๏ ล่าสะท้านเมือง ๏ บทที่ 4

(ผมเขียนแต่ไม่ได้เว้นบรรทัดเลยจะอ่านยากนิดนึงนะครับ) ภายใต้ร่มเงาอันแผ่กว้างของต้นการบูรเก่าแก่ในเขตเรือนพักส่วนตัว ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดพาเอาความหนาวเย็นมากระทบใบหน้าของเด็กหนุ่ม ทว่าเขากลับหาได้ขยับเขย

“ปล่อยผมไป ปล่อยผมไปเถอะ ขอร้อง...” เด็กหนุ่มมหาลัยคนหนึ่ง นั่งตัวสั่นเทาอยู่กลางถนนข้างๆมอร์ไซด์ที่ล้มอยู่ แผลถลอกปนเศษดินและหินตามร่างกายกับเลือดซิบๆยังซึมไหลอยู่ตลอด “เฮ๊ย ไอ้โ

"ลิขอเลือก.....เลือกคุณกึกก้อง เกรียงไกร เป็นโค้ชค่ะ" สาวแว่นวัยดึกร่างอวบป้อม ไว้ผมบ๊อบหน้าม้าสั้นเต่อ ยาวแค่บ่า กรอกเสียงลงไมโครโฟน สองมือที่จับไมค์สั่นน้อย ๆ ด้วยความตื่นเต้น หล่อนบิดต

"ใครที่มันเกลียดกู กูจะฆ่ามันให้มันตาย ทรมานมากกว่ากูเป็นร้อยเท่าพันเท่า!" สิ้นเสียงตะโกนสาปแช่ง ร่างของบุคคลหนึ่งที่มีผมยาวเฟื้อยลากพื้น ได้เดินไปยังรูปหล่อที่บรรจงปั้นเอาไว้ พร้อมกับมอง

ผมมีโอกาศไปประเทศอินเดียมา หกเจ็ดครั้ง ได้มีโอกาศศึกษาในศาสนา ฮินดู มาบ้าง ทางอินเดียต้นกำเนิด พระศิวะ พระแม่อุมา พระคเณศ พระนารายณ์ พระลักษมี พระพรหม พระสรัสวตี มหาเทพนี้คือพระผู้เป็นเจ้า แท้จริงมีเพ

บทที่ 1 https://pantip.com/topic/38019047 ความเดิมบทที่แล้ว ธิดาทะเลทำลายเรือสินค้าของเฒ่าหมื่นพันวาสนา จนพินาศยับเยินกลางทะเล ไม่ทราบว่ามีความแค้นใดกัน -------------- ไกลออกไปจากกลุ่มควันเปลวไฟ ธ

เรื่องราวจากทุกตอนที่ผ่านมา 26 ** ความจริง ** ‘แต้ม’ได้ยินเสียงกึ่ก! คล้ายกับของแข็งปะทะกัน โดยมีเสียงเปรี๊ยะ!ตามมาอีกที พี่เจนสะบัดไปตามแรงถูกกระทบ หมุนคว้าง แต่ดูเหมือนทรงตัวได้ในฉั

ตอน 35 “เปรี้ยง....” เสียงกัมปนาทของปืนระเบิดกึกก้องขึ้นขัดจังหวะ คมกระสุนถากต้นแขนไอ้ดำไปจนเลือดพุ่งกระฉุด ร่างใหญ่โตของมันสะดุ้งเฮือกพร้อมเปล่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ชายหน้าดำเหมือ

เรารู้สึกว่าเราเป็นคนไม่ค่อยมีดวงกับความรักเท่าไหร่ค่ะ จากที่ดูๆมา พ่อแม่แยกทางตั้งแต่เล็กๆเลย ช่วงประถมก็ไม่ค่อยมีใครอยากคบเพื่อนเท่าไหร่โดนแกล้งเป็นประจำด้วย พอขึ้นมธัยมก็เริ่มมีเพื่อนมาบ้าง พอมีแฟน