สวัสดีคับชาวพันทิพนี่เป็นกระทู้แรกของผมคับ
ผมอยากได้คำตอบว่าน้องที่ผมรักและเขาก้เป็นผู้ชาย เคยรักผมบ้างไหม แล้วผมควรจะทำยังไงต่อ เรามาเริ่มกันเลยนะครับ รบกวนช่วยผมด้วยครับ
จากเรื่องราวความรักตอนนี้ ผมอายุ 25ปี มาเรียนต่อปอโทที่ ตปท ก่อนเข้ามหาลัยเพื่อต่อปอโท ภาษาอังกิดผมยังไม่ผ่านเลยต้องเรียนปรับพาสาก่อน จนวันแรกที่ผมเข้าไปเรียนปรับพาสา ได้เจอน้องคนไทยคนหนึ่งในห้องซึ่งในห้องก้จะมีเพื่อนชาติอื่นๆด้วย น้องเขาเป็นคนผอมบาง ตัวเล็ก ไม่หล่อ แต่เขาน่ารักและมีสเน่ของเขาเอง ซึ่งตอนแรกผมคิดว่าน้องเขาเป็นฟิลิปปิน เลยไม่ได้สนใจอะไร แต่น้องเขารู้ว่าผมเปนคนไทยเพราะจากสำเนียงที่ผมพูดภาษาอังกฤษ เราก็เลยได้รู้จักกันและน้องเขาเปนเพื่อนคนไทยคนแรกของผมตอนมาถึงได้สามวัน เราก้เริ่มคุยกัน น้องเขามาเรียนต่อปอตรี แต่ต้องมาเรียนปรับพาสาก่อนเหมือนกัน หลังจากนั้นเราก้สนิทกันเวลาผ่านไป ผมก้เริ่มมีเพื่อนต่างชาติกลุ่มเราเริ่มใหญ่ขึ้น เพื่อนต่างชาติจะมาจากฝั่งผมหมด เพราะน้องเขาเป็นคนเขิลๆอาจจะเพราะพาสาด้วยส่วนนึงเลยไม่ค่อยกล้าคุยกับต่างชาติ กลุ่มเราก้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจนสมาชิกเพิ่มถึง15คน แต่ที่ผมสนิทที่สุดรักที่สุดเปนห่วงที่สุดก็น้องเขานี่ละครับ ตอนแรกผมก้คิดว่ารักน้องเขาแบบน้องชาย
จนเวลาผ่านมาเรื่อยๆก่อนผมจะรู้ตัวเอง เราต่างคอยเทคแคกันและกัน น้องเมาและหนาวเราก้ถอดเสื้อแจคเกทให้น้องใส่ ทั้งๆที่เราก้หนาว เราจะปกป้องน้องตลอดไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น น้องก้คอยบอกเราว่าให้กินดีๆเด้วเสื้อเลอะหมด ตอนเราจะข้ามถนนเราไม่ทันมองว่ายังไฟแดงอยู่น้องก้เอามือมากันเราไม่ให้ออกไป เราจะตัวติดกันตลอด ไปไหนมาไหนด้วยกัน จนเพื่อนคนไทยที่นี่เหนแซวบ่อยว่าเปนแฟนกันหรอ คนอื่นๆก้จะคอยเหนตลอดว่าเรามีกันและกัน คือพูดง่ายๆว่าเห็นผมที่ไหนต้องมีน้องที่นั่น แต่ตอนนั้นก้ไม่ได้คิดอะไร ผ่านไปุ7-8 เดือน
จนความสัมพันธ์มาเริ่มเปลี่ยนไปเพราะอารมขี้โมโห น้อยใจ ขี้หงุดหงิด ขี้วีน เอาแต่ใจของผม และช่วงนั้นก้มีผู้ญ คนนึงเดินเข้ามาระหว่างผมกับน้องเขา เธอคนนั้นก้เป็นผู้ญไทย ที่น่ารัก ขาว หมวย หุ่นดี นมเป็นนมแต่เล็กไปหน่อย เอวเป็นเอว มันก้คือเสปคผมนี่ละคับ แต่ตอนนั้นผมก้ยังไม่รุ้ตัวว่ารักน้องเขาแบบคนรัก ผมก้จีบเธอคนนั้นเล่นๆ ตอนแรกคิดว่าไม่ติดสุดท้ายติดเฉย ผมก้เลยเริ่มศึกษากันและกัน มีความสัมพันกันแบบลึกๆซึ้งๆ และตอนนั้นเองผมก้ถามน้องว่า ถ้าพี่มีแฟนเราโอเครไหม น้องก้ทำหน้างง และก้ตอบแบบไม่มองตาว่าโอเค แต่น้องก้รุ้จักผุ้ญคนนี้นะครับ เพราะเธอก้เรียน รร เดียวกันและเราก้เคยไปเที่ยวด้วยกันมาแล้ว และมีอะไรเกี่ยวกับเธอผมก้จะปรึกสาน้องเขาเสมอ เราก้จะคุยกันเหมือนผุ้ชายทั่วไปที่คุยเรื่องสาวๆ จนผมกับเธอคนนั้นคบกันมากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน
แต่ปัญหามันก้เพิ่มมาอีก ผมรู้สึกว่าน้องเริ่มตีตัวออกห่างผมไปเรื่อยๆ เพราะเวลาผมอยู่กับเธอคนนั้นที่ รร น้องก็จะพยายามเดินผ่าน แต่น้องมองผม แต่ปกติน้องจะหยุดยืนอยู่กับผมเพื่อรอเปลี่ยนคลาสเรียนใหม่ด้วยกัน หลังจากเหตุการนั้น ผมก้ยังไม่ได้คิดไรมาก จนน้องเจอเพื่อนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ที่ชอบเล่นเกม แต่ผมก้ยังโอเค
จนน้องเริ่มไม่สนใจผมเพราะมัวแต่เล่นเกม ผมเลยตะโกนบอกว่า ถ้าไม่หันมาคุยเด้วนี้ ก้ไม่ต้องมาคุยกันอีกเลย จนมันไม่ยอมหันมา ตอนนั้นผมโมโหมากเลยกำลังจะหันตัวออกไป มันก้หันมาบอกมาเด้วค่อยคุยนะพี่ผมเลยตะโกนกลับไปว่า มันสายไปแล้ว หลังจากนั้นผมก้เดินออกมาอย่างคนหงุดหงิด และผมก้ทำตามที่ผมได้ลั่นวาจาไว้ คือไม่คุยกลับน้อง ไม่ว่าน้องจะพยายามไลมาขอโทด ขอคืนดี ผมก้อ่านแต่ไม่ตอบ
ก่อนหน้านี้ก้เคยมีเหตุการที่ผมจะเลิกคบน้องเพราะอารมอีกหลายครั้งแต่น้องก้ง้อผมทุกครั้ง ครั้งแรกน้องร้องไห้จนผมทนไม่ไหวผมเลยต้องดึงมันเข้ามากอดแล้วบอกว่าพี่ขอโทดนะ หยุดร้องไห้นะ ผมยังจำความรุ้สึกนั้นได้ว่า ผมห้ามทำให้น้องเสียน้ำตาอีก ผมต้องดูแลน้องให้ดีกว่านี้ แต่ครั้งที่สอง สาม มันก้ตามง้อผมปกติ ผมก้พุดจาแย่ๆใส่น้องไปเยอะ ผมก้ไม่คิดว่าน้องจะทนได้ขนาดนั้น เราผ่านอะไรกันมาเยอะ เราจะเปิดใจคุยกันมาตลอด ผมเคยถามไปเล่นๆขำว่าเรามาคบกันไหม แต่ตอนนั้นผมยังไม่รุ้ตัวเองนะครับว่ารักน้องแบบคนรัก แต่น้องก้หันมาตอบว่า ถ้าพี่เปนผู้ ญ ผมคบกับพี่เปนแฟนไปแล้ว
ตอนนั้นผมขำมากจนบอกออกไปว่า จะบ้าหรอ5555 จนทะเลาะเพราะความเอาแต่ใจเลวๆครั้งหลังสุดก้เรืองเล่นเกมนี่ละครับ ครั้งนี้ใหญ่มาก น้องเสียใจจนถึงขั้นต้องไปปรึกษาแม่ ร้องให้กับคนอื่น ถามเพือนที่ รร ที่เปนคนไทยว่าควรจะทำยังไง แต่ตอนนั้นความเลว ความเอาแต่ใจ ความหยิ่งพยองมันครอบงำความรุ้สึกของผม ตอนนั้นผมก้ไม่ได้สนใจน้อง เดินผ่นผมก้มองตรง ไม่สนใจน้อง ตอนเลิกเรียนเหนน้องยืนอยุ่คนเดียว ตอนนั้นเราไม่ได้คิด
อะไรเลย คิดแต่สะใจ คิดว่าที่น้องต้องยืนอยู่คนเดียวแบบนี้เพราะมันหยิ่งใส่ผมในวันนั้น ผมรู้ว่าผมลว แต่ฟังต่อนะครับว่าคนเลวๆก้มีหัวใจ
หนึ่งเดือนผ่านไป ผมก้ยังไม่คุยน้องก้เริ่มมีเพื่อนใหม่ ก้เพื่อนที่มันไปปรึกษานั่นละครับ แต่ความหยิ่งยโสผมมันสูงเหลือล้น จนเดินผ่านกันน้องเดินทักเข้ามาคุยผมก้หยุด และก้เออโอเคร หรอ แล้วไง แล้วผมก้เดินจากไป ทิ้งน้องไปกับความว่างปล่าว ตอนแรกผมก้จะตัดมันทิ้งจิงๆแล้วละ แต่มันก้มีเหตุการเข้ามา คือ
ผมเหนน้องมันนั่งคนเดียวตอนพักเที่ยงซึ่งปกติตอนน้องอยู๋ในกลุ่มผมเราจะนั่งกินข้าวกันในห้องรวมทั้งกลุ่มเพื่อนต่างชาติเราด้วย แต่หลังจากที่ผมได้ตัดน้องออกไปจากชีวิตช่วงนั้น ผมคิดมาตลอดว่าน้องไปนั่งกินข้าวกลุ่มเดียวกับคนที่ให้คำปรึกษามัน แต่วันนั้น ความรุ้สึกผมวันนั้นมันช่างบาดลึกเข้ามากลางหัวใจผม เพราะสิ่งที่ผมเหนที่โถงทางเดินคือเพื่อนต่างชาติทุกคนมีกลุ่ม หัวเราะกันสนุกสนานในกลุ่มของตัวเอง ท่ามกลางผุ้คนมากมายในระหว่างทางที่ผมจะเดินกลับเข้ากลุ่มผม ผมเจอน้องนั่งก้มหน้าฟังเพลงอยู่คนเดียว ทำหน้าเศร้าๆ ตอนแรกผมเดินผ่านไปแล้ว แต่หัวใจผมมันสั่งให้ขาผมหยุดแล้วหันกลับไปหาน้อง ผมเดินเข้าไปหยุดมองสักครุ่ ผมรุ้สึกใจหาย เข่าอ่อน สงสาร สงสารมากๆๆ คิดแต่ว่ากุทำอะไรลงไป กุเคยบอกว่าจะไม่ทำให้น้องร้องไห้และเสียใจ ผมได้แต่คิดๆๆวนๆไป จนหัวใจมันสั่งให้ผมนั่งข้างๆน้อง และน้องก้คค่อยเงินหน้า ผมจึงเอ่ยออกไป ทำไมมานั่งคนเดียว ไม่คุยกันนานเนี่ยคิดถึงกันบ้างไหม น้องมันก้ตอบกลับผมว่าคิดถึงบ้าง แต่สิ่งที่มันมากกว่าคำพูดคือหน้าน้องเน้ำตาคลอแต่ก้ไม่ได้ร้องออกมา ถ้าตอนนั้นไม่มีคนอยู่ผมจะดึงมันเข้ามากอดและจะบอกออกไปว่ากุก้คิดถึงนะ
ผมมองหน้ามัน เจอเสดพิซซ่าติดข้างแก้ม ผมเลยเอานิ้วเขี่ยออกแล้วบอกว่าทำไมกินเละแบบนี้ และผมถามซ้ำว่าทำไมมานั่งคนเดียว พวกนั้นไปไหนแล้วนี่ไปกินข้าวกับใคร น้องก้ตอบว่าพวกนั้นเขาก้มีกลุ่มของเขา น้องไม่อยากเข้าไปกวนพวกนั้นเยอะ และน้องก้บอกอีกว่าน้องไปกินข้าวคนเดียว ผมนี่ช้อคและช้ำใน จุกออกพุดไม่ออกอีกครั้ง ผมเลยบอกน้องว่าต่แต่นี้ไปไม่ต้องไปไหนแล้ว ให้เรากลับมาเปนเหมือนเดิมนะ
ผ่านไปสามวัน น้องกลับมากินข้าวในกลุ่มผมปกติ ผมก้เลยถามว่าแล้วปกติเลิกเรียนทำไร น้องก้บอกว่าเล่นฟิดเนสกับเพื่อนที่ให้คำปรึกษาคนนั้น น้องบอกว่าตะก่อนผมตัวติดพี่ แต่ตอนนนี้ผมตัวติดกับเพื่อนคนนั้น พอผมได้ยินอารมผมนี่พุ่งแบบจรวดติดมิสไซ ผมก้เลยบอกน้องไปว่า กุให้โอกาสพุดใหม่จะเลือกคบกุหรือคบมัน ผมเลยบอกน้องไปว่าหลังจากชม เรียนนี้ให้เวลาคิดทั้ง ชม แล้วค่อยออกมาตอบว่าจะเลือกใคร
หลังคลาสผมมาเอาคำตอบ น้องถามว่าพี่อยากให้ไปไหม ผมก้ตอบไปว่าแล้วแต่ โตแล้ว เลือกเอง อยากไปก้ไป อยากอยุ่ก้อยู่ ทั้งที่ในใจผมให้มันอยู่มานานแล้ว ไม่เคยเอามันออกไปไหนเลย อย่าไปไหนนะ อยุ่กับพี่นะ พี่ขอร้อง แต่ผมก้คิดแค่ในใจ จนมันคิดสักพักหน้าแดง แล้วมันก้ยกมือขึ้นมาทำรุปตัวx ซึ่งหมายความว่า มันเลือกคนนั้น ผมก้ถามว่าทำไมเลือกมัน น้องก้ไม่ตอบ ผมเลยตะโกนไปว่าหึงกุกับผุ้ญ คนนั้นหรอ น้องมันก้ตะโกนกลับมาว่า มันเลยจุดที่เรียกว่าหึงมาแล้วพี่
ผมก้อารมพุ่งขึ้นอีก ตอนนี้ปรี้ดมากโมโห ผมก้ไปคว้าโทรสับมันมา เข้าไปให้มันอันเฟรนเฟสผม กับ อันไอจีผม คือผมรุ้พาสเวิดไอโฟนน้อง และอีกอย่างผมทำใจอันเฟรนน้องเองไม่ได้ ผมก้เลยตะโกนไปว่าเราขาดกัน หลังจากนั้นน้องมันก้ดูช้อคๆไป แต่ผ่านไปไม่ถึงสอง ชม ผมไลไปบอกว่าอยู่ไหน พี่อยากกคุยด้วย เรากลับมาคืนดีกันได้ไหม น้องพิมตอบกลับมาอย่างเบาๆสั้นๆว่า มันสายไปแล้วพี่ ผมนี่โลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ ยังไม่หนักมากเพราะผมก้อยู๋กับ เธอคนนั้นตอนที่ผมไลไปขอคืนดีน้อง
วันเวลาผ่านไปผมก้อยู๋กับผู้ ญ ของผมน้องก้ใช้ชีวิตน้อง หลังจากวันนั้นผมก้ได้แต่โหยหาให้น้องกลับมา จนมเหตุการทำให้เรากลับมาคุยกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมบอกกับตัวเองว่าไม่ว่าน้องจะกลับมามีคว่มสัมพันแบบไหน ผมไม่สนใจแล้ว ขอแค่น้องกลับมาก็พอ
เกือบเดือนผ่านไป วันนี้เปนวันที่ผมได้รู้ใจตัวเองครั้งแรกว่าผมไม่ได้รักน้องแบบน้องชาย บ้านรุ่นพี่คนไทยมีปาตี้ผมก้ชวนน้องไป เราก้ไปกินเหล้าปาตี้กันสนุกเฮฮาเหมือนทุกครั้ง ในปาตี้นั้นผมก้จะนั่งข้างๆน้องก้คอยเติมเหล้าถามว่าโอเครไหม เมายัง กินเละก้คอยเชดปากให้น้อง จนเพื่อนในปาตี้ถามว่าเราเปนแฟนกันหรอ ผมก้ขำๆแต่ไม่ได้ตอบอะไร แต่น้องตอบกลับไปว่าไม่ได้เปน จนสักพักมีเพื่อนกะเทยมาจะจีบน้องผมก้ห้ามๆ จนเพื่อนกะเทยถามว่าทำทำไมผมต้องห้าม น้องมันก้กึ่งเมากึ่งตอบและตะโกนออกไปว่า ก้พี่เขาชอบผม ผมก้ตะโกนไปว่าจะบ้าหรอแล้วก้ขำผสมเมาๆกรึ่มๆ
เวลาผ่านไปทุกคนกลับหมดเหลือแต่ผม น้อง และพี่เจ้าของบ้านผัวเมีย นั่งกินเหล้ากันต่อ จนพวกพี่เขาถามผมว่า ความรุ้สึกที่มีให้น้องมันใช่แบบพี่ชายจริงๆหรอ ตอนนั้นผมก้เมาแล้วแต่มีสติ มึนๆ ย้ำแล้วย้ำอีก ย้ำในความผิดที่ผมกระทำกับน้อง แล้วก้ถามซ้ำว่า หรือมันจะเปนมากกว่าพี่น้อง รักน้องแบบคนรักใช่ไหม ผมสะอึกหยุดคิด แต่ตอนนั้นผมก้ร้องให้และเมาไปด้วยละลึกถึงความผิดที่ทำไว้กับน้อง ในขณะนั้นน้องนอนอยู๋ตรงโซฟาข้างๆๆ ซึ่งน้องก้ได้ยินเราคุยกันทั้งหมด ผมคิดว่าน้องยังไม่หลับเพราะมันจะคอยตื่นมาซ้ำเติมผมพร้อมกับพวกพี่พวกนั้นด้วย สักพักพวกพี่ขอตัวไปนอน แล้วย้ำกับผมทิ้งท้ายว่าคิดดีๆ หลังจากนั้นกลางห้องนั่งเล่นเหลือแค่ผมที่นั่งกินเหล้าคนเดียวข้างๆน้องที่นอนหลับๆตื่น อยุ่ตรงโซฟาข้างๆ ผมมองน้อง ลงไปขุกเข่าข้างๆร้องไห้และเมาอยู่ เขาไปกอดบอกไปว่า พี่บอโทดนะ พี่ขอโทดทุกๆอย่าง ผมเริ่มจูบหน้าผาก จูบจมูก จูบปาก และผมก้ถอยออกมามองหน้าน้อง ผมจับแก้มน้องลูบเบาๆ แล้วจูบปากอีกครั้ง ครั้งนี้ผมดันลิ้นเข้า แต่ผมมีความรุ้สึกว่าน้องรุ้ตัวตั้งแต่ผมเข้าไปกอด น้องไม่ตื่นทำให้ผมได้ใจทั้งๆที่เมาและอยากพิสูจความรุ้สึกของตัวเองว่าเรารักน้องแบบไหนกันแน่ ดันลิ้นเข้าไปในปากแต่น้องไม่ได้จูบกลับ ผมก้คิดว่าน้องคงโอเค เลยถลกเสื้อออกมือจับของน้องและผมก้ดูดนมน้อง ผมรุ้สึกได้ว่าน้องสะดุ้ง แต่ผมก้หยุดแค่ตรงนั้น ไม่มีไปลึกถึงข้างหลัง สักพักน้องลุกขึ้น แล้วผมก้เผลอหลับไป สะดุ้งตื่นตอนเช้าน้องหายไปจากห้องแล้ว
เช้าวันนั้นเองเพื่อนที่ปรึกสาน้องโทรมาบอกน้องร้องไห้ใหญ่เลย มันตะโกนถามว่าผมว่าทำอะไรน้องกุ ผมตอนนั้นทำอะไรไม่ถุกทั้งช้อคทั้งเมาทั้งมึน ทั้งรุ้สึกผิด ผมอันเฟรนและไอจีของคนที่เกี่ยวข้องกับน้องออกทุกคน หลังจากผ่านไปสอง-สามวัน น้องก้ช้อคร้องไห้กับเพื่อนที่ปรึกษา ผมมารุ้ตัวเองว่าผมรักน้องแบคนรัก แต่ผมมารุ้ในวันที่สายไป รุ้ในทางที่ผิดๆ สามวันผ่านไป ผมพิมข้อความไปข้อโทษและสารภาพรักกับน้อง ผมขอโทษและอย่าให้น้องทำอะไรเกินเหตุที่นำไปสู๋การค่าตัวตาย และผมบอกน้องว่าผมจะเปนคนเดินออกไปจากชีวิตน้องเอง น้องอ่านไลแต่ไม่ตอบ เกือบเดือนผ่านไป อะไรหลายอย่างเปลี่ยนไป ความรุ้สึกผมยังคงอยู๋ ผมเหนน้องขึ้นปกเฟสบุคเปนรุปที่ผมถ่ายให้ ผมเริ่มสงสัยและตั้งคำถามกับตัวเองว่าทำไมวันนั้นทั้งๆที่น้องก้รู้ตัวแต่ทำไมไม่ผลักหรือปติเสดเรา หรือน้องจะกลัว จากวันนั้นจนวันนี้ ครบหนึ่งเดือนพอดีคับ น้องเคยรักผมบ้างไหมครับ?
เพื่อนๆช่วยผมคิดหน่อยครับ? หัวใจเราเคยตรงกันบ้างไหม นายเคยรักเราบ้างรึป่าว
ผมอยากได้คำตอบว่าน้องที่ผมรักและเขาก้เป็นผู้ชาย เคยรักผมบ้างไหม แล้วผมควรจะทำยังไงต่อ เรามาเริ่มกันเลยนะครับ รบกวนช่วยผมด้วยครับ
จากเรื่องราวความรักตอนนี้ ผมอายุ 25ปี มาเรียนต่อปอโทที่ ตปท ก่อนเข้ามหาลัยเพื่อต่อปอโท ภาษาอังกิดผมยังไม่ผ่านเลยต้องเรียนปรับพาสาก่อน จนวันแรกที่ผมเข้าไปเรียนปรับพาสา ได้เจอน้องคนไทยคนหนึ่งในห้องซึ่งในห้องก้จะมีเพื่อนชาติอื่นๆด้วย น้องเขาเป็นคนผอมบาง ตัวเล็ก ไม่หล่อ แต่เขาน่ารักและมีสเน่ของเขาเอง ซึ่งตอนแรกผมคิดว่าน้องเขาเป็นฟิลิปปิน เลยไม่ได้สนใจอะไร แต่น้องเขารู้ว่าผมเปนคนไทยเพราะจากสำเนียงที่ผมพูดภาษาอังกฤษ เราก็เลยได้รู้จักกันและน้องเขาเปนเพื่อนคนไทยคนแรกของผมตอนมาถึงได้สามวัน เราก้เริ่มคุยกัน น้องเขามาเรียนต่อปอตรี แต่ต้องมาเรียนปรับพาสาก่อนเหมือนกัน หลังจากนั้นเราก้สนิทกันเวลาผ่านไป ผมก้เริ่มมีเพื่อนต่างชาติกลุ่มเราเริ่มใหญ่ขึ้น เพื่อนต่างชาติจะมาจากฝั่งผมหมด เพราะน้องเขาเป็นคนเขิลๆอาจจะเพราะพาสาด้วยส่วนนึงเลยไม่ค่อยกล้าคุยกับต่างชาติ กลุ่มเราก้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจนสมาชิกเพิ่มถึง15คน แต่ที่ผมสนิทที่สุดรักที่สุดเปนห่วงที่สุดก็น้องเขานี่ละครับ ตอนแรกผมก้คิดว่ารักน้องเขาแบบน้องชาย
จนเวลาผ่านมาเรื่อยๆก่อนผมจะรู้ตัวเอง เราต่างคอยเทคแคกันและกัน น้องเมาและหนาวเราก้ถอดเสื้อแจคเกทให้น้องใส่ ทั้งๆที่เราก้หนาว เราจะปกป้องน้องตลอดไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น น้องก้คอยบอกเราว่าให้กินดีๆเด้วเสื้อเลอะหมด ตอนเราจะข้ามถนนเราไม่ทันมองว่ายังไฟแดงอยู่น้องก้เอามือมากันเราไม่ให้ออกไป เราจะตัวติดกันตลอด ไปไหนมาไหนด้วยกัน จนเพื่อนคนไทยที่นี่เหนแซวบ่อยว่าเปนแฟนกันหรอ คนอื่นๆก้จะคอยเหนตลอดว่าเรามีกันและกัน คือพูดง่ายๆว่าเห็นผมที่ไหนต้องมีน้องที่นั่น แต่ตอนนั้นก้ไม่ได้คิดอะไร ผ่านไปุ7-8 เดือน
จนความสัมพันธ์มาเริ่มเปลี่ยนไปเพราะอารมขี้โมโห น้อยใจ ขี้หงุดหงิด ขี้วีน เอาแต่ใจของผม และช่วงนั้นก้มีผู้ญ คนนึงเดินเข้ามาระหว่างผมกับน้องเขา เธอคนนั้นก้เป็นผู้ญไทย ที่น่ารัก ขาว หมวย หุ่นดี นมเป็นนมแต่เล็กไปหน่อย เอวเป็นเอว มันก้คือเสปคผมนี่ละคับ แต่ตอนนั้นผมก้ยังไม่รุ้ตัวว่ารักน้องเขาแบบคนรัก ผมก้จีบเธอคนนั้นเล่นๆ ตอนแรกคิดว่าไม่ติดสุดท้ายติดเฉย ผมก้เลยเริ่มศึกษากันและกัน มีความสัมพันกันแบบลึกๆซึ้งๆ และตอนนั้นเองผมก้ถามน้องว่า ถ้าพี่มีแฟนเราโอเครไหม น้องก้ทำหน้างง และก้ตอบแบบไม่มองตาว่าโอเค แต่น้องก้รุ้จักผุ้ญคนนี้นะครับ เพราะเธอก้เรียน รร เดียวกันและเราก้เคยไปเที่ยวด้วยกันมาแล้ว และมีอะไรเกี่ยวกับเธอผมก้จะปรึกสาน้องเขาเสมอ เราก้จะคุยกันเหมือนผุ้ชายทั่วไปที่คุยเรื่องสาวๆ จนผมกับเธอคนนั้นคบกันมากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน
แต่ปัญหามันก้เพิ่มมาอีก ผมรู้สึกว่าน้องเริ่มตีตัวออกห่างผมไปเรื่อยๆ เพราะเวลาผมอยู่กับเธอคนนั้นที่ รร น้องก็จะพยายามเดินผ่าน แต่น้องมองผม แต่ปกติน้องจะหยุดยืนอยู่กับผมเพื่อรอเปลี่ยนคลาสเรียนใหม่ด้วยกัน หลังจากเหตุการนั้น ผมก้ยังไม่ได้คิดไรมาก จนน้องเจอเพื่อนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ที่ชอบเล่นเกม แต่ผมก้ยังโอเค
จนน้องเริ่มไม่สนใจผมเพราะมัวแต่เล่นเกม ผมเลยตะโกนบอกว่า ถ้าไม่หันมาคุยเด้วนี้ ก้ไม่ต้องมาคุยกันอีกเลย จนมันไม่ยอมหันมา ตอนนั้นผมโมโหมากเลยกำลังจะหันตัวออกไป มันก้หันมาบอกมาเด้วค่อยคุยนะพี่ผมเลยตะโกนกลับไปว่า มันสายไปแล้ว หลังจากนั้นผมก้เดินออกมาอย่างคนหงุดหงิด และผมก้ทำตามที่ผมได้ลั่นวาจาไว้ คือไม่คุยกลับน้อง ไม่ว่าน้องจะพยายามไลมาขอโทด ขอคืนดี ผมก้อ่านแต่ไม่ตอบ
ก่อนหน้านี้ก้เคยมีเหตุการที่ผมจะเลิกคบน้องเพราะอารมอีกหลายครั้งแต่น้องก้ง้อผมทุกครั้ง ครั้งแรกน้องร้องไห้จนผมทนไม่ไหวผมเลยต้องดึงมันเข้ามากอดแล้วบอกว่าพี่ขอโทดนะ หยุดร้องไห้นะ ผมยังจำความรุ้สึกนั้นได้ว่า ผมห้ามทำให้น้องเสียน้ำตาอีก ผมต้องดูแลน้องให้ดีกว่านี้ แต่ครั้งที่สอง สาม มันก้ตามง้อผมปกติ ผมก้พุดจาแย่ๆใส่น้องไปเยอะ ผมก้ไม่คิดว่าน้องจะทนได้ขนาดนั้น เราผ่านอะไรกันมาเยอะ เราจะเปิดใจคุยกันมาตลอด ผมเคยถามไปเล่นๆขำว่าเรามาคบกันไหม แต่ตอนนั้นผมยังไม่รุ้ตัวเองนะครับว่ารักน้องแบบคนรัก แต่น้องก้หันมาตอบว่า ถ้าพี่เปนผู้ ญ ผมคบกับพี่เปนแฟนไปแล้ว
ตอนนั้นผมขำมากจนบอกออกไปว่า จะบ้าหรอ5555 จนทะเลาะเพราะความเอาแต่ใจเลวๆครั้งหลังสุดก้เรืองเล่นเกมนี่ละครับ ครั้งนี้ใหญ่มาก น้องเสียใจจนถึงขั้นต้องไปปรึกษาแม่ ร้องให้กับคนอื่น ถามเพือนที่ รร ที่เปนคนไทยว่าควรจะทำยังไง แต่ตอนนั้นความเลว ความเอาแต่ใจ ความหยิ่งพยองมันครอบงำความรุ้สึกของผม ตอนนั้นผมก้ไม่ได้สนใจน้อง เดินผ่นผมก้มองตรง ไม่สนใจน้อง ตอนเลิกเรียนเหนน้องยืนอยุ่คนเดียว ตอนนั้นเราไม่ได้คิด
หนึ่งเดือนผ่านไป ผมก้ยังไม่คุยน้องก้เริ่มมีเพื่อนใหม่ ก้เพื่อนที่มันไปปรึกษานั่นละครับ แต่ความหยิ่งยโสผมมันสูงเหลือล้น จนเดินผ่านกันน้องเดินทักเข้ามาคุยผมก้หยุด และก้เออโอเคร หรอ แล้วไง แล้วผมก้เดินจากไป ทิ้งน้องไปกับความว่างปล่าว ตอนแรกผมก้จะตัดมันทิ้งจิงๆแล้วละ แต่มันก้มีเหตุการเข้ามา คือ
ผมเหนน้องมันนั่งคนเดียวตอนพักเที่ยงซึ่งปกติตอนน้องอยู๋ในกลุ่มผมเราจะนั่งกินข้าวกันในห้องรวมทั้งกลุ่มเพื่อนต่างชาติเราด้วย แต่หลังจากที่ผมได้ตัดน้องออกไปจากชีวิตช่วงนั้น ผมคิดมาตลอดว่าน้องไปนั่งกินข้าวกลุ่มเดียวกับคนที่ให้คำปรึกษามัน แต่วันนั้น ความรุ้สึกผมวันนั้นมันช่างบาดลึกเข้ามากลางหัวใจผม เพราะสิ่งที่ผมเหนที่โถงทางเดินคือเพื่อนต่างชาติทุกคนมีกลุ่ม หัวเราะกันสนุกสนานในกลุ่มของตัวเอง ท่ามกลางผุ้คนมากมายในระหว่างทางที่ผมจะเดินกลับเข้ากลุ่มผม ผมเจอน้องนั่งก้มหน้าฟังเพลงอยู่คนเดียว ทำหน้าเศร้าๆ ตอนแรกผมเดินผ่านไปแล้ว แต่หัวใจผมมันสั่งให้ขาผมหยุดแล้วหันกลับไปหาน้อง ผมเดินเข้าไปหยุดมองสักครุ่ ผมรุ้สึกใจหาย เข่าอ่อน สงสาร สงสารมากๆๆ คิดแต่ว่ากุทำอะไรลงไป กุเคยบอกว่าจะไม่ทำให้น้องร้องไห้และเสียใจ ผมได้แต่คิดๆๆวนๆไป จนหัวใจมันสั่งให้ผมนั่งข้างๆน้อง และน้องก้คค่อยเงินหน้า ผมจึงเอ่ยออกไป ทำไมมานั่งคนเดียว ไม่คุยกันนานเนี่ยคิดถึงกันบ้างไหม น้องมันก้ตอบกลับผมว่าคิดถึงบ้าง แต่สิ่งที่มันมากกว่าคำพูดคือหน้าน้องเน้ำตาคลอแต่ก้ไม่ได้ร้องออกมา ถ้าตอนนั้นไม่มีคนอยู่ผมจะดึงมันเข้ามากอดและจะบอกออกไปว่ากุก้คิดถึงนะ
ผมมองหน้ามัน เจอเสดพิซซ่าติดข้างแก้ม ผมเลยเอานิ้วเขี่ยออกแล้วบอกว่าทำไมกินเละแบบนี้ และผมถามซ้ำว่าทำไมมานั่งคนเดียว พวกนั้นไปไหนแล้วนี่ไปกินข้าวกับใคร น้องก้ตอบว่าพวกนั้นเขาก้มีกลุ่มของเขา น้องไม่อยากเข้าไปกวนพวกนั้นเยอะ และน้องก้บอกอีกว่าน้องไปกินข้าวคนเดียว ผมนี่ช้อคและช้ำใน จุกออกพุดไม่ออกอีกครั้ง ผมเลยบอกน้องว่าต่แต่นี้ไปไม่ต้องไปไหนแล้ว ให้เรากลับมาเปนเหมือนเดิมนะ
ผ่านไปสามวัน น้องกลับมากินข้าวในกลุ่มผมปกติ ผมก้เลยถามว่าแล้วปกติเลิกเรียนทำไร น้องก้บอกว่าเล่นฟิดเนสกับเพื่อนที่ให้คำปรึกษาคนนั้น น้องบอกว่าตะก่อนผมตัวติดพี่ แต่ตอนนนี้ผมตัวติดกับเพื่อนคนนั้น พอผมได้ยินอารมผมนี่พุ่งแบบจรวดติดมิสไซ ผมก้เลยบอกน้องไปว่า กุให้โอกาสพุดใหม่จะเลือกคบกุหรือคบมัน ผมเลยบอกน้องไปว่าหลังจากชม เรียนนี้ให้เวลาคิดทั้ง ชม แล้วค่อยออกมาตอบว่าจะเลือกใคร
หลังคลาสผมมาเอาคำตอบ น้องถามว่าพี่อยากให้ไปไหม ผมก้ตอบไปว่าแล้วแต่ โตแล้ว เลือกเอง อยากไปก้ไป อยากอยุ่ก้อยู่ ทั้งที่ในใจผมให้มันอยู่มานานแล้ว ไม่เคยเอามันออกไปไหนเลย อย่าไปไหนนะ อยุ่กับพี่นะ พี่ขอร้อง แต่ผมก้คิดแค่ในใจ จนมันคิดสักพักหน้าแดง แล้วมันก้ยกมือขึ้นมาทำรุปตัวx ซึ่งหมายความว่า มันเลือกคนนั้น ผมก้ถามว่าทำไมเลือกมัน น้องก้ไม่ตอบ ผมเลยตะโกนไปว่าหึงกุกับผุ้ญ คนนั้นหรอ น้องมันก้ตะโกนกลับมาว่า มันเลยจุดที่เรียกว่าหึงมาแล้วพี่
ผมก้อารมพุ่งขึ้นอีก ตอนนี้ปรี้ดมากโมโห ผมก้ไปคว้าโทรสับมันมา เข้าไปให้มันอันเฟรนเฟสผม กับ อันไอจีผม คือผมรุ้พาสเวิดไอโฟนน้อง และอีกอย่างผมทำใจอันเฟรนน้องเองไม่ได้ ผมก้เลยตะโกนไปว่าเราขาดกัน หลังจากนั้นน้องมันก้ดูช้อคๆไป แต่ผ่านไปไม่ถึงสอง ชม ผมไลไปบอกว่าอยู่ไหน พี่อยากกคุยด้วย เรากลับมาคืนดีกันได้ไหม น้องพิมตอบกลับมาอย่างเบาๆสั้นๆว่า มันสายไปแล้วพี่ ผมนี่โลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ ยังไม่หนักมากเพราะผมก้อยู๋กับ เธอคนนั้นตอนที่ผมไลไปขอคืนดีน้อง
วันเวลาผ่านไปผมก้อยู๋กับผู้ ญ ของผมน้องก้ใช้ชีวิตน้อง หลังจากวันนั้นผมก้ได้แต่โหยหาให้น้องกลับมา จนมเหตุการทำให้เรากลับมาคุยกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมบอกกับตัวเองว่าไม่ว่าน้องจะกลับมามีคว่มสัมพันแบบไหน ผมไม่สนใจแล้ว ขอแค่น้องกลับมาก็พอ
เกือบเดือนผ่านไป วันนี้เปนวันที่ผมได้รู้ใจตัวเองครั้งแรกว่าผมไม่ได้รักน้องแบบน้องชาย บ้านรุ่นพี่คนไทยมีปาตี้ผมก้ชวนน้องไป เราก้ไปกินเหล้าปาตี้กันสนุกเฮฮาเหมือนทุกครั้ง ในปาตี้นั้นผมก้จะนั่งข้างๆน้องก้คอยเติมเหล้าถามว่าโอเครไหม เมายัง กินเละก้คอยเชดปากให้น้อง จนเพื่อนในปาตี้ถามว่าเราเปนแฟนกันหรอ ผมก้ขำๆแต่ไม่ได้ตอบอะไร แต่น้องตอบกลับไปว่าไม่ได้เปน จนสักพักมีเพื่อนกะเทยมาจะจีบน้องผมก้ห้ามๆ จนเพื่อนกะเทยถามว่าทำทำไมผมต้องห้าม น้องมันก้กึ่งเมากึ่งตอบและตะโกนออกไปว่า ก้พี่เขาชอบผม ผมก้ตะโกนไปว่าจะบ้าหรอแล้วก้ขำผสมเมาๆกรึ่มๆ
เวลาผ่านไปทุกคนกลับหมดเหลือแต่ผม น้อง และพี่เจ้าของบ้านผัวเมีย นั่งกินเหล้ากันต่อ จนพวกพี่เขาถามผมว่า ความรุ้สึกที่มีให้น้องมันใช่แบบพี่ชายจริงๆหรอ ตอนนั้นผมก้เมาแล้วแต่มีสติ มึนๆ ย้ำแล้วย้ำอีก ย้ำในความผิดที่ผมกระทำกับน้อง แล้วก้ถามซ้ำว่า หรือมันจะเปนมากกว่าพี่น้อง รักน้องแบบคนรักใช่ไหม ผมสะอึกหยุดคิด แต่ตอนนั้นผมก้ร้องให้และเมาไปด้วยละลึกถึงความผิดที่ทำไว้กับน้อง ในขณะนั้นน้องนอนอยู๋ตรงโซฟาข้างๆๆ ซึ่งน้องก้ได้ยินเราคุยกันทั้งหมด ผมคิดว่าน้องยังไม่หลับเพราะมันจะคอยตื่นมาซ้ำเติมผมพร้อมกับพวกพี่พวกนั้นด้วย สักพักพวกพี่ขอตัวไปนอน แล้วย้ำกับผมทิ้งท้ายว่าคิดดีๆ หลังจากนั้นกลางห้องนั่งเล่นเหลือแค่ผมที่นั่งกินเหล้าคนเดียวข้างๆน้องที่นอนหลับๆตื่น อยุ่ตรงโซฟาข้างๆ ผมมองน้อง ลงไปขุกเข่าข้างๆร้องไห้และเมาอยู่ เขาไปกอดบอกไปว่า พี่บอโทดนะ พี่ขอโทดทุกๆอย่าง ผมเริ่มจูบหน้าผาก จูบจมูก จูบปาก และผมก้ถอยออกมามองหน้าน้อง ผมจับแก้มน้องลูบเบาๆ แล้วจูบปากอีกครั้ง ครั้งนี้ผมดันลิ้นเข้า แต่ผมมีความรุ้สึกว่าน้องรุ้ตัวตั้งแต่ผมเข้าไปกอด น้องไม่ตื่นทำให้ผมได้ใจทั้งๆที่เมาและอยากพิสูจความรุ้สึกของตัวเองว่าเรารักน้องแบบไหนกันแน่ ดันลิ้นเข้าไปในปากแต่น้องไม่ได้จูบกลับ ผมก้คิดว่าน้องคงโอเค เลยถลกเสื้อออกมือจับของน้องและผมก้ดูดนมน้อง ผมรุ้สึกได้ว่าน้องสะดุ้ง แต่ผมก้หยุดแค่ตรงนั้น ไม่มีไปลึกถึงข้างหลัง สักพักน้องลุกขึ้น แล้วผมก้เผลอหลับไป สะดุ้งตื่นตอนเช้าน้องหายไปจากห้องแล้ว
เช้าวันนั้นเองเพื่อนที่ปรึกสาน้องโทรมาบอกน้องร้องไห้ใหญ่เลย มันตะโกนถามว่าผมว่าทำอะไรน้องกุ ผมตอนนั้นทำอะไรไม่ถุกทั้งช้อคทั้งเมาทั้งมึน ทั้งรุ้สึกผิด ผมอันเฟรนและไอจีของคนที่เกี่ยวข้องกับน้องออกทุกคน หลังจากผ่านไปสอง-สามวัน น้องก้ช้อคร้องไห้กับเพื่อนที่ปรึกษา ผมมารุ้ตัวเองว่าผมรักน้องแบคนรัก แต่ผมมารุ้ในวันที่สายไป รุ้ในทางที่ผิดๆ สามวันผ่านไป ผมพิมข้อความไปข้อโทษและสารภาพรักกับน้อง ผมขอโทษและอย่าให้น้องทำอะไรเกินเหตุที่นำไปสู๋การค่าตัวตาย และผมบอกน้องว่าผมจะเปนคนเดินออกไปจากชีวิตน้องเอง น้องอ่านไลแต่ไม่ตอบ เกือบเดือนผ่านไป อะไรหลายอย่างเปลี่ยนไป ความรุ้สึกผมยังคงอยู๋ ผมเหนน้องขึ้นปกเฟสบุคเปนรุปที่ผมถ่ายให้ ผมเริ่มสงสัยและตั้งคำถามกับตัวเองว่าทำไมวันนั้นทั้งๆที่น้องก้รู้ตัวแต่ทำไมไม่ผลักหรือปติเสดเรา หรือน้องจะกลัว จากวันนั้นจนวันนี้ ครบหนึ่งเดือนพอดีคับ น้องเคยรักผมบ้างไหมครับ?