เรียนเพิ่งจบ หางานไม่ได้สักที เครียดมากเลย
เพื่อนๆ รุ่นเดียวกัน ก็ทยอยได้งาน ส่วนใหญ่ก็ทำที่ กทม
ที่บ้านก็บอกเรา มันยังไม่ใช่เวลาของเรา
เรากดดันยังไงก็ไม่รู้ เราเรียนนิเทศ จริงๆก็พอมีงาน กรุงเทพที่ตรงกับสายเรียนติดต่อให้ไปทำบ้าง
แต่คุณพ่อเราเพิ่งเสีย จะทิ้งแม่อายุ เกือบๆ60 อยู่คนเดียวก็ไม่ได้ อีก
พยายามข่มใจให้ไม่คิดให้มันสบายๆไป แต่ทุกๆวันตื่นมามันก็จะคิดอยู่เรื่องเดียวเลย
จดจ่อกับการเปิดโน๊ตบุ้ค สมัครงาน ทั้งออนไลน์ walk in งานอะไรที่คิดว่าทำได้ก็สมัครไป สุดท้ายสเต็ปเดิมๆเดี๋ยวรอติดต่อกลับ ผ่านไปก็ไม่มีสักที
ทำไงให้ไม่ทุกข์กับมันมากจนเกินไปคะ เราเรียนจบมาแต่ทำไมรู้สึกไม่happy กับมันสักเท่าไหร่
เรียนจบใหม่ หางานไม่ได้สักที เครียดมากค่ะ
เพื่อนๆ รุ่นเดียวกัน ก็ทยอยได้งาน ส่วนใหญ่ก็ทำที่ กทม
ที่บ้านก็บอกเรา มันยังไม่ใช่เวลาของเรา
เรากดดันยังไงก็ไม่รู้ เราเรียนนิเทศ จริงๆก็พอมีงาน กรุงเทพที่ตรงกับสายเรียนติดต่อให้ไปทำบ้าง
แต่คุณพ่อเราเพิ่งเสีย จะทิ้งแม่อายุ เกือบๆ60 อยู่คนเดียวก็ไม่ได้ อีก
พยายามข่มใจให้ไม่คิดให้มันสบายๆไป แต่ทุกๆวันตื่นมามันก็จะคิดอยู่เรื่องเดียวเลย
จดจ่อกับการเปิดโน๊ตบุ้ค สมัครงาน ทั้งออนไลน์ walk in งานอะไรที่คิดว่าทำได้ก็สมัครไป สุดท้ายสเต็ปเดิมๆเดี๋ยวรอติดต่อกลับ ผ่านไปก็ไม่มีสักที
ทำไงให้ไม่ทุกข์กับมันมากจนเกินไปคะ เราเรียนจบมาแต่ทำไมรู้สึกไม่happy กับมันสักเท่าไหร่