พอดีโอนสายแล้วมันไม่ไป
ผมจึงบอกว่าจะไปพบผู้บริหาร ต้องทำอย่างไร นัดก่อนหรือไม่ เขาก็ไม่ยอมพูดเรื่องนี้และผมก็วางไป
จะให้ผมทำอย่างไรต่อล่ะครับ มารอทั้งคืนจะไม่ได้อะไรเลย ผมจึงเข้าไปหานาย B แล้วบอกว่า
ผม : "เออหาแลกให้ผมได้หรือยัง"
เขา : "หาไม่ได้" (ท่าทางเหมือนจะไม่ค่อยจะสนใจ ต่างจากตอนแรกที่หลอกให้ว่าจะหยิบให้)
ผม : "เอองั้นผมไปหยิบมาให้แล้วผมขายต่อแล้วกัน +1000"
คือ ณ ตอนนั้นผมใจเย็นที่สุดเพื่อจะไม่ทะเลาะกัน และอย่างน้อยเวลาทั้งคืนที่เสียไปก็ยังได้ค่าเวลาที่เสียไปดีกว่าไม่ได้อะไรเลย ผมคนเดียวทำอะไรไม่ได้ ผมก็ปลอบใจตัวเอง และไปรับรองเท้าไซส์ 5.5 ให้นาย B ซื้อขายกัน แล้วก็กลับ
ผมจึงอยากประนามคนกลุ่มนี้ที่หลอกคนอื่นเพื่อผลประโยชน์ตัวเองทั้งที่ก็เห็นว่าเขาพยายามมาเอาจริงๆกับพนักงานที่ไม่มีความเป็น มืออาชีพการพูดและการกระทำ และแบบนี้จะไม่เป็นการกระทำที่เอื้ออำนวยให้คนกลุ่มนึงได้ผลประโยชน์หรอ ? ใครพอแนะนำที่จะทำให้บุคคลเหล่านี้รับการลงโทษได้บ้าง ถึงแม้พวกเหมาคิวจะไม่ได้ผิดอะไรมากแต่ก็อยากขอเตือนคนอื่นๆอาจจะเจอกับคนกลุ่มนี้ และพนักงานที่ไม่ได้ผ่านการอบรมมาหรืออย่างไร เหมือนคนมาขอฟรีทั้งที่ราคาก็แพง ให้ได้รับการลงโทษขั้นสูงสุด เขียนผิดพลาดประการใดต้องขอโทษด้วยครับ