สวัสดีค่ะทุกคน

พอดีเรามีเรื่องความรักที่คิดไม่ตกมาสักพักแล้ว อยากจะปรึกษาเพื่อนๆค่ะ

คือว่า เราคบกับผู้ชายคนนึงมา ตอนนี้ก็เกือบ 3 ปีแล้วค่ะ
เรากับเค้าเจอกันตอนที่เราอกหักพอดี ตอนนั้นเค้าเหมือนจะเข้ามาดามใจ
พูดถึงรูปร่างภายนอกเค้าไม่ใช่สเปคเราเลยค่ะ เค้าเป็นนักกีฬา (กีฬายอดนิยมในช่วงนี้)
เค้าเล่นกีฬาเป็นอาชีพ ไม่ค่อยมีเวลา แต่เวลาที่เค้ามีเค้าให้เราหมด
ดูเเลเอาใจใส่ดี ไม่เจ้าชู้ ไม่ดื่ม ไม่สูบบุหรี่
เราก็เลยลองเปิดใจ คบกับเค้าดูค่ะ

แต่ด้วยความที่เค้าต้องเล่นกีฬา ย้ายจังหวัดไปเรื่อยๆตามทีมที่สังกัดอยู่
ทำให้เค้ายังเรียนไม่จบ ทั้งๆที่เราเรียนจบมาแล้ว เกือบ 2 ปี ทำงานแล้ว ณ ตอนนั้น
อันนี่คือความกังวลแรกที่เก็บอยู่ในใจ

ต่อมาเค้าก็เริ่มมีปัญหาเรื่องเงิน เพราะงานของเค้ามันไม่ได้มั่นคง
ค่ารถที่ต้องส่ง ค่าหอที่ต้องจ่าย เริ่มมีปัญหา
เราช่วยเค้าทุกอย่างตอนนั้น เรียกได้ว่า ผ่านทุกข์มาด้วยกัน ร้องไห้มาก็มาก
ใจจริงเราก็คิดนะคะ ว่าทำไมเราต้องทนอยู่กับคนที่เรามองไม่เห็นอนาคตด้วยกันเลย
เพื่อนก็เตือน ว่าเราจะลำบากนะ แต่เราก็ยังอดทน อยู่ข้างๆเค้า

คบกันมาเรื่อยๆ ดีบ้าง ร้ายบ้าง
ข้อดีของเค้ายังคงเสมอต้นเสมอปลายมาตลอดค่ะ
นอกจากเรื่องเงินแล้ว เรื่องอื่นๆเค้าดูแลเราเหมือนเจ้าหญิงเลย
อดทนกับความร้ายกาจ ความงี่เง่าของเราได้หมด  

ครอบครัวเรา รักเค้ามาก เพราะเค้าเป็นคนมีน้ำใจ ช่วยเหลือ เค้าเป็นคนเก่ง
สามารถเอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์ เพราะเค้าอยู่ด้วยตัวเองมาตั้งแต่เด็ก
แม่เรารักเค้ามาก แม่เราชอบที่เค้าดูแลเราดี ครอบครัวเค้าก็รักเรา
เพราะเค้าเห็นว่าตอนลูกเค้ามีปัญหา รถจะโดนยึด
เราช่วยเค้าไว้ด้วยเงินหลักแสนเลยค่ะ ตอนนั้นไม่รู้ว่ามันถูกต้องมั้ย แต่ไม่อยากเห็นเค้าเสียใจ

ตอนนี้คบกันมาเรื่อยๆ เค้าก็ยังคงเรียนไม่จบ แต่มีงานทำเพราะเคยมีชื่อเสียงในเเวดวงกีฬามาบ้าง
หาเงินได้ ในระดับที่เลี้ยงดูตัวเองได้ แต่เลี้ยงดูเราไม่ได้แน่นอน
เราไม่ได้หวังว่าเค้าจะมาเปย์หรือเกาะเค้ากินนะคะ
แต่เราคิดถึงว่า เวลาเราเดือดร้อนแบบเค้าบ้าง เค้าจะช่วยเราได้บ้างมั้ย..

เค้าบอกว่ากำลังจะได้งานที่มั่นคง
อีกไม่นานก็จะเก็บเงิน และมาขอแต่งงานได้
เราไม่รู้ว่าการขายฝันครั้งนี้ของเค้ามันคุ้มค่าที่จะรอมั้ย
หรือเราจะเสียเวลาไปอีกกี่ปี

เราตอนนี้ทำงานในองค์กรใหญ่ เจอแต่คนเก่งๆ ไฮโปรไฟล์
ทัศนคติเราเริ่มเปลี่ยน นี่คือความกังวลใจที่เกิดขึ้นจนเราต้องมาตั้งกระทู้
เราเริ่มมีความคิด อยากได้คนที่มีความเป็นผู้นำ คนเก่งๆที่คุยกับเรารู้เรื่อง คนที่เรียนจบดีๆ
มีหน้าตาในสังคม
แต่เราก็รู้ ว่าต้องยอมแลก ถ้าผู้ชายเก่งๆอาจจะไม่มีเวลาดูเเลเรา
อาจจะไม่เก่งเรื่องเทคแคร์เอาใจใส่

เราไม่รู้ว่าเราควรจะทำยังไงต่อไปดี
การอคอยที่ไม่รู้จุดหมาย ไม่รู้จะเป็นดังหวังมั้ย อายุก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
โอกาสในการเจอคนดีๆ ที่ไลฟสไตล์ตรงกันก็เสียโอกาสไปเยอะ

มันดูเหมือนเห็นแก่ตัวใช่มั้ยคะ
แต่เราก็รู้สึกว่าเราทุ่มเทให้เค้ามาเยอะมากแล้วนะ
เราควรรักตัวเองมากกว่านี้มั้ย หรือลองให้โอกาสคนดีๆอีกสักนิดดี
เห้อออ


ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ