เพื่อนไม่ชอบเราทำยังไงดีค่ะ

เรามีเพื่อนที่มหาลัยแต่ก็ไม่ถือว่าสนิทมากพอคุยกันได้แล้วพอมีงานกลุ่มเราก็จะไม่มีกลุ่มเสมอ เราพยายามเข้าหาเพื่อนพูดคุยกับเพื่อนแต่โดยนิสัยเราแล้วเราเป็นคนไม่ค่อยพูดนี่อาจจะทำให้เราไม่มีเพื่อนก็ได้ความจริงเราก็อยู่คนเดียวได้แต่มันจะมีปัญญาตอนที่ทำงานกลุ่มเรามักจะไม่มีกลุ่มว่าครั้งเราก็คิดว่าอาจารย์น่าจะให้งานเดี่ยวไปเลยดีกว่านะเราชอบงานเดี่ยวมากกว่าเพราะเราไม่ต้องไปง้อใครเราไม่ต้องไปสนใจใครเราสามารถทำคนเดียวได้ แต่พอมีงานกลุ่มเราไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีบ้างครั้งเราก็คิดว่าเราน่าจะทำส่งคนเดียวไปเลยดีกว่าไหมไม่ต้องไปแค่ใครไม่ต้องมีใครมาว่าเวลาเราทำงานไม่ถูกใจเขา เราไม่เข้าใจว่าเขาไม่ชอบเราที่ตรงไหนเรารู้นะว่าเขานินทาเราแต่เราจะไปทำอะไรได้ในเมื่อเราก็ไม่ได้มีเพื่อนอย่างเขาที่คอยคุยคอยหัวเราะด้วยกัน เขามองเราเหมือนตัวประหลาดเราก็พยายามไม่ใส่ใจไม่เก็บไปคิดแต่ก็ทำไม่ได้เพราะเราเจอสายตาที่มองเราเหมือนสมเพสตลอดเวลา แต่เพื่อนบางคนต่อหน้าอย่างลับหลังอย่างพวกนี้แหละหน้ากลัวที่สุดจนเราคิดว่าเราอยากเลิกเรียนแต่พอเรากลับไปคิดดูพวกนี้ก็ไม่ได้ส่งเราเรียนเราจะไปแคร์ทำไมเราก็เลยพยายามนึกถึงพ่อแม่ที่เขาส่งเราเรียน เราจะต้องทำให้สำเร็จให้ได้ คนพวกนี้ก็เหมือนเป็นแบบทดสอบอีกขั้นหนึ่งเป็นอุปสรรคที่จะก้าวไปสู่ความสำเร็จเราพยายามคิดแบบนี้เพราะอย่างน้องเราจะได้มีแรงสู้ต่อไปจนจบให้ได้