สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวพันทิป กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะค่ะ
ที่เรามาตั้งกระทู้ในวันนั้เพราะเกิดจากความน้อยใจเพื่อนสนิทของ จขกท เองค่ะ
เพื่อนเรา คนนี้เราคบกันมานานมากค่ะ ตั้งแต่ มัธยมปลาย จนตอนนี้เราจะเข้าเลขสามแล้ว
เป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก มากกกกแบบชนิดที่เรียกว่า มองตาแล้วรู้ใจกันเลยค่ะ รู้ทุกอย่างที่เป็นเค้าและเรา ยิ่งเรื่องเงินนี่ไม่ต้องพูดเลย ให้กันมาเยอะกินกันมาเยอะจนไม่คิดเล็กคิดน้อยอะไรเลย เราแฟๆกันมาตลอด ไม่เคยเอาเปรียบกัน มั่งกูมั่งอะไรแบบนี้ค่ะ คือให้ใจเต็มร้อยอ่ะ เราเจอกันบ่อยมาก เจอกันแทบจะทุกวัน เพราะเราอยู่บ้านใกล้กัน เราเลยได้ทำกิจกรรมด้วยกันบ่อยๆ เช่น ไปเที่ยวสังสรรค์ ช็อปปิ้ง กินบุฟเฟ่ เฮฮาตามประสาผู้หญิงค่ะ แต่ส่วนใหญ่จะก็จะใช้ชีวิตอยู่บ้านเราค่ะ นอนเล่นนั่งเล่นอยู่บ้านเราเพราะมันสะดวก (เราอยู่กับแฟนแค่สองคน) ก็เลยจะค่อนข้างส่วนตัวค่ะ สิ่งที่เราสองคนชอบทำกันมากที่สุดคือชวนกันดื่มค่ะ 3-4 ขวดพอเป็นกระสัย555 ทุกๆวันก็จะมีเพื่อนคนนี้ค่ะมามีบทบาทในชีวิตเรา เพราะ เจอตลอดจนเหมือนเราอยู่บ้านเดียวกัน เวลาเราจะทำอะไร หรือมีเรื่องไม่สบายใจเราก็จะมานั่งปรับทุกข์กัน มาปรึกษากันตลอด ไม่ว่าจะเรื่องงาน เรื่องครอบครัว เรื่องจุกจุกยิบย่อย ทุกเรื่องค่ะ
เวลาเราจะไปไหน จะทำอะไร กินอะไร ก็จะนึกถึงเพื่อนคนนี้ตลอด อยากชวนมาด้วยกัน อยากให้ไปด้วยกัน อยากให้เพือนได้กินด้วย เรียกได้ว่ารักเลยค่ะ
รักแบบกูทำให้ได้ทุกอย่าง ช่วยได้ทุกอย่าง เราคิดนะค่ะ ว่าเราโชคดีอ่ะที่มีเพื่อนที่สนิทและรู้ใจและจริงใจแบบนี้ ขอแค่คนเดียวเราก็พอแล้วค่ะ คนเดียวที่เราจะสามารถพูดได้ทุกอย่างแบบสบายใจ มันดีมากค่ะ
และช่วง 1 ปีหลังมานี้เพื่อนเราเค้ามีเพื่อนคนใหม่ค่ะ เป็นเพื่อนที่ร่วมงานกับเค้านั่นและ ดูเค้าสนิทกันไวและก็รู้ใจกันมากๆ เพราะเค้าคุยกันบ่อยกว่าเราอีก กว่าเราคนที่เค้าเจอทุกวัน เค้าดูเป็นห่วงเป็นใยกันดีค่ะ เรามีความรู้สึกเหมือนคนอกหักอะค่ะ เหมือนโดนแย่งความรักอะไรแบบนี้เลย แต่เราไม่ได้ยึดติดนะค่ะว่าเพื่อนเราจะไปคบใครหรือสนิทกับใครไม่ได้ แต่แค่เรามีความรู่สึกน้อยใจอ่ะค่ะ น้อยใจที่เค้าไม่เห็นจะใส่ใจรายละเอียดในตัวเรา มากเท่ากับทำกับเพื่อนคนนั้นเลยค่ะ ทั้งๆที่ก็เพิ่งคบกันไม่นานเท่าเรา หรือว่ามันชินชาไปแล้วค่ะ เราเหมือนเป็นของตายของเพื่อนเราเลย เวลาที่เพื่อนอีกคนเรียกหาเค้าก็จะสามารถไปได้หมด ทำได้หมด คือให้เวลากับเค้าเต็มที่ แต่กับเราก็มักจะมีข้อแม้ แต่เพื่อนเราก็ยังมาหาปกตินะค่ะ มาเหมือนเดิมค่ะ มาใช้ชิวิตในแบบปกติเหมือนที่เคยทำตลอด แต่แทบจะไม่ได้คุยอะไรกันเลยค่ะ เพราะเค้าก็เอาแต่กดโทรศัพท์ ดูเค้าก็คุยกันดีสนใจกันดีค่ะ ดูมีเรื่องสนุกๆให้คุยกันเยอะเลยค่ะ ผิดกับเราเลยค่ะ อยู่กับเราแท้ๆแต่ไม่มีเรื่องคุย ยิ่งไลน์นี่แทบจะไม่ได้คุยอะไรกันเลยค่ะ ส่วนใหญ่เราจะชอบทักไปชวนคุยก่อนตลอด แต่เค้าไม่เคยคิดจะคุยก่อนค่ะ นอกจากจะมีคุยธุระ ไม่คิดจะถามจะไถ่อะไรเลยค่ะ ไม่คิดจะสนใจอะไรเลยด้วยซ้ำ เราคิดนะค่ะความเป็นเพื่อนของเรามันอาจจะอิ่มตัวมากๆ แล้วก็ได้ หรือว่าเป็นเพราะสนิทกัน และก็อยู่ด้วยกันมากเกินไป เจอหน้ากันทุกวันเลยอาจจะเบือ เลยไม่มีอะไรที่น่าตื่นเต้นอีกแล้วค่ะ
เราเลยอยากรู้ว่า เพื่อนที่สนิทมากๆของเพื่อนๆเป็นยังไงกันบ้าง วันๆคุยอะไรกันบ้างมั้ยค่ะ หรือเพื่อนๆเคยมีความรุ้สึกแบบเราบ้างไหมค่ะ หรือเป็นเพราะเราคิดมากไปเอง
ปล.ไม่ได้มีเจตนาใดๆค่ะ แค่อยากระบาย...
อยากรู้ว่าเพื่อนที่สนิทมากๆ ของคนอื่น เป็นยังไงกันบ้างค่ะ วันๆคุยไรกันหรือทำอะไรกันบ้าง
ที่เรามาตั้งกระทู้ในวันนั้เพราะเกิดจากความน้อยใจเพื่อนสนิทของ จขกท เองค่ะ
เพื่อนเรา คนนี้เราคบกันมานานมากค่ะ ตั้งแต่ มัธยมปลาย จนตอนนี้เราจะเข้าเลขสามแล้ว
เป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก มากกกกแบบชนิดที่เรียกว่า มองตาแล้วรู้ใจกันเลยค่ะ รู้ทุกอย่างที่เป็นเค้าและเรา ยิ่งเรื่องเงินนี่ไม่ต้องพูดเลย ให้กันมาเยอะกินกันมาเยอะจนไม่คิดเล็กคิดน้อยอะไรเลย เราแฟๆกันมาตลอด ไม่เคยเอาเปรียบกัน มั่งกูมั่งอะไรแบบนี้ค่ะ คือให้ใจเต็มร้อยอ่ะ เราเจอกันบ่อยมาก เจอกันแทบจะทุกวัน เพราะเราอยู่บ้านใกล้กัน เราเลยได้ทำกิจกรรมด้วยกันบ่อยๆ เช่น ไปเที่ยวสังสรรค์ ช็อปปิ้ง กินบุฟเฟ่ เฮฮาตามประสาผู้หญิงค่ะ แต่ส่วนใหญ่จะก็จะใช้ชีวิตอยู่บ้านเราค่ะ นอนเล่นนั่งเล่นอยู่บ้านเราเพราะมันสะดวก (เราอยู่กับแฟนแค่สองคน) ก็เลยจะค่อนข้างส่วนตัวค่ะ สิ่งที่เราสองคนชอบทำกันมากที่สุดคือชวนกันดื่มค่ะ 3-4 ขวดพอเป็นกระสัย555 ทุกๆวันก็จะมีเพื่อนคนนี้ค่ะมามีบทบาทในชีวิตเรา เพราะ เจอตลอดจนเหมือนเราอยู่บ้านเดียวกัน เวลาเราจะทำอะไร หรือมีเรื่องไม่สบายใจเราก็จะมานั่งปรับทุกข์กัน มาปรึกษากันตลอด ไม่ว่าจะเรื่องงาน เรื่องครอบครัว เรื่องจุกจุกยิบย่อย ทุกเรื่องค่ะ
เวลาเราจะไปไหน จะทำอะไร กินอะไร ก็จะนึกถึงเพื่อนคนนี้ตลอด อยากชวนมาด้วยกัน อยากให้ไปด้วยกัน อยากให้เพือนได้กินด้วย เรียกได้ว่ารักเลยค่ะ
รักแบบกูทำให้ได้ทุกอย่าง ช่วยได้ทุกอย่าง เราคิดนะค่ะ ว่าเราโชคดีอ่ะที่มีเพื่อนที่สนิทและรู้ใจและจริงใจแบบนี้ ขอแค่คนเดียวเราก็พอแล้วค่ะ คนเดียวที่เราจะสามารถพูดได้ทุกอย่างแบบสบายใจ มันดีมากค่ะ
และช่วง 1 ปีหลังมานี้เพื่อนเราเค้ามีเพื่อนคนใหม่ค่ะ เป็นเพื่อนที่ร่วมงานกับเค้านั่นและ ดูเค้าสนิทกันไวและก็รู้ใจกันมากๆ เพราะเค้าคุยกันบ่อยกว่าเราอีก กว่าเราคนที่เค้าเจอทุกวัน เค้าดูเป็นห่วงเป็นใยกันดีค่ะ เรามีความรู้สึกเหมือนคนอกหักอะค่ะ เหมือนโดนแย่งความรักอะไรแบบนี้เลย แต่เราไม่ได้ยึดติดนะค่ะว่าเพื่อนเราจะไปคบใครหรือสนิทกับใครไม่ได้ แต่แค่เรามีความรู่สึกน้อยใจอ่ะค่ะ น้อยใจที่เค้าไม่เห็นจะใส่ใจรายละเอียดในตัวเรา มากเท่ากับทำกับเพื่อนคนนั้นเลยค่ะ ทั้งๆที่ก็เพิ่งคบกันไม่นานเท่าเรา หรือว่ามันชินชาไปแล้วค่ะ เราเหมือนเป็นของตายของเพื่อนเราเลย เวลาที่เพื่อนอีกคนเรียกหาเค้าก็จะสามารถไปได้หมด ทำได้หมด คือให้เวลากับเค้าเต็มที่ แต่กับเราก็มักจะมีข้อแม้ แต่เพื่อนเราก็ยังมาหาปกตินะค่ะ มาเหมือนเดิมค่ะ มาใช้ชิวิตในแบบปกติเหมือนที่เคยทำตลอด แต่แทบจะไม่ได้คุยอะไรกันเลยค่ะ เพราะเค้าก็เอาแต่กดโทรศัพท์ ดูเค้าก็คุยกันดีสนใจกันดีค่ะ ดูมีเรื่องสนุกๆให้คุยกันเยอะเลยค่ะ ผิดกับเราเลยค่ะ อยู่กับเราแท้ๆแต่ไม่มีเรื่องคุย ยิ่งไลน์นี่แทบจะไม่ได้คุยอะไรกันเลยค่ะ ส่วนใหญ่เราจะชอบทักไปชวนคุยก่อนตลอด แต่เค้าไม่เคยคิดจะคุยก่อนค่ะ นอกจากจะมีคุยธุระ ไม่คิดจะถามจะไถ่อะไรเลยค่ะ ไม่คิดจะสนใจอะไรเลยด้วยซ้ำ เราคิดนะค่ะความเป็นเพื่อนของเรามันอาจจะอิ่มตัวมากๆ แล้วก็ได้ หรือว่าเป็นเพราะสนิทกัน และก็อยู่ด้วยกันมากเกินไป เจอหน้ากันทุกวันเลยอาจจะเบือ เลยไม่มีอะไรที่น่าตื่นเต้นอีกแล้วค่ะ
เราเลยอยากรู้ว่า เพื่อนที่สนิทมากๆของเพื่อนๆเป็นยังไงกันบ้าง วันๆคุยอะไรกันบ้างมั้ยค่ะ หรือเพื่อนๆเคยมีความรุ้สึกแบบเราบ้างไหมค่ะ หรือเป็นเพราะเราคิดมากไปเอง
ปล.ไม่ได้มีเจตนาใดๆค่ะ แค่อยากระบาย...