ใครรู้สึกว่าชอบแต่คนเลวๆ ทั้งที่ชีวิตก็มีคนดีๆเข้ามา บ้างไหมคะ?

คือเราเรียนจบมาได้ 2 ปีละค่ะ  
ในชีวิตตั้งแต่มัธยม มหาลัย
ก็มีทั้งคนคุย ทั้งแฟนที่คบกันบ้างตามประสาค่ะ
มีทั้งคนที่ดีมากๆ และก็แย่มากๆ

โดยส่วนตัวแล้วเราไม่ใช่คนเรียบร้อยอะไร
ออกจะไปทางแรงด้วยซ้ำ แต่เราวางตัวนะคะว่าควรทำตัวยังไงที่ไหน
สมัยเรียน เราก็ไปร้านเหล้า กินเฮฮากับเพื่อนปกติ
ก็จะเจอทั้งคนเที่ยวบ้าง ที่มาจีบ
และเช่นกัน เวลาไปเรียนก็เจอคนที่เรียนมาจีบบ้าง

ซึ่งพอเรารวบรวมเหตุการณ์แต่ละครั้งมา
เราค้นพบว่า
เราจะใช้เวลาในการคุย คบ และเสียใจกับผชที่นิสัยแย่
'มากกว่า' ผชที่นิสัยดีค่ะ
แล้วคนที่เขาดี ก็ดีมากๆเลยนะคะ
บางคนนี่เราพูดอะไรแค่ครั้งเดียว เขาก็จำได้เลยอะ
แบบใส่ใจเรามากๆ

เราเคยคิดว่าปัญหานี้น่าจะค่อยๆหายไป ถ้าเราทำงาน
หรืออยู่ในสังคมที่ทำงาน มีแต่คนที่โตแล้ว
แต่พอทุกวันนี้ เราก็ยังตื่นเต้นกับผชที่ออกแนว bad
มากกว่าผชที่ดี ที่ยอมเราทุกอย่างอยู่ดีค่ะ
ถึงแม้ว่าบางครั้งจะโอเคในช่วงแรกที่คุย
แต่เราจะเบื่อจะหงุดหงิด หลังจากผ่านไปสักพัก

พอมาตอนนี้รารู้สึกว่ามันเป็นปัญหาอะค่ะ
พอเราอายุเยอะขึ้น เรารู้สึกว่า เราควรจะต้องเลือกคนที่ดี
เอาใจใส่เรา หรือคนที่จะดูแลเราได้ในอนาคต
มากกว่านิสัย หน้าตา หรืออะไรที่มันเร้าใจแปปๆ แล้วก็ไปอะค่ะ

เราเลยอยากรู้ว่ามีใครบ้างมั้ย ?
ที่ก็หงุดหงิดตัวเองเหมือนกัน ที่ทำไมต้องไปอะไรกับคนนิสัยก็ไม่ได้ดี
แต่รู้สึกว่า โคตรอยากจะชอบคนดีๆเลย แต่ใจมันทำไม่ได้  

แล้วมีวิธีแก้ที่จะเปิดใจ ให้คนดีเขาได้เข้ามาในชีวิตเราได้บ้างมั้ยคะ?