เป็นไปได้มั้ยคะที่เราจะรู้สึกดีกับคนที่ไม่รู้จัก

คือเรื่องมันเกิดจาก facebook ค่ะ เขาแอดเรามาเราก็รับเขาตามปกติจากนั้นก็คุยกัน พอมาเรียนเพื่อนเราก็ถามเราว่าทำไมได้ไปรับเฟสปลอมของพี่คนนี้(ขอไม่เอ่ยชื่อนะคะ) เราก็งงว่าเฟสปลอมอะไร เพื่อนก็เล่าให้ฟังว่าเนี่ยคนนี้เป็นคนดังงั้นงี้เปิดเฟสจริงไอจีจริงให้เราดู เราก็ตกใจค่ะ พอกลับบ้านมาเราก็คุยกับเขาปกติจากนั้นเราก็ตัดสินใจถามไปตรงๆว่ารูปโปรไฟล์กับรูปที่เธออัพไม่ใช่เธอใช่มั้ย เขาก็ยอมรับค่ะ เราเลยบอกให้เขาบอกตัวตนที่แท้จริงของเขาให้เรารู้เขาก็บอกเรามาแล้วก็เหมือนโกหกเรามาเรื่อยๆจนยอมบอกความจริงทุกอย่าง(มั้งนะคะ) พอเรารู้เราก็ยังไม่เลิกคุยค่ะตอนนั้นยอมรับเลยว่าอยากเผือกอยากรู้อยากเห็นว่าตัวจริงเขาเป็นใครแต่พอคุยมาเรื่อยๆเรากลับลืมเรื่องนั้นไปเลยค่ะ เราคุยกันทุกวัน แต่ละวันจะหาเรื่องมาเล่าให้กันฟังเสมอจะคุยกันว่าวันนี้เจอไรมาบ้างทั้งเรื่องดีและร้ายเราต่างคนต่างจะเล่าให้กันฟัง เอาง่ายๆคือเราคุยด้วยแล้วเราสบายใจค่ะ จริงๆก็มีคนจีบนะคะเราก็คุยกับทุกคนก็ตอบปกติคุยปกติแต่กับเขาเรารู้สึกว่าพอได้คุยแล้วเรารู้สึกดีมากๆบางทีเขาก็ตอบเราสั้นมากแต่เราก็ยังอยากคุยกับเขา มีคอลกันบ้างบางครั้งแต่ไม่เคยเห็นหน้าเขาเลยได้ยินแค่เสียงกับมีบางครั้งที่เขาส่งรูปนิ้วก้อยมาเวลาง้อเรา เราติดเขามากๆเรารู้สึกอยากคุยกับเขาตลอดเวลา เวลาเขาพูดเรื่องผู้หญิงคนอื่นคนที่เขาเคยชอบเคยคุยเราจะรู้สึกน้อยใจตลอด เราไม่รู้ว่าเราควรจะดึงความรู้สึกตัวเองกลับมาดีมั้ยเพราะเรารู้สึกว่าเรารู้สึกดีกับเขามากจนบางทีเหมือนรู้สึกว่ามันมากเกินไป แต่มันติดตรงที่เราไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขานี่แหละค่ะไม่เคยเห็นหน้าเขาเลยแม้กระทั่งรูปถ่าย มันแปลกมากมั้ยคะที่เรารู้สึกกับคนที่ไม่รู้จัก??