เรากับแฟนคบกันมาปีกว่าๆแล้วค่ะ และด้วยภาระหน้าที่ทำให้เราต้องไกลกันอ่ะค่ะ และไม่รู้จะได้เจอกันอีกทีเมื่อไหร่

ตอนนี้ระหว่างเรามันเหมือนหมดโปร เขาไม่เคยทักมาก่อนเลยค่ะ มีแต่เราทักไปก่อน เวลาคุยกันก็คุยแต่เรื่องที่เหมือนจำเป็นต้องคุยอ่ะค่ะ
ไม่มุ้งมิ้งน่ารักเหมือนเมื่อก่อน ทั้งที่ก่อนหน้านี้เราเจอปัญหาหลายอย่างมาด้วยกันค่ะ แต่มันกลับไม่ได้ทำให้เรารักกันมากขึ้นเลย มันกลับดูน้อยลง
เราเหมือนเพื่อนกันเข้าไปทุกทีๆ ทั้งที่จริงๆเรายังรักเขาอยู่นะคะ แล้วเราก็แสดงออกแบบนั้น คือเรายังเป็นเราคนเดิม แต่อาจจะหวานน้อยลง
เพราะสิ่งที่ได้กลับมาคือความจืดชืดเฉยเมยอ่ะค่ะ เวลาเราคุยเรื่องความรู้สึกแบบนี้ เขาก็บอกว่าเขารักเรา ไม่อยากเสียเราไป
แค่อยากอยู่คนเดียว อยากอยู่กับตัวเอง แล้วทุกครั้งที่คุยเขาก็จะบอกว่า "ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวโทรหา" แล้วก็เงียบไปตลอด คือไม่เคยโทรมาตามที่พูดไว้
ล่าสุดเราเห็นแฟนเก่าเขาแท็กรูปคู่กับเขามาในเฟส คือเขาไปเที่ยวด้วยกันมาค่ะ ถึงแคปชั่นจะบอกประมาณว่าพี่น้องกลับมาเจอกัน แต่เราไม่รู้สึกอย่างนั้น
ใครจะโอเคกับการที่แฟนเราไปเที่ยวกับแฟนเก่า ไม่ตอบไลน์ ไม่บอก หายไปทั้งวัน เราก็เข้าใจว่าเขาอยู่บ้าน แต่เปล่า..

เขาเคยบอกกับเราว่าอย่าหมกมุ่นเรื่องของเขา คือเราไม่ได้หมกมุ่นเลยนะคะ เรารู้ตัวดี เราเป็นผู้ใหญ่กว่าเขา เขาเรียน เราทำงาน ทุกวันเราทำงานสมาธิมีให้งานค่ะ แต่ก็มีบ้างที่คิดถึงเขา ทักไป พยายามโทรหา (แต่หลาายครั้งโทรไม่ติด) เรารู้สึกว่าเขามีคนอื่น เราก็พูดไปตรงๆ เขาปฏิเสธตลอด เราไม่รู้ว่าเรารู้จักเขาดีพอไหม เขาโกหกอะไรเราบ้างหรือเปล่า หรือจริงๆแล้วเขาเป็นคนยังไง เขารักเราจริงหรือเปล่า เรามองเขาไม่ออกจริงๆค่ะ

เราตัดสินใจไม่ได้ว่าจะรอวันที่ได้เจอกัน หรือพอแค่นี้ดีอ่ะค่ะ เราไม่รู้ว่าเขายังอยากเจอเราจริงๆไหม ถึงเขาจะบอกว่ารักเรา คิดถึงเรา แต่นั่นเป็นเพราะเราถาม เดี๋ยวนี้เขาไม่เคยเอ่ยมันออกมาเองเลยสักครั้ง หรือว่าเราควรจะหยุดมันดีค่ะ เพราะหลายครั้งเราก็รู้สึกทรมาน มีแฟนเหมือนไม่มีเลยค่ะ