หากคุณได้ดูหนังเรื่อง Dunkirk คุณจะเห็นว่า...
ในหนังคนที่สมควรได้รับการยกย่องมากที่สุดแต่ถูกลืมคือ นักบินคนสุดท้าย ที่ได้ช่วยเหลือทหารจำนวนมาก ที่ติดอยู่ที่ชายหาด Dunkirk...
นักบินคนนี้ได้ยิงเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายนาซีร่วงไปหลายลำ ทั้งๆที่เครื่องบินตนเอง เกจน้ำมันก็เสีย และสุดท้ายน้ำมันก็หมด ...
ในหนังได้ขมวดมาให้เห็นถึงจุดที่สิ้นหวังของนายพล ที่พยายามจะเอาทหารที่เหลือ ขึ้นเรือเพื่อกลับบ้านให้ได้มากที่สุด
แต่ความหวังนายพลเหมือนจะมลายเมื่อเห็นเครื่องบินทิ้งระเบิดลำสุดท้ายของฝ่ายเยอรมัน
เตรียมร่อนลงทิ้งระเบิดเรือและสะพานหินที่มีทหารนับหมื่นเข้าคิวรอขึ้นเรือ และอีกนับแสนบนหาด
เหล่าทหารต่างมองไปยังเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายนาซี อย่างลุ้นระทึก ว่าตัวเองคงไม่รอดแน่...
ฉากตัดไปที่ดวงตานายพลที่มองเครื่องบินทิ้งระเบิด ฉายให้เห็นแววตาที่สิ้นหวัง...และได้หายใจยืดอกพร้อมหลับตา
เตรียมรับกับโชคชะตาที่กำลังจะเกิดขึ้น...
แต่แล้วเหมือนโชคยังเข้าข้าง นักบินขับไล่คนสุดท้ายที่น้ำมันหมด อยู่ๆก็โผล่มา ยิงเครื่องบินทิ้งระเบิดนาซี จนร่วงลงสู่ทะเล
ท่ามกลางเสียงโห่ร้องอย่างดีใจ ที่ทุกคนต่างรอดตายมาได้แบบหวุดหวิด...
หลังจากนั้นทุกคนก็ลืมนักบินคนนั้น พากันทยอยขึ้นเรือ โดยมิมีใครสนใจว่า นักบินและเครื่องบินลำนั้นจะไปไหนและเป็นอย่างไร...
นักบินโจมตีลำสุดท้ายที่น้ำมันหมด ก็ได้นำเครื่องร่อนลงบนชายหาดในเขตของทหารเยอรมัน สุดท้ายก็โดนทหารเยอรมันจับตัวไป...
ในหนังตอนจบ หนังสือพิมพ์ตีข่าว วีรบุรุษและเป็นฮีโร่ในสงคราม กลับกลายเป็น จอร์จ เด็กหนุ่มพลเรือน
ที่มิได้มีบทบาทอะไรในหนังเลย เป็นเด็กหนุ่ม ที่ขอโดดขึ้นเรือเพื่อไปช่วยขนทหารที่ติดอยู่บนชายหาด
ซึ่งโดนลูกหลงได้รับบาดเจ็บที่ศรีษะ และเสียชีวิต จากการทะเลาะกัน ระหว่างคนขับเรือ กับ นักบินที่เขาได้ช่วยชีวิตไว้
จากเครื่องบินที่ถูกยิงตกกลางทะเล
จากภาพยนต์จะได้ข้อคิดในแง่ที่ว่า บางครั้งการได้รับการยกย่องมันก็ขึ้นอยู่กับ มุมมอง ของคนจำนวนมาก
หาได้ขึ้นกับ บริบทใดๆ ที่เขาทำหรือไม่
---ผลึกหิน---
@@@ บางครั้งการได้รับการยกย่อง มันก็มิได้ขึ้นกับสิ่งที่เขาทำเลยก็หาไม่ @@@ ---ผลึกหิน---
ในหนังคนที่สมควรได้รับการยกย่องมากที่สุดแต่ถูกลืมคือ นักบินคนสุดท้าย ที่ได้ช่วยเหลือทหารจำนวนมาก ที่ติดอยู่ที่ชายหาด Dunkirk...
นักบินคนนี้ได้ยิงเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายนาซีร่วงไปหลายลำ ทั้งๆที่เครื่องบินตนเอง เกจน้ำมันก็เสีย และสุดท้ายน้ำมันก็หมด ...
ในหนังได้ขมวดมาให้เห็นถึงจุดที่สิ้นหวังของนายพล ที่พยายามจะเอาทหารที่เหลือ ขึ้นเรือเพื่อกลับบ้านให้ได้มากที่สุด
แต่ความหวังนายพลเหมือนจะมลายเมื่อเห็นเครื่องบินทิ้งระเบิดลำสุดท้ายของฝ่ายเยอรมัน
เตรียมร่อนลงทิ้งระเบิดเรือและสะพานหินที่มีทหารนับหมื่นเข้าคิวรอขึ้นเรือ และอีกนับแสนบนหาด
เหล่าทหารต่างมองไปยังเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายนาซี อย่างลุ้นระทึก ว่าตัวเองคงไม่รอดแน่...
ฉากตัดไปที่ดวงตานายพลที่มองเครื่องบินทิ้งระเบิด ฉายให้เห็นแววตาที่สิ้นหวัง...และได้หายใจยืดอกพร้อมหลับตา
เตรียมรับกับโชคชะตาที่กำลังจะเกิดขึ้น...
แต่แล้วเหมือนโชคยังเข้าข้าง นักบินขับไล่คนสุดท้ายที่น้ำมันหมด อยู่ๆก็โผล่มา ยิงเครื่องบินทิ้งระเบิดนาซี จนร่วงลงสู่ทะเล
ท่ามกลางเสียงโห่ร้องอย่างดีใจ ที่ทุกคนต่างรอดตายมาได้แบบหวุดหวิด...
หลังจากนั้นทุกคนก็ลืมนักบินคนนั้น พากันทยอยขึ้นเรือ โดยมิมีใครสนใจว่า นักบินและเครื่องบินลำนั้นจะไปไหนและเป็นอย่างไร...
นักบินโจมตีลำสุดท้ายที่น้ำมันหมด ก็ได้นำเครื่องร่อนลงบนชายหาดในเขตของทหารเยอรมัน สุดท้ายก็โดนทหารเยอรมันจับตัวไป...
ในหนังตอนจบ หนังสือพิมพ์ตีข่าว วีรบุรุษและเป็นฮีโร่ในสงคราม กลับกลายเป็น จอร์จ เด็กหนุ่มพลเรือน
ที่มิได้มีบทบาทอะไรในหนังเลย เป็นเด็กหนุ่ม ที่ขอโดดขึ้นเรือเพื่อไปช่วยขนทหารที่ติดอยู่บนชายหาด
ซึ่งโดนลูกหลงได้รับบาดเจ็บที่ศรีษะ และเสียชีวิต จากการทะเลาะกัน ระหว่างคนขับเรือ กับ นักบินที่เขาได้ช่วยชีวิตไว้
จากเครื่องบินที่ถูกยิงตกกลางทะเล
จากภาพยนต์จะได้ข้อคิดในแง่ที่ว่า บางครั้งการได้รับการยกย่องมันก็ขึ้นอยู่กับ มุมมอง ของคนจำนวนมาก
หาได้ขึ้นกับ บริบทใดๆ ที่เขาทำหรือไม่
---ผลึกหิน---